Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

"Δεν θα έρθω στο πάρτι!"

Κάτσε να κλαίγεσαι μόνη σου και σκάσε.

Έρχονται γιορτές. Τα party πληθαίνουν. Ρεβεγιόν Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς, Χρήστοι, Μανώληδες, Βασίληδες, Στέφανοι, Φώτηδες, Γιάννηδες κι ένα σωρό άλλοι, φίλοι, κολλητοί, γνωστοί και λοιπό συνάφι σε καλούν στα party τους. Η έστω ότι είναι οποιαδήποτε ημέρα γιορτής ή γενεθλίων και λαμβάνεις μια πρόσκληση να πας κάπου. Κι ενώ έχεις αραχνιάσει πλέον, σου κάνουν το πολυπόθητο ερώτημα: "Κάνω party, θα έρθεις;". Εσύ τι απαντάς;

1. "ΟΧΙ, γιατί θα έχουμε τραπέζι με την οικογένεια!"

και

2. "ΟΧΙ, γιατί δεν μπορεί καμία φίλη μου και δεν θα ξέρω κανέναν!"

Πόσο χαζοβιολαξενερωτημαμούχαληκλαψομούνα μπορεί να είσαι για να δώσεις αυτή την απάντηση; Για να κάτσεις άλλο ένα βράδυ σπίτι σου και να κλαίγεσαι; Για να λες μετά στις φίλες σου "Έλα μωρέ, δεν υπάρχουν άντρες" και λοιπές μαλακίες; Τι καλύτερο απ' το να κάνεις τα κονέ σου σε ένα πάρτι σε σπίτι ή σε κάποιο μαγαζί με παρέα, όπου θα πας και συστημένη; Αλλά ξέχασα, εσύ δεν θέλεις κονέ. Προτιμάς να κάθεσαι στα αυγά σου και στο τέλος να κυκλοφορούν στα μαγαζιά τα αγγουράκια μόνα τους. Γιατί να θυμίσω, ότι μόνο στην Ελλάδα η αναλογία άντρες-γυναίκες στα bar/clubs είναι 3 προς 1 στην καλύτερη.

Έστω, ας πάρουμε το πρώτο ενδεχόμενο. Γιορτάζει ο πατέρας/θείος/ξάδερφος/παππούς ή όποιος ξεχασμένος συγγενής σου πλάσαρε η μαμά κι ο μπαμπάς. Και πρέπει να πας γιατί θα μαζευτούν τα σόγια και τι θα πει μετά το σόι και κλάιν-μάιν. Σου έχει πει κανείς ότι θα σε αλυσοδέσουν εκεί πέρα μέχρι την άλλη μέρα το πρωί; ΟΧΙ! Σου έχει πει κανείς ότι με το που θα πάει μεσάνυκτα, το πάρτυ που σε κάλεσε ο φίλος σου θα σφυρίξει λήξη; ΟΧΙ! Άρα γιατί ρίχνεις στον άλλο άκυρο αφού χρονικά το άλλο πάρτι θα τραβήξει περισσότερο; Γιατί σαν σωστό κοριτσάκι δεν απαντάς "Μόλις τελειώσω, αργά το βράδυ, θα έρθω"; Κίτρινη κάρτα.

Τώρα ας πάρουμε το δεύτερο ενδεχόμενο και θα το πάρουμε στην ακραία περίπτωσή του. Έστω ότι ένας γνωστός σου που έχεις να του μιλήσεις κάτι χρόνια, διοργανώνει πάρτι για γιορτή/γενέθλια/whatever κι εσύ δεν ξέρεις κανέναν! Κι έστω ότι όλες οι φίλες σου είτε δεν μπορούνε να έρθουν μαζί σου γιατί έχουν κανονίσει, είτε λείπουν εκτός πόλης. Τι θα κάνεις; Αφού δεν έχεις κάποια φίλη να έρθεις, προτιμάς να κάτσεις μόνη σπίτι και να σαπίσεις στο Facebook; Άρα το συμπέρασμα κι εδώ είναι: ΘΑ ΠΑΣ! Γιατί όταν θα πας, ακόμα κι αν ξέρεις μόνο τον οικοδεσπότη, μετά τις 2-3 πρώτες γνωριμίες σίγουρα θα αισθανθείς πιο άνετα. Απ' όσο ξέρω, στα πάρτι δεν βιάζουν. Το αντίθετο μάλιστα. Σου φέρνονται ξυγημένα, σε κερνάνε ποτάκι και στο τέλος (καθ' ότι νέτο) σε γυρνάνε και σπίτι. Αμ πως.

Σκέψου το ακριβώς αντίθετο. Εσύ καλείς ένα φίλο σου σπίτι επειδή γιορτάζεις κι αυτός δεν έχει παρέα να έρθει. Τι θα κάνει; Θα έρθει ΠΕΤΩΝΤΑΣ, μπας και του κάτσει τίποτα. Απλό; Οπότε τώρα που το έμαθες, μην απορείς σα χαζή γιατί ακόμα και στα πάρτι οι άντρες είναι περισσότεροι απ' τις γυναίκες!

Άρα για να το κλείσουμε, αυτό το κόλλημα της ανασφάλειας (του "δεν ξέρω που πάω") που δεν σου αφαιρείται απ' τον εγκέφαλο ούτε με λοβοτομή, διάλεξε τι θα το κάνεις. Η θα το αποβάλεις ή θα σταματήσεις να μας λες στα μηνύματα την γνωστή παπαριά: "χαθήκαμε". Όχι, δεν χαθήκαμε. Εσύ χάθηκες!

Κόκκινη κάρτα και να γραφτεί στο φύλλο αγώνα.