Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2011

Τέλος οι μεγάλοι "γυναικοκατακτητές"!

Ένα άρθρο αφιερωμένο στους "δήθεν" γυναικάδες!

Τα τελευταία χρόνια έχω βαρεθεί να βλέπω το ίδιο σκηνικό να επαναλαμβάνεται κι αυτός είναι ο λόγος που άνοιξα το blog. Βλέπω όμως κι ορισμένα σχόλια που είναι εκτός πραγματικότητας. Μου θυμίζουν λοιπόν τα σχόλια αυτά κάτι φιλαράκια που νομίζεις ότι ζουν σε έναν άλλο κόσμο. Σε έναν κόσμο όπου πιστεύουν ότι μπορούν να μαμήσουν ότι νέτο υπάρχει, ότι όλες είναι εύκολες, οτι δεν θέλει και πολύ προσπάθεια και κάτι παπαριές τεράστιες.

Slow the eggs ρε μαλάκες...

Αν είσαι από 1.80 και πάνω, κορμί φέτες, ωραία μάτια, γεμάτο πορτοφόλι (και προαιρετικά διάσημος) τότε ναι, τις έχεις για πλάκα και μπράβο σου.

Αν δεν ισχύει κάτι από όλα αυτά τότε σε ποιον πουλάς παραμύθι ότι "τις έχεις"; Ποιες έχεις; @@ έχεις. Δεν έχεις καταλάβει πλέον ότι οι περισσότερες σε πουλάνε και σε αγοράζουνε κι ότι αυτές έχουν το μαχαίρι, αυτές και το καρπούζι.

Ο λόγος που μία μερίδα ανδρών θέλει να το παίξει γυναικοκατακτητής των 7 ηπείρων είναι για λόγους εγωισμού και ψώνιου. Σου λέει "Εμένα δεν μου αντιστέκεται καμία" και απαιτεί ο άλλος να πιστέψει τα σάπια. Και σου πετάει κάτι αρκούδες ότι "Πήγα Μύκονο και γάμησα την ξαδέρφη της Τζούλιας" ή "Πήγα στην Ιο κι έκανα παρτούζα στο camping του Far Out" και κάτι άλλες παπαρδέλες που διεκδικούν βραβείο Πινόκιο. Γιατί εφόσον δεν ήσουν μπροστά την ώρα που τις "κάρφωνε" (με την παλάμη του) αυτός μπορεί να λέει ότι μαλακία θέλει. Θα αποδείξεις το αντίθετο;

Κατά βάση, όσοι λένε τα παραπάνω και δεν θέλουν να δεχτούν την πραγματικότητα είναι ψωνάρες του κερατά. Θα σου πούνε ατάκες του στυλ "Πήγα στο τάδε μαγαζί, άνοιξα 4 μπουκάλια Chivas, καυλώσανε όλες και μαζευτήκανε σαν τις μέλισσες" ή "Ξέρω όλους τους πορτιέρηδες/μετρ/DJ από το Ακρωτήρι και το DC και μπαίνω τζάμπα". Στο πούτσο μας.

To the point. Η λογική "Όλες οι γκόμενες είναι εύκολες αρκεί να έχεις τον τρόπο σου" δεν ισχύει. Άμα στην γκόμενα δεν αρέσεις πολύ εξωτερικά κι αν δεν σε τραβάει το στυλ που κινείσαι και που μιλάς, όσα Johnnie κι αν κεράσεις, θα πάρεις τ'@@ σου. Οι απαιτήσεις τους είναι κατά πολύ μεγαλύτερες από τις δικές μας. Πολύ απλά γιατί εμείς κοιτάμε πολύ εμφάνιση (και λίγο χαρακτήρα), ενώ αυτές κοιτάνε πολύ εμφάνιση, πολύ χαρακτήρα και αρκετό πορτοφόλι.

Αν είσαι σε σχέση πάνω από 3 χρόνια (γιατί τελευταία είναι που έχει ξεφύγει το πράμα) και ψάχνεσαι να ξενοπηδήξεις και καταφέρεις να βρεις κάποια, μετά έχεις την καραμέλα ότι "Έλα μωρέ, εύκολες είναι". Για πήγαινε και ρώτα όμως αυτόν που είναι 2-3 χρόνια μόνος του και που του έτυχε μία μετά από καιρό να καταλάβεις τι παίζει. Γιατί αυτός είναι στην "γύρα", όχι εσύ. Εσύ είσαι σε λήθαργο.

Τέλος, οι μεγαλύτεροι μαλάκες της τάξεως των "γυναικοκατακτητών" του γλυκού νερού, είναι αυτοί που νομίζουν ότι οι γκόμενες πρέπει να τους κυνηγάνε! Ναι, υπάρχουν και αυτοί. Ότι γνωριμία κι αν γίνει από παρέα ή όποια γκόμενα κι αν δουν σε club, ΠΟΤΕ δεν πάνε να την πέσουνε! Λένε "ας έρθει αυτή σε μένα".

Ναι μεν αυτό ακούγεται καλύτερο από το να την πέφτεις σαν λιγούρης σε όλες και να τις "ανεβάζεις" κι άλλο, αλλά από την άλλη ξεχνάς κάτι βασικό. Σε ποιον πλανήτη την πέφτουν οι γυναίκες στους άντρες; Υπάρχει ένα πολύ μικρό ποσοστό που το κάνει αλλά της τάξεως του 1% και άμα. Δουλειά σου είναι λοιπόν αν γουστάρεις κάποια να την κυνηγήσεις. Δεν σου λέω να τρέξεις σαν το σκυλάκι, αλλά π.χ. το να κάνεις ένα κοπλιμέντο ή να δώσεις ένα τηλέφωνο (κι αν θέλει παίρνει) σημαίνει ότι θα σου πέσει ο κώλος; Η μήπως αν χαλάσει το πράμα θα την ξαναδείς ποτέ μπροστά σου; Στη Μάλτα ζεις ρε μαλάκα ή σε μια χώρα εκατομμυρίων;

Ανοίξτε τα στραβάδια σας και δείτε την κατάσταση ως έχει. Α και κατεβείτε από το καλάμι.