Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

Αν ήταν η ζήλια ψώρα...


…θα γέμιζε όλη η χώρα.

(Κείμενο του συνεργάτη Acid Arrow)
Όταν η Πανδώρα (ναι η γνωστή καριολά) άνοιξε το κουτί με τις μαγικές φάπες μαζί με όλα τα άλλα κακά του κόσμου, βγήκε και η ζήλια. Η ζήλια έβαλε τα καλά της και είπε ας πάω να τους κάνω να φαγωθούν. Έλα όμως που είναι λεσβία και τους άντρες απλώς τους άγγιξε ενώ στις γυναίκες πήγε και μπαστακώθηκε!

Λίγο πολύ όλοι κάτι έχουμε να ζηλέψουμε. Κοινό συναίσθημα. Για το αντίθετο φύλο όμως καθημερινό και απαραίτητο. Τα δικά μου ,δικά μου και τα δικά σου ΠΑΛΙ δικά μου.

Η ζήλεια φέρνει τον φθόνο
Ο φθόνος φέρνει το μίσος
Το μίσος φέρνει τον πόνο
Και ο πόνος σε κάνει να υποφέρεις

Δεν είναι ψέμα που ο μεγάλος δάσκαλος Yoda έχει αναφέρει κάτι παρόμοιο. Και το απορίας άξιο είναι: Πως μπορείτε να ζείτε κάθε μέρα έτσι εσείς οι γυναίκες; Με όλα αυτά μέσα σας δεν σκάτε;

Ας δώσω ένα παράδειγμα πραγματικότητας που το έζησα εγώ και ένας κολλητός μου στο πετσί του για να καταλάβετε τι εννοώ.

Ο κολλητός μου είναι σε ορολογία PUA είναι καθαρό 10ρι. Πρώην μοντέλο γνωστής εταιρίας κουστουμιών και φιγουράριζε σε πολλές διαφημίσεις περιοδικών, και όχι μόνο, για αρκετά χρόνια. Αφού σιχάθηκε πλέον την δυσωδία του “glamorous κόσμου” επέστρεψε στην γενέτειρα του. Φιλήσυχο και συνεσταλμένο παιδί και γενικά ήσυχος και καλόβολος. Παρά την εξωτερική του ομορφιά στο θέμα γυναίκα είναι ακόμα συνεσταλμένος και ντροπαλός αλλά όχι AFC. Το μερίδιο του στις γυναίκες το έχει.

Τον τελευταίο καιρό έχουμε κάνει δυνατή τριάδα εγώ, ο κολλητός και μια κοπέλα. Και αυτή είναι λίγο στην φιλοσοφία PUA, ψάχνεται αρκετά και σαν παρέα γαμώ τα ατομάκια και με την παρουσία της φροντίζει για το DHV μας.

Πριν λίγο καιρό μας είπε ότι την έχουν πρήξει 2 φίλες της από το γυμναστήριο να βγουν μαζί. Και έτσι έγινε, βγήκαμε. Εγώ έτυχε να έχω και ένα άλλο HB μαζί μου και στην παρέα το βάρος της προσοχής μου έπεφτε σε αυτήν και την φίλη μου που είχαμε και ένα θεματάκι που έχρηζε ανάλυσης. Το λοιπόν ο δικός μου ανέλαβε δράση. Και Ω (!) του θαύματος -τι παράξενο- η μια από τις δύο (ένα ΗΒ 8 δυνατό λίγο κοντούλα, 27 χρονών) του έριξε πολύ αδιαφορία και σχετικά μια κρυάδα. Δεν πτοήθηκε όμως και με το άγρυπνο μου μάτι πάνω του στράφηκε στην άλλη. Η άλλη ήταν ένα καλό κοριτσάκι ΗΒ 5 προς 6. (σ.σ.. Αργότερα μάθαμε ότι είναι μοναχοκόρη, ελεύθερη, με δικό της σπίτι, μένει μόνη της, με περιουσία, και 100% παρθένα εδώ και 27 συναπτά έτη, τρέχτε να προλάβετε ένα πράμα!). Αυτήν ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό και μάλιστα με εμφανή σημάδια ότι ο κολλητός της άρεσε. Kino και IOI δίνανε και πέρνανε. Για μένα κλεισμένη δουλειά.

ΑΜ ΔΕ. Από εκείνη την στιγμή η 8 σκύλιασε. Χώνονταν στις συζητήσεις, τρελό discredit στην φίλη της και γενικά ένας κακός χαμός. Δεν τους άφηνε να μιλήσουν παρ' ότι χώθηκα να σώσω την κατάσταση και προσπάθησα να την βάλω στην κουβέντα που είχαμε προσπαθώντας να δώσω χώρο στον φίλο μου. Αυτή την βιολάρα της. Εκεί να χωθεί να κάνει σπάσιμο. Δεν τους άφηνε σε ησυχία.

Τελικά ο καφές έφτασε στο τέλος του και η 8 από μόνη της επέμενε ότι η παρέα είναι φοβερή και ότι θα έπρεπε να βγούμε για ποτό το βράδυ. Το κανονίσαμε φυσικά και έπονταν και συνέχεια.

Το βράδυ μαζευτήκαμε σε ένα μπαράκι για να ξεκινήσει η βραδιά. Πρώτοι ήμασταν εγώ με τον κολλητό, μετά η θηλυκή version μας (καρακατακαυλάρα όπως πάντα). Τέλος ήρθαν τα νούμερα. Η 6 ντυμένη απλά και ένα χαμόγελο. Η 8 ντύθηκε λατέρνα και βγήκε. Τα κουδούνια και το ντέφι έλειπαν να γυρίσουμε το Λατέρνα φτώχια και φιλότιμο 2: Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ.

Το μοτίβο ίδιο μέχρι το πρωί. Ο κολλητός να προσπαθεί να ανοίξει συζήτηση και η λατέρνα να κολλάει σαν το κολαούζο πάνω του. Ε αφού είδε και απόειδε η 6 είπε να αφήσει τα παιδιά να τα ποιουν και ήρθε προς το μέρος μου να γνωριστούμε καλύτερα. Αφού βρήκαμε κάποια σημεία κοινά έφτασε η συζήτηση σε έναν κοινό γνωστό λίγο περίπτωση και αρχίσαμε να γελάμε κάπως μεγαλόφωνα ομολογώ. Δεν περνάνε δυο λεπτά να σου η δικιά σου να αρχίζει τα –Επ τι λέτε εσείς εδώ- και με εμφανή κρυάδα αλλά φοβερό θέατρο να προσπαθεί να χωθεί μεταξύ εμού και της 6.

Το βράδυ συνεχίστηκε σε άλλο μπαράκι με πολύ χορό και έσμιξε η “παρέα”. Εγώ έκανα χώσιμο στην 8 η οποία μόνο παρούσα δεν ήταν. Κριτικό βλέμμα προς τους πάντες και μια ένα μιδίασμα στην μούρη σαν να της ξίνιζαν τα πάντα. Το μόνο που την ένοιαζε είναι να κοιτάζει τα ζευγαράκια δίπλα μας και να σχολιάζει σε στυλ "Τι της βρήκε, και πως είναι έτσι αυτός". Αλλά το πινγκ-πονγκ μεταξύ εμού και του κολλητού έδινε και έπαιρνε προκειμένου να κάνει σπάσιμο στην κατά τα άλλα φιλενάδα της. Η κολλητή μας το κατάλαβε αλλά δεν θα τις χαλούσε κανένας την βραδιά όπως και ίσχυε για όλους μας. Κάποια στιγμή ζήτησα το τηλέφωνο  της 8. Η απάντηση ήταν έλα μωρέ δεν χανόμαστε. (Όχι, "Εσύ θα χάσεις" but anyway).

Αφού τις αφήσαμε σπίτι στον γυρισμό η κολλητή μας έκανε πλήρης ανάλυση. Ότι εάν ήμασταν μόνοι μας δεν υπήρχε ούτε καν να μας μιλούσε η 8 αλλά και μαζί και η 6. Μας είπε χαρακτηριστικά:

-         Δεν είναι θέμα ότι της άρεσες η όχι. Είναι θέμα ότι ήθελε αυτό που είχε η φίλη της. Δεν μπορεί ούτε η ίδια να το καταλάβει, το κάνει ασυναίσθητα. Εάν ήσουν μόνος σου και της έκανες κίνηση θα σε περνούσε για λιγούρη. Δεν φταις εσύ είναι το μυαλό της έτσι. Δεν το καταλαβαίνει. Θέλει αυτά που έχουν οι άλλοι. Ακόμα και στον μπάρμαν που με έπαιζε έκανε ματιές. Αρκεί να μου έπαιρνε κάτι. Άσχετα εάν ο άντρας της άλλης είναι καλός η όχι. Θέλει αυτόν. Το κάνει και στο γυμναστήριο με τους γυμναστές.

Το θέμα με αυτές τις δύο πήρε άλλη τροπή τις επόμενες μέρες. Γενικά και εγώ και ο κολλητός είχαμε ξενερώσει άσχημα. Η 6 για κάποιο λόγο αγνόησε τα δύο τηλεφωνήματα του και μάλιστα όταν την τράκαρε τον απέφυγε γυρίζοντας το κεφάλι, κάτι που μας παραξένεψε. Φαίνεται είπε να κρατήσει την παρθενιά της άλλα 27 χρόνια. Η πολύ απλά η 8 έκανε την δουλειά της κατά πως ήθελε. Να έχει την φιλενάδα της ελεύθερη μέχρι να βρει τον γκόμενο και να πετάξει την φιλενάδα της σαν στυμμένη λεμονόκουπα. Απλά τα μαγείρεψε στο μυαλό της φίλης της. Και φυσικά η 8 δεν παρέλειψε να κάνει παραπόνα στην κολλητή μας για το πόσο ξενέρωτοι ήμασταν εμείς και ότι ο μόνος σωστός άντρας στην ζωή της ήταν ο πρώην της. Με τον οποίο έχουν χωρίσει εδώ και 2 χρόνια! Δηλαδή είχε την επιλογή να επιλέξει σε κάτι καινούργιο και να προχωρήσει αλλά προτίμησε να κάτσει στο παρελθόν τραβώντας και την άλλη την κακομοίρα.

Το έλεγα στον εαυτό μου, το λένε οι μεγάλοι, το λένε οι παλιοί. Και ακόμα όμως δεν μπορώ να το χωνέψω. Εγώ δεν το έκανα ποτέ, δεν το κάνω και ούτε πρόκειται. Και όμως ακόμα και υποσυνείδητα έχετε αυτόν τον ανταγωνισμό. Και αυτό θα είναι η καταδίκη σας ακόμα και εάν πάρετε όλο τον πλανήτη στο λαιμό σας. Δηλαδή ποιο το κέρδος; Αρκεί να φιγουράρετε ένα ακόμα τρόπαιο; Αλλά χωρίς να το καταλάβω το χρησιμοποιώ και εγώ. Έχω μια γυναίκα στην παρέα. Γιατί απλά μου προσδίδει κυρός και δεν με κάνει να φαίνομαι λιγούρης; Δηλαδή η αξία μου δεν φαίνεται; η απλά ανάβει κάποια πινακίδα που γράφει προσοχή μπακούρης δαγκώνει, και αμέσως αμέσως αλλάζετε γωνία; Με βάση τα δικά μου δεδομένα και εμπειρίες δεν θα έλεγα ότι είμαι κάτω από 8,5 χαλαρά. Μου κόβει πόντους το ύψος (1.73) αλλά δεν με πτοεί καθόλου. Είμαι συγκροτημένος, 30άρης, με επιτυχημένη καριέρα από πίσω μου και τον έχω τον τρόπο μου. Δηλαδή όσο είμαι ελεύθερος είμαι ανάξιος λόγου; Εάν εμφανιστώ με συνοδό κάπου τότε φαίνονται τα χαρίσματα μου;

Αλλά θα μου πεις το συγκεκριμένο είδος γυναικών κατάφερε να υποβιβάσει σε επίπεδο ξενέρωτου και προφανώς και μη κατάλληλου υλικού για σχέση άνδρα ο οποίος ήταν επί 10 συναπτά έτη μοντέλο σε μεγάλες εταιρίες. Άρα μάλλον στραβά αρμενίζετε κυρίες μου.

Το συγκεκριμένο θέμα ίσως να είναι εξαίρεση ίσως όχι. Όπως και να έχει φανερώνει πολλά και ένα από αυτά είναι μια αρρωστημένη άποψη για την ζωή. Και σε συνεργασία με τον υπερκαταναλωτισμό σας κάνει να νιώθετε άδειες και φτηνές. Το κακό είναι ότι δεν έχετε δει τι αφήνετε πίσω σας.