Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Χάσμα γενέων


Kαι παραλίγο παρτούζα.

(Κείμενο του συνεργάτη TzegiosBreimas)
Καταρχήν Χρόνια Πολλά, Χριστός Ανέστη και όλες τις άλλες κλισεδιάρικες ευχές που έχετε ακούσει χιλιάδες φορές αυτές τις μέρες. Για κάτι που νομίζω ότι δεν έχετε ξανακούσει, συνεχίστε παρακάτω.

Δεν ξέρω τι γνώμη έχετε για τις γυναίκες μικρότερων ηλικιών αλλά προσωπικά έχω την άποψη ότι η ηλικία είναι αντιστρόφως ανάλογη με την πουτανιά: όσο μικρότερη είναι η πρώτη τόσο μεγαλύτερη (για να μη πω υπερβολικά μεγαλύτερη) είναι η άλλη. Ίσως να βρίσκομαι σε περίεργη περιοχή και το νερό να περιέχει βρωμιούχο κάλιο που σε μικρότερες ποσότητες μέσω του πόσιμου νερού να προωθεί την πουτανιά γενικά αλλά αυτή η μικρή ποσότητα είναι αρκετή για την περιοχή μου ώστε η πλειοψηφία των κοριτσιών εδώ γύρω να είναι πουταναριά. Δυστυχώς είναι σχεδόν σίγουρο ότι όταν μεγαλώσουν, εκτός από τις δηλωμένες ερωτευμένες με τον πέο, θα αλλάξουν εντελώς, προσπαθώντας να το παίζουν κυρίες με τα γνωστά επακόλουθα για το γκρουπ των ξενερωμένων.

Εδώ και ένα χρόνο νταλαβερίζομαι με ένα 17χρονο. Όχι και πολλά πράγματα. Ίσα ίσα να συναντιόμαστε 1 φορά την εβδομάδα να φεύγουν τα χοντρά και από τη δική μου πλευρά και από τη δική της. Δεν είμαι περήφανος γι' αυτό. Εγώ εδώ κι ένα μήνα πάτησα τα 24, αυτή είναι για τα καλά στα 17, από τα γενέθλιά μου και μετά (τα οποία θυμάμαι πως ξεκίνησαν με ένα σέικερ μπροστά μου αλλά δεν ξέρω πως κατέληξαν) έχουμε βρεθεί τουλάχιστον 5 φορές μόνο για σεξ. Τίποτε άλλο. Η σύνδεση μας είναι ότι ψάχνει το αντρικό φύλο από τότε που ο Αδάμ δάγκωσε το μήλο και ο Κάιν με τον Άβελ στέλνανε σφηνάκια στα μπαράκια που σύχναζαν για να βγάλουν καμία γκόμενα: αυτή έψαχνε κάποιον να της μάθει τα κόλπα στο σεξουαλικό κομμάτι παίζοντάς το ταυτόχρονα όσο πιο έμπειρη μπορούσε για να κερδίσει αυτοπεποίθηση ενώ κεράτωνε το συνομήλικο αγόρι της κι εγώ βρήκα μία γκόμενα που θα μπορούσα να έχω οπότε ήθελα, όπως ακριβώς ήθελα (κωλαράκι μικρό αλλά σφιχτό, χειλαρες, μικρο στήθος και απίστευτη ενέργεια στο κρεβάτι) και χωρίς καμία δέσμευση. Όλα κυλούσαν ρολόι μέχρι τη στιγμή που θα με έκανε να αναθεώρησω το σύμπαν όπως μέχρι τότε αντιλαμβανόμουν, την γυναικεία φύση και το πόσο πουταναριό μπορεί να είναι μία γυναίκα (μη τη ψάχνεις, ακόμη και η απάντηση "πολύ" δεν το εκφράζει επακριβώς). 

Το στέκι στο οποίο ξημεροβραδιάζομαι με την παρέα μου και από ότι έχω υπολογίσει έχω συμβάλλει στην ανοικοδόμησή του τουλάχιστον για όλη τη δεξιά πλευρά με τα τόσα ποτά που έχω πιει, διοργανώνει λαϊκή βραδιά και αναμένεται να είναι γεμάτο. Δεν ήξερα με τι επρόκειτο να γεμίσει, και δεν με ενδιέφερε κιόλας, αλλά ένα μικρό κομμάτι του γεμάτου μαγαζιού θα ήταν και η μικρή μαζί με μία φίλη της. Οπότε αποφάσισα να περάσω μία βόλτα γιατί το λιγότερο που θα μπορούσα να περιμένω θα ήταν ένα χάπι εντ. Κολλούσα κομμάτι με την ηλικία είναι η αλήθεια (αν και η ίδια μόνο που δεν με βίαζε κάθε φορά που συναντιόμασταν) γι' αυτό πήρα μαζί έναν φίλο μου ώστε να κάτσουμε μαζί κάπου σε ασφαλή απόσταση από τη μικρή για να μη δίνουμε στόχο και έχουμε το ηθών να μας ψάχνει και στον ύπνο μας. 

Καθόμαστε λοιπόν και η μικρή (ΗΒ 7.5) σκάει με ένα κολλητό τζιν, που ο μόνος τρόπος να το βγάλει ήμουν σίγουρος πως ήταν να το κόψει με ψαλίδι κι ένα περίεργο πουκάμισο το οποίο πρόσεξα για 2-3 δευτερόλεπτα καθώς το χαρακτήριζε μία ασυνήθιστη απώλεια υφάσματος στο σημείο του στήθους που δεν άφηνε περιθώρια για χάσιμο χρόνου κοιτάζοντας αλλού (αυτά τα γαμημένα τα σουτιέν-πατατάκια φταίνε: όπως όταν ανοίγεις μία σακούλα πατατάκια και νομίζεις ότι είναι τίγκα στο πατατάκι αλλά τελικά είναι γεμάτα αέρα, έτσι και τα σουτιέν αυτά, νομίζεις ότι είναι τίγκα στο βυζί αλλά παπάρια). 

Κάθεται λοιπόν ακριβώς απέναντι με μία φίλη της (ΗΒ 6) και με μόνο μία παρέα τριών καραφλών τύπων να μας χωρίζει. Τα παλικάρια χόρευαν ζεμπεκιές ξοδεύοντας τα χρήματα που κέρδισαν από το παρκάρισμα αυτοκινήτων σε κέντρα διασκεδάσεως. Η βραδιά κυλάει χαλαρά χωρίς κάτι να αναστατώνει εμένα, αλλά τον τραγουδιστή που τραγουδούσε για κάποια που ήταν πρώτο θέμα και τον αναστάτωνε και δεν τον λυπόταν πάνω από τέσσερις φορές. Ώσπου έρχεται το SMS. Ήταν η μικρή και μου έκανε παράπονα για το ότι δεν είπαμε ούτε γεια. Δεν απαντάω αλλά παρατηρώ με την άκρη του ματιού μου και τις δύο οι οποίες μας τσεκάραν συνεχώς. Δεν περνάνε τρία λεπτά και ξαναέρχεται μήνυμα: Είδα που παρκαρες, σε πέντε λεπτά εκεί. Δείχνω στο φίλο μου το μήνυμα, γελάμε και ετοιμάζομαι να φύγω ενώ ρώτησα τον μπάρμαν ποιος είναι ο κωδικός του Wi-Fi για να μην έχω και τύψεις που θα τον αφήσω έτσι. 

Φτάνω στο αυτοκίνητο και η μικρή έρχεται μετά από δύο λεπτά. Ανοίγει την πόρτα, μπαίνει και πριν προλάβω να μιλήσω μου λέει:
- Άρεσες πάρα πολύ στη φίλη μου. Της είπα κι εγώ κάτι ιστορίες από αυτά που κάναμε και σε θέλει σήμερα.
Εντελώς σοκαρισμενος απο αυτά που άκουγα από το κοριτσάκι δεν ήξερα τι να απαντήσω και απλά την ρώτησα τι θα κάνει αυτή για να πάρω άλλη μία αποστομωτική απάντηση. 

- Εμένα μου άρεσε ο φίλος σου. Δεν πιστεύω να σε πειράζει!
Γνέφω όχι και κανονίζουμε (ή μαλλον με διατάζει γιατι τα ειχε σχεδιασει ολα η ψωλού) να μαζέψω εγω τη φίλη απο συγκεκριμένο σημείο και ο φίλος μου αυτήν απο άλλο σημείο την ίδια ώρα και αφού γίνει ότι είναι να γίνει να τις αφήσουμε στα ίδια σημεία. Φεύγοντας, μου είπε να περιμένω λίγο πριν μπω για να μη δώσουμε στόχο αλλά εγώ συνέχιζα να σκέφτομαι αυτά που μου είπε. 

Επιστρέφοντας στο μπαρ τα εξήγησα όλα στον φίλο μου ο οποίος αντί να έχει την ίδια αντίδραση με εμένα, με έβρισε! Και το χειρότερο ήταν ότι είχε και δίκιο! Κοτζάμ γαιδούρι 24 χρόνων να σου λέει το κοριτσάκι τι να κάνεις και εσύ να μένεις μαλάκας; Να το αφήνεις να σε καθοδηγεί και να συντονίζει; Ε όχι ρε φίλε, δεν το δέχεσαι! Και τότε ήταν που αποφασίσαμε να το χοντρυνουμε λίγο και να προτείνουμε με μήνυμα το εξής:
"Η όλοι μαζί σε ένα αυτοκίνητο ή τίποτα."
Έτσι κι αλλιώς οι πιθανότητες ήταν με το μέρος μας γιατί τέτοια ψωλάκια που ήταν μπορει και να έφταναν στο σημείο να μας κεράσουν κιόλας για να τις πηδήξουμε. Τελικά η απάντηση ήταν αρνητική και το σχέδιο εκτυλίχθηκε όπως ακριβώς το είχε σκεφτεί η μικρή. Δηλαδή εγώ με την κολλητή της κι ο φίλος μου με αυτήν.

Οι περισσότερες γυναίκες σήμερα είναι ξενέρωτες και ψυχρές και κρύες και άδειες όσον αφορά εμπειρίες αλλά γεμάτες όσον αφορά σε κόμπλεξ και ανασφάλειες αλλά πάντα θα υπάρχει κάποια που θα είναι η εξαίρεση. Θα μου πεις η μόνη διάφορα αυτής της κάποιας είναι το ότι σε αυτήν δεν πληρώσες 30€ αλλά δεν έχει σημασία. Αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι να είσαι προετοιμασμένος για τα πάντα γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου συμβεί και πότε θα συμβεί. Και θαύματα συμβαίνουν.