Κυριακή, 15 Απριλίου 2012

Πεθαίνεις μόνος σου

Το μαχαίρι στο κόκκαλό σας μέχρι τελικής πτώσης.

Μέρες που 'ναι είπα να το προχωρήσω παραπέρα το θέμα. Βασισμένος στην έρευνα που λέει ότι το 69% των γυναικών δεν έχουν σύντροφο κι ακόμη περισσότερο στην υπογεννητικότητα που σας άρεσε, θα σας περιγράψω το πως θα είναι η ζωή σας σε μερικά χρόνια από τώρα, αν φυσικά είστε στην Ελλάδα.

Καταρχήν τα ποσοστά γεννήσεων που είδατε στο άρθρο της υπογεννητικότητας αφορούν το ετήσιο ποσοστό ανά 1.000 άτομα. Δηλαδή για παράδειγμα το 0.2 (οριακά βιώσιμος πληθυσμός) σημαίνει ότι ανά 1.000 άτομα έχουμε 20 γεννήσεις το χρόνο.

Ας υποθέσουμε ότι έχουμε ένα εικονικό κράτος με 1.000 άτομα πληθυσμό και στο οποίο ο συντελεστής μένει μονίμως στο 0.2 και δεν αλλάζει ποτέ. Ανά χρόνο θα έχουμε 20 γεννήσεις. Το θέμα είναι πόσους θανάτους θα έχουμε. Ας πούμε ότι κατά μέσο όρο οι άνθρωποι πεθαίνουν στα 80 (κάτι που με βάση το παγκόσμιο προσδόκιμο ζωής είναι λογικό). Στα 1.000 άτομα, με το 1/80 (υποθετικά οι ηλικίες είναι μοιρασμένες) θα έχουμε 12.5 θανάτους σύνολο. Δηλαδή μια χώρα με 0.2 συντελεστή αυξάνει τον πληθυσμό της κατά 7.5 ανθρώπους ανά 1.000 άτομα. Αν δεν καταλαβαίνετε κάτι αφήστε comment να σας το κάνω νιανιά.

Η Ελλάδα κατέγραψε πέρυσι το μικρότερο ποσοστό γεννήσεων στην ιστορία της, δηλαδή 0.08 άρα 8 γεννήσεις ανά 1.000 άτομα. Tragic! Αν το συνδυάσουμε με τους 12.5 θανάτους αυτό σημαίνει ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώνεται κατά 4.5 άτομα ανά 1.000 άτομα, χωρίς να συνυπολογίσουμε όσους φεύγουν στο εξωτερικό, δολοφονίες, τροχαία ή αυτοκτονίες. Ο συντελεστής μπορεί να μικρύνει κι αυτό γιατί οι ξενέρωτες μας έχουν πρίξει τα συκώτια προτίστως από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας κι έπειτα. Τα ψώνια αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο, ειδικά στις μεγάλες πόλεις, με αποτέλεσμα οι γκόμενες 30+ να "χάνουν το τρένο" γιατί γλεντάνε την ζωή τους κυρίως μόνες τους και στο τέλος καταλαβαίνουν ότι πλέον με τόση ρυτίδα η μπογιά τους δεν περνάει.

Για την Ελλάδα λοιπόν, στην πράξη δεν ξέρουμε από τις 8 γεννήσεις των 1.000 ατόμων πόσες αντιστοιχούν σε μία οικογένεια (γιατί κάποιες οικογένειες μπορεί να κάνουν και 2 και 3 παιδιά). Ξέρουμε όμως ότι κάθε οικογένεια πρέπει να κάνει δύο παιδιά για να διατηρηθεί ο πληθυσμός ακριβώς στα ίδια νούμερα. Σε εμάς οι γεννήσεις είναι στα 2/3 των θανάτων άρα έχουμε 2 x 2/3=1.2 παιδιά ανά οικογένεια. Οπότε αν το ένα παιδί ανά οικογένεια είναι ο μέσος όρος, με έναν πρόχειρο υπολογισμό, για όσες οικογένειες κάνουν 2 παιδιά υπάρχουν αντίστοιχα 2 άτομα τα οποία δεν πρόκειται να παντρευτούν ποτέ.

Σε όλα αυτά δεν φταίει μόνο το κλούβιο μυαλό τους. Φταίει η κρίση, που προκαλεί χαμηλή ποιότητα ζωής, άρα χαμηλό προσδόκιμο ζωής, άρα χαμηλότερο κοινωνικό status για τις γυναίκες, πολλές απ' τις οποίες αλλιώς είχαν μάθει απ' τους γονείς τους κι αλλιώς τα βλέπουνε στην πράξη. Ladies...λυπάμαι χάσατε. Θα πρέπει να μάθετε να ζείτε κι έτσι, όπως επίσης θα πρέπει να μάθετε όταν κυκλοφορείτε να είστε πιο ανοιχτές σε συζήτηση και κυρίως σε Day 2. Οκ, και άνεργες να είστε, δεν θα σας καταδικάσουμε οπότε μην ψάχνετε πρόφαση για να την "πουλέψετε".

Το θέμα του άρθρου λοιπόν είναι το τι θα κάνουμε μέχρι το τέλος της ζωής μας. Τα σενάρια που υπάρχουν είναι τέσσερα:

Σενάριο 1
Παντρεύεσαι, κάνεις τουλάχιστον ένα παιδί και ζεις ευτυχισμένα μέχρι το τέλος. Αν ένας απ' τους δύο συζύγους πεθάνει πρώτος τότε του κάνουν συντροφιά τα παιδιά του.

Σενάριο 2
Παντρεύεσαι, κάνεις τουλάχιστον ένα παιδί και χωρίζεις. Σε αυτή την περίπτωση το πιθανότερο είναι να σου κάνει παρέα το παιδί σου μέχρι να "τινάξεις τα πέταλα". Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι τα διαζύγια αυξάνονται στην Ελλάδα. Το 2008 είχαμε 13.000 διαζύγια και για να μπείτε καλύτερα στο κλίμα, αν το 2005 είχαμε διαζύγια στο 24% των γάμων, τότε με τις διαρκείς ετήσιες αυξήσεις σε λίγο θα φτάνουμε στον τραγικό αριθμό 1 στα 3 ζευγάρια που παντρεύονται να χωρίζουν.

Σενάριο 3
Δεν παντρεύεσαι αλλά παντρεύεται τουλάχιστον ένα από τα αδέρφια σου. Στην περίπτωση αυτή, από μια ηλικία κι έπειτα μέχρι να γεράσεις (συνήθως στα 35 χρόνια όπου φεύγει το "παιδί" απ' το σπίτι αφού δεν παντρεύτηκε) θα είσαι μόνος σου κι αν πάθεις κάτι θα σε κοιτάξουν είτε τα αδέρφια σου, είτε (αν δεν ζουν) τα ανήψια σου. Κατά βάση όμως, για πάνω απ' το μισό της ζωής σου θα είσαι σε ένα σπίτι μόνος σου.

Σενάριο 4
Αν είσαι μοναχογιός/μοναχοκόρη και κάνεις την παπαριά και δεν παντρευτείς, τότε εκεί συγγνώμη που θα στο πω ωμά αλλά την γάμησες. Δεν θα έχεις αδέρφια, δεν θα έχεις ανήψια και για τα τελευταία 30 περίπου χρόνια της ζωής σου θα είσαι ολομόναχος. "Καλή φάση", έτσι;

Το συμπέρασμα της ημέρας:
Ο δείκτης γεννήσεων από το 0.08 που ήταν πέρυσι σκεφτείτε ότι μπορεί να μειωθεί κι άλλο. Το ότι το 69% των γυναικών είναι μόνες στις ηλικίες 18-34 δίνει από μόνο του το μεγαλύτερο μήνυμα. Όταν οι νεότερες γυναίκες αυτού του target group μεγαλώσουν, δεν βάλουν μυαλό και δεν παντρευτούν, τότε θα αρχίσουν να μετράνε αρνητικά στο 0.08 του ποσοστού, το οποίο θα πέσει κι άλλο. Άρα αν δεν αλλάξουν δραστικά μυαλά, η κατάσταση στην Ελλάδα θα χειροτερέψει με γεωμετρική πρόοδο.

Εν ολίγοις:
Για να γίνει γάμος θα πρέπει να γίνει πρώτα σχέση.
Για να γίνει σχέση θα πρέπει πρώτα να κατεβάσετε τα στάνταρ σας.
Για να κατεβάσετε τα στάνταρ σας θα πρέπει να γαμηθεί ο Δίας.

Εμείς ξέρουμε τι θέλουμε. Εμφάνιση. Αν την βρούμε τότε μένουμε.
Εσείς ξέρετε τι θέλετε; Όχι! Τα νούμερα μιλήσανε από μόνα τους.