Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Όταν οι σερβιτόροι μπαίνουν σφήνα!



Αλήθεια ρε μαλάκες, δεν έχετε άλλη δουλειά να κάνετε;

Με αφορμή ένα πετυχημένο άρθρο του Acid Arrow σχετικά με τους σερβιτόρους, τους barmen, τους PR και γενικά όλο τον "καλό" εργαζόμενο κόσμο της νύχτας που μπαίνει στη μέση την ώρα του PickUp και μας σπάει τ'@@, είπα να αναφερθώ στο θέμα εκτενέστερα. Κι αυτό γιατί μου έτυχε live.

Είχα βγει λοιπόν ένα βράδυ σε γνωστό μπαράκι, εκεί όπου κόζαρα δύο HB8-9 να πίνουν το ποτάκι τους. Τις προσεγγίζουμε με ένα φίλο μου και πιάνουμε την κουβέντα. Πριν καλά καλά προλάβουμε να μιλήσουμε, μπαίνουν στην παρέα άλλες δύο κοπέλες, λιγότερο εμφανίσιμες, ας πούμε HB6. Για να μπορέσουμε λοιπόν να κουμαντάρουμε την κατάσταση, αρχίζω να πιάνω την πάρλα στις δύο που μόλις ήρθαν (να τις απασχολώ ως obstacle για να κερδίσουμε χρόνο) και συγκεκριμένα να λέω στη μία πόσο πολύ μοιάζει με ηθοποιό κτλ. Παράλληλα, ο φίλος μου ήταν ακόμα σε φάση Α1 με τις δύο κοπέλες.

Πριν προλάβει να περάσει κάνα δίλεπτο, κάπου εκεί στο μπούγιο κι ενώ είχαμε χάσει την μπάλα, ξαφνικά έρχεται...από το πουθενά...ένας σερβιτόρος και πιάνει αγκαλιά τυλίγοντας με το μπράτσο του την μία κοπέλα που είναι πιο κοντά στο φίλο μου! Ε κι εκεί μένω μαλάκας! Κάτι της ψιθύρισε στο αυτί σε φάση "Τι σου λέει;" κτλ. Κι έμεινε εκεί να χαίρεται σαν τον μαλάκα μέχρι που αναγκαστήκαμε να κάνουμε πίσω και να φύγουμε. Γιατί...το είχαμε πιάσει το υπονοούμενο. Δεν μας έπαιρνε να μπούμε σε αντιπαράθεση.

Στην Αττική υπάρχουν 2-3 συγκεκριμένα μπαρ που έχουν αυτό το μειονέκτημα. Ότι δηλαδή οι σερβιτόροι δεν σε αφήνουν να μιλήσεις με οποιαδήποτε. Το ένα μπαρ ήταν αυτό που σας ανέφερα. Στο άλλο τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Γιατί όποιος μα όποιος κι αν έχει μπει εκεί μέσα κι έχει επιχειρήσει να ανοίξει set, όλες τις φορές όχι απλά έχει δει σερβιτόρο να μπαίνει στη μέση, αλλά να του λέει κάτι σαν το παρακάτω:
"Φίλε, πήγαινε πιες το ποτάκι σου ήρεμα κι άφησε τις κοπέλες ή αλλιώς πέρασε έξω!"

Δηλαδή μιλάμε για την ΑΠΟΛΥΤΗ...μαλακία, αλητεία και δεν ξέρω κι εγώ πως αλλιώς να την χαρακτηρίσω. Για κάτσε καλά ρε μεγάλε. Όταν μια παρέα ΔΕΝ είναι μεικτή και βγαίνει έξω για βόλτα, ένας απ' τους λόγους που βγαίνει δεν είναι και τα κονέ; Άμα δεν θέλαμε να δούμε κόσμο, θα πηγαίναμε σε μια πλατεία, θα παίρναμε και μια μπύρα από το περίπτερο και θα καθόμασταν εκεί. Η θα στο θέσω διαφορετικά. 1ον οι κοπέλες μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους (δόξα το Θεό κατά 99% κανείς δεν χουφτώνει ούτε γίνεται χυδαίος) και 2ον αφού πουλάς μαγκιά, πολύ απλά ΔΕΝ θα ξαναπατήσω στο μαγαζί σου. Ξέρετε πολύ καλά ποιοι καριόλιδες παίζετε αυτό το παιχνίδι, αλλά δεν θα σας δώσω στεγνά απ' το blog μη σας στερήσω το μεροκάματο. Όποιος είναι PUA, ας μου στείλει e-mail για να του πω για ποια μπαρ πρόκειται.

Και στην τελική δεν νομίζω να σας "φάγαμε την πελατεία". Έχετε καβατζώσει πολλά νέτα από την δουλειά, όλοι σας. Άμα μας βλέπετε ως ανταγωνιστές για την μία ώρα που θα έρθουμε μία στο τόσο στο μπαρ σας, τότε μάλλον ή είστε ανασφαλείς ή την έχετε κάνει λάστιχο.

Περαστικά σας και καλά μυαλά. Τα νέα διαδίδονται πάντως να ξέρετε.

Όσο για τις γυναίκες, ένα έχω να πω. Την επόμενη φορά που θα έρθει ένας παπάρας σερβιτόρος να μπει "ΟΛΩΣ ΤΥΧΑΙΩΣ" στη μέση την ώρα που θα σας μιλήσει ένας άγνωστος, γυρίστε προς τον σερβιτόρο και πείτε του στη μάπα:

"Μπορείς να με αφήσεις να μιλήσω με το φίλο μου?"

Ειναι η μόνη ασπίδα που έχουμε, αν θέλουμε να βγάλουμε κάτι από αυτή την ιστορία. Χρησιμοποιήστε την. Μετά, αν δεν σας αρέσει αυτός που σας μίλησε, απλά χαιρετήστε τον με τον τρόπο σας. Θα το εκτιμήσουμε δεόντως.