Κυριακή, 5 Αυγούστου 2012

Γιατί οι γυναίκες μισούνται μεταξύ τους!

Η αντιζηλία σας δεν έχει όριο.

Μία μεγάλη απόδειξη του γιατί οι άντρες ξέρουμε τι θέλουμε, είναι η διαφορετική αντιμετώπιση των φίλων μας σε σχέση με τις γυναίκες. Σήμερα είχα σκοπό να χτυπήσω στο αδύνατο σημείο σας που λέγεται "Γυναικεία αντιζηλία" κι αυτό θα κάνω. 

Για κάποιο περίεργο, η αντρική φιλία κρατάει περισσότερο απ' ότι η γυναικεία φιλία. Η ακόμα και σε περίπτωση τσακωμού, δύο άντρες μπορούν πολύ πιο εύκολα να τα ξαναβρούν μεταξύ τους.

Οι λόγοι για τους οποίους αντιμετωπίζουμε τους φίλους μας καλύτερα από εσάς είναι οι εξής:

1)Αντιζηλία: Επειδή οι γυναίκες ξέρουν ότι κοιτάμε πρώτα απ' όλα την εμφάνιση πάνω τους, μοιραία οι όμορφες μπαίνουν στο στόχαστρο. Αντί λοιπόν οι άσχημες να κοιτάξουν να φτιάξουν σώμα, προτιμούν "να ψοφήσει το άλογο του γείτονα". Εδώ που τα λέμε, αν η μάπα κάποιας είναι ολίγον "χτυπημένη" και δεν ισιώνει με την καμία, ε τότε εκεί έχουμε θέμα και παίζει σε μόνιμη βάση το /antizilia_mode. Σε εμάς αυτό δε παίζει γιατί πολύ απλά δεν κοιτάτε στον ίδιο βαθμό την εμφάνιση. Κι αν π.χ. ο φίλος μας είναι ντούκι, ε δεν θα τον φτύσουμε για να μη μας φάει τις γκόμενες στην έξοδο. Απλά θα πάμε γυμναστήριο να γίνουμε κι εμείς ντούκια, αν οντως το θέλουμε.

2)Αντίθετο φύλο: Οι άντρες μιλάνε πιο "χύμα" για τις σχέσεις, το sex κτλ. ακόμα κι αν γνωρίζονται λίγο μεταξύ τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, όταν βγαίνουν έξω για καμάκι, να συννενούνται καλύτερα για το ποια θα καμακώσει ο καθένας (βάση ηλικίας, ύψους κτλ.) ή αν ενδιαφέρονται για την ίδια, να αφήνουν την γυναίκα να επιλέξει. Αντίθετα, αν οι γυναίκες γουστάρουν τον ίδιο άντρα, είναι ικανές να μαλλιοτραβηχτούν για αυτόν. Κι αν δεν το κάνουν στην αρχή, αν μετά η μία τα φτιάξει μαζί του κι η άλλη τον χάσει μέσα από τα χέρια της, τότε είναι που θα γίνει μακελείο ("μωρή πουτάνα" κτλ. Σε μεγαλύτερες ηλικίες ακολουθούν πιο ήπιες εκφράσεις).

3)Όταν έχουν σχέσεις χάνονται: Αν ο άντρας τα φτιάξει με κάποια, συνήθως δεν χάνεται από τους φίλους του. Με εξαίρεση τις πρώτες εβδομάδες όπου είναι στα "σιρόπια", όταν ξεζουμίσει το νέτο και "φάει καλά", αρχίζει και πάλι να βγαίνει παρέα, πολλές φορές για να γνωρίσει στους φίλους του καμιά φίλη της δικιάς του. Φυσικά σε μικρό ποσοστό υπάρχουν και τα μουνόπανα της υπόθεσης που δεν θέλουν να το κάνουν αυτό, λες και θα πηδήξουν όλες τις φίλες της γκόμενάς τους. Όσο για εσάς αγαπητές μου, όταν ο κάθε φασίστας γκόμενος απαιτεί να κάθεστε μέσα και να μη βγαίνετε ποτέ παρέα, τότε είστε ικανές να χάσετε τις φίλες σας για πάρτη του. Και αν χωρίσετε μετά από μήνες/χρόνια γυρνάτε σαν βρεγμένες γάτες πίσω (με το κλασικό "χαθήκαμε". Όχι δεν χαθήκαμε, εσύ χάθηκες).

Η κοπελιά παρακάτω θα σας τα πει καλύτερα.


Θα κλείσω με ένα κλασικό παράδειγμα αντιζηλίας:
Μία φοιτήτρια πανεπιστημίου έμενε στην ίδια περιοχή με τον καθηγητή της. Μία συγκεκριμένη ημέρα της εβδομάδας όταν σχόλαγαν μαζί, την γυρνούσε σπίτι. Εν τω μεταξύ ο καθηγητής ήταν 30άρης και σχετικά εμφανίσιμος, οπότε είχε τραβήξει τα βλέμματα πολλών φοιτητριών των τμημάτων του. Όταν μαθεύτηκε ότι χώρισε μία από αυτές είχε βάλει στόχο να "χωθεί". Οπότε έπιασε την συμφοιτήτριά της, την οποία ο καθηγητής γυρνούσε σπίτι και της είπε το εξής:
(Ζηλιάρα φοιτήτρια): Τι τρέχει με τον καθηγητή;
(Φοιτήτρια): Τι εννοείς;
(Ζηλιάρα φοιτήτρια): Βλέπω πολλά πίτσι πίτσι μαζί του, γυρνάτε μαζί κτλ. Τρέχει κάτι;
(Φοιτήτρια): Όχι, πλάκα μου κάνεις; Έχω σχέση καταρχήν.
(Ζηιλιάρα φοιτήτρια με απειλητικό ύφος): Α οκ, απλά σου λέω ότι αυτά κομμένα. Εγώ πρώτη τον έβαλα στο μάτι και δεν πρόκειται να μου κάνεις χαλάστρα. Γι αυτό κανόνισε, κομμένες οι βόλτες.

Enough said. Let the shitstorm begins...