Ξενέρωτες: Τα levels

Τα levels των ξενέρωτων στο Facebook. Για να ξεχωρίζετε τον βαθμό τους.

Από ξενέρωτη σε ξενέρωτη, η συμπεριφορά διαφέρει. Όλες τους θέλουν πρώτα απ' όλα την επιβεβαίωση ότι "μετράνε". Και γι' αυτό το λόγο αν τους την δώσει κάποιος τότε είναι "χορτάτες" άρα τα γράφουν όλα στις παλιές τους τις γόβες. Το Facebook είναι ένα βασικό εργαλείο για να επιβεβαιωθούν σε καθημερινή βάση και κάτι λιγούρια όπως ορισμένοι από εσάς, κάνετε likes ή αφήνετε σχόλια και ανεβάζετε τις "μετοχές" τους στο χρηματιστήριο.

Οκ και τώρα που διαβάσετε αυτό πηγαίντε να τα σβήσετε και ξαναεπιστρέψτε.

Παραθέτω λοιπόν μία κλίμακα με τα levels των ξενέρωτων, τα οποία προκύπτουν ανάλογα με το πως δρα η καθεμία. Από σήμερα ενδέχεται να χρησιμοποιώ την κλίκαμα αυτή και στα μελλοντικά κείμενα.

Level 1
Οποιαδήποτε γκόμενα έχει ακόμα και σχέση αλλά θα επιχειρήσει να σε κάνει add, έστω κι αν δεν σε ξέρει. Θέλει πολύ απλά να έχει την "καβάτζα" της και φυσικά ο φίλος της δεν της βάζει χέρι που έχει ξεπεράσει τους 1.000 friends (της βάζει αλλού χέρι για την ακρίβεια) και το περνάει στο ντούκου. Στα κρυφά, η Ξενέρωτη Level 1 θα σου μιλήσει στο chat, αλλά κατά βάση θα πάρει την επιβεβαίωση που τόσο έψαχνε και θα αρκεστεί σε αυτό, χωρίς φυσικά να σου δώσει υποσχέσεις. Ακόμα κι αν βγεις έξω μαζί της, θα είναι καθαρά σε "φιλικό" επίπεδο και τίποτα παραπάνω. Στην καλύτερη άντε να γίνεις καληνυχτάκιας και πολύ σου είναι. Κι εσύ παπάρα, αφού έβλεπες το relationship, τι συνέχιζες να της μιλάς;

Level 2
Σε αυτή την κατηγορία έχουμε μια εξελιγμένη μορφή ξενέρωτης που της αρέσει να παίζει χοντρά. Είναι το νέτο που ψάχνει κυρίως τον τέλειο άντρα, κοινώς το Alpha male, το οποίο ακόμα κι αν το βρει, θα βγει μαζί του, θα ρίξει κάνα φάσωμα και μέχρι εκεί. Chatάρει με όλους, δείχνει ακομπλεξάριστη και μπορεί ακόμα και να σε κάνει add, αλλά αν καταφέρεις και της μιλήσεις στο τηλέφωνο μην το θεωρήσεις "επιτυχία". Δεν παίζει ούτε 1 στις 100 να βγεις μαζί της γιατί η γκόμενα είναι "ότι να 'ναι". Οπότε θα την πάρεις 2-3 φορές, θα την παρακαλέσεις, θα φας το άκυρό σου και στο τέλος θα βαρεθείς και θα περάσεις στην επόμενη.

Level 3
Μορφή ήπιας ξενέρωτης, η οποία ναι μεν κάνει chat ακόμα και με αγνώστους, αλλά αν τους ξέρει δεν πρόκειται να βγει με την καμία μαζί τους. Λες και θα την βιάσουν ένα πράγμα. Έστω κι αν έχετε 10 κοινούς γνωστούς, ακόμα κι αν είσαι φίλος με κάποιον φίλο της, αν δεν γίνει κονέ έξω και μέσω του γνωστού, δεν θα την δεις και πάρτο χαμπάρι. Θα μιλήσετε πολλές ώρες, θα σου δώσει το τηλέφωνό της, αλλά όποτε την καλέσεις θα σε συνδέσει κανονικά. Κι επειδή ξέρω τι σου πέρασε απ' το μυαλό μόλις τώρα, επειδή είναι κι άλλα θύματα σαν εσένα με τα οποία μιλάει, δεν σηκώνει ούτε τις αποκρύψεις.

Level 4
Το προφίλ της έχει 2.000-5.000 φίλους στάνταρ. Αν την κάνεις add θα σε δεχτεί αλλά δεν θα σου μιλήσει. Ακόμα κι αν σε κάνει αυτή add και την ρωτήσεις από που γνωρίζεστε και αν ξέρει τους κοινούς σας φίλους, δεν θα λάβεις καμία απάντηση. Στόχος της είναι να μαζέψει μια μεγάααλη αυλή και βέβαια να ανεβάζει καυτές φωτογραφίες και να εισπράτει Likes και σχόλια. Έτσι, ο εκάστοτε γκόμενός της θα είναι μονίμως στην "τσίτα" και στη ζήλια κι αυτή θα τους παίζει όλους στα δάχτυλα. Αν της στείλεις μήνυμα τι θα γίνει; Είναι πιο πιθανό να πάρει το μουντιάλ η Εθνική παρά να λάβεις απάντηση.

Level 5
Η απόλυτη ξενέρωτη. Το ψώνιο σε όλο του το μεγαλείο. Έχει κρυφό το προφίλ της και δεν μπορείς ούτε να την κάνεις add αλλά ούτε και να της στείλεις μήνυμα. Διαθέτει συνήθως γύρω στους 100 φίλους, μιλάει με "λίγους και καλούς", αλλά ακόμα και τις περιόδους που είναι ελεύθερη, προτιμάει να πιάσει αράχνες παρά να βγει έξω. Δεν μπαίνει ποτέ online στο chat και της αρέσει απλά να περνάει μόνη της, στο σπίτι της, χωρίς γκόμενο και με παρέα το dodgames και τα βίντεο του youtube που ανεβάζει στο προφίλ της. Περαστικά σου και καλές αυτοκτονίες.

PickUp Artist: Facebook group

Έφτιαξα ένα group στο Facebook ώστε να μαζευτούμε όλοι οι PickUp Artists και να κάνουμε chat, να ανεβάζουμε βίντεο, κείμενα και γενικά να ανταλλάσσουμε απόψεις πάνω στο pickup.

Θα το βρείτε στη διεύθυνση: facebook.com/groups/greekpua,
Κάντε Ask to Join και θα σας βάλω μέσα.

Επίσης, όσοι κάνετε εγγραφή στο forum των pickup artists μην ξεχνάτε να συστήνεστε, αφού πρώτα διαβάσετε τους κανόνες και συμπληρώσετε τα στοιχεία σας σωστά.

Αυτό το βήμα είναι σημαντικό γιατί η πρόσβαση δεν δίνεται έτσι απλά. Υπάρχουν και γυναίκες που "το παίζουν" άντρες και θέλουν να δουν τι γράφουμε, κάτι που δεν συμφέρει σε καμία περίπτωση. Γι' αυτό επίσης το group είναι κρυφό.

Το blog δυστυχώς ή ευτυχώς είναι αναγκαστικά φανερό...πολύ απλά γιατί είναι blog.

O "Koλλητός"

Από σήμερα ξεκινάει στο blog μια νέα ενότητα συνεργατών. Όσοι έχετε την διάθεση να γράφετε σε μόνιμη βάση στο blog (με ένα άρθρο το μήνα στο περίπου) μπορείτε να στέλνετε e-mail με τις εμπειρίες σας. Περιμένω να ακούσω για χυλόπιτες, Pickup artists, φάσεις που σας έκατσαν και άλλα τέτοια χαριτωμένα. Όχι μόνο αρνητικά αλλά και θετικά (για να μη μας λένε γραφικούς οι κοπελιές που μας διαβάζουν και είναι πολλές, πιστέψτε με). Όσοι θέλετε να στείλετε ένα e-mail απλά ως αναγνώστες (μία κι έγω), feel free, με το κλασικό σύστημα.

Επίσης να πω ότι άνοιξα group στο Facebook για τους PickUp Artists. Είναι το facebook.com/groups/greekpua. Εκεί μπορούμε να ανταλλάσσουμε εμπειρίες, βίντεο, να γράφουμε σχόλια και γενικά να μιλάμε σε μορφή chat.

Καλή αρχή να έχουμε σε όλα αδέρφια. 

Κείμενο από τον συνεργάτη Gaius Allenatorius
Όσοι πιστεύουν στην πραγματική φιλία μεταξύ των αντίθετων φύλλων είναι είτε:
a) Ανήλικοι, οπότε καλό θα είναι να επιστρέψουν στα μαθήματα τους
β) Γκάου απο το σκαρί τους, συνεπώς ας δούν κανένα twilight

O άντρας ο σωστός ο βαρβάτος ξέρει οτι δεν παίζει κολλητιλίκι με γκόμενα, εκτός αν συνοδεύεται με trailer της ταινίας 'Στο τρένο θα στον σφυρίξω 3 φορές'...
Οι γκόμενες πάλι νομίζουν οτι υπάρχει, δεν θα διαφωνήσω όμως...Θα αφήσω την ιστορία να διδάξει του λόγου το αληθες.
Υπάρχουν 2 τύποι "κολλητού"
1)Αυτός που υπήρχε πριν απο σένα, και πιθανότατα θα υπάρχει και μετά.
2)Αυτός που αποκτήθηκε μετά (απο σένα στον ρόλο του γκόμενου), Αν αναρωτιέσαι αν θα υπάρχει και μετά, Διάβασε παρακάτω και ξεστραβώσου.

Είχα μια σχέση διάρκειας 3,5 χρόνων, με μια κατα 5 χρόνια μικρότερη μου. Ο αξιότιμος κύριος με την κωδική ονομασία "κολλητός", εμφανίστικε στο 2ο έτος και κάτι ψιλά.

Ήρθε απο το πουθενά μέσω κοινών γνωστών (τσουλακίων) και μπαστακώθηκε στην ευρύτερη παρέα της τότε γκόμενας μου... Δεν τον ήξερα, δεν τον είχα δει ποτέ, αλλα ας πούμε τον "γνώριζα" μέσα απο τις καθημερινές ιστορίες για αυτόν που άκουγα απο το πρόσωπο. Για ευκολία της συζήτησης θα τον αποκαλώ Στάθη.

Ο Στάθης λοιπόν κατάφερε σε μικρό χρονικό διάστημα να γίνει απο γνωστός-φίλος και απο φίλος-κολλητός, Ήταν πάντα σκυθρωπός σα συννεφιασμένη Κυριακή, όλες οι γκόμενες τον απατούσαν/εξαπατούσαν/κοροϊδευαν.

Είχε άποψη για όλα τα στραβά της δικής μου σχέσης, και εννοείται άπειρες συμβουλες για να στρώσουν τα πράγματα. Πάντα πρότεινε καφέ στην δικιά μου και ήταν πάντα παρών στις μέρες που είχε προηγηθεί κονσέρτο για πολυβόλα. Οι γυναίκες με κάτι τέτοιους, την βλέπουν μητέρες Τερέζες, Γκάντι, κομφούκιοι, και θέλουν να τους αποκαταστήσουν/φροντίσουν/συντροφεύσουν/βοηθήσουν και λοιπά. Σε αυτό ακριβώς ποντάρει και ο wannabe κολλητός.

Προσοχή, δεν μιλάω για τον άντρα που πάει να την πέσει σε μια και προσπαθεί να την κερδίσει παριστάνοντας τον αναξιοπαθούντα..αυτός είναι απλά παπάρας. Μιλάω για τον βδελυρό τύπο-αποτέλεσμα αποτυχημένης έκτρωσης- σιχαμερό ανδρείκελο που το παίζει φίλος και συμβουλάτωρ γιατί δεν έχει τα αρχίδια να την πέσει σε μια γκόμενα. Που είχα μείνει? Α ναι.. στον Στάθη.

Μια σχεδόν ωραία μέρα, πέρασα απο την σχολή της δικιάς μου να την πάρω, Τότε γνώρισα όλη την παρέα της που δεν είχε τύχει να γνωρίσω, άντρες, γυναίκες, gay..Εκτός απο τον Στάθη, τον οποίο μου έδειξε απο απόσταση 5-6 μέτρων.. Με κοίταξε με ένα μνησίκακο βλέμμα που διαπέρασε τον δεξί μου...αστράγαλο. Δέν πλησίασε και δεν ήρθε να με γνωρίσει όπως οι υπόλοιποι.. Ύποπτο.
Γυρίζοντας σπίτι μαζί με την κοπέλα της είπα "Αυτός σε γουστάρει, έχε τον νού σου". Το πρηξοπούτσι που ακολούθησε δεν περιγράφεται.. "είναι φίλος μου" "είναι κολλητός" "είναι αδερφός"..

ΠΟΥΤΣΕΣ ΜΠΛΕ
Έκανα τον μαλάκα αρκετό καιρό μέχρι που το συκώτι μου δεν άντεχε άλλο πρήξιμο..Εκεί ήρθε το τέλος της σχέσης με όλα τα παρελκόμενα. Ο Κολλητός της δεσποινίδος δεν έχασε καιρό, καφές στον καφέ και βόλτα στην βόλτα, + πολλές δόσεις κατανόησης και εμπιστοσύνης και κατάφερε να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη.(Είχα δίκιο γαμώ το κεφάλι μου, χεχε)

Συνοψίζοντας:
Oι Κυρίες να καλοσκεφτούν λίγο τις περιπτώσεις των "κολλητών" τους που γνώρισαν προχτές!
Και οι Κύριοι να ρίξουν ένα βλέφαρο σε αυτούς τους τύπους. Απλά γιατί δεν είμαστε ευκολόπιστοι όσο τα θηλυκά εμείς. Εμπιστοσύνη μόνο στον κώλο μας, εκτός αν του αρέσει να τρίζει την όπισθεν.

Υ.Γ. Τελικά ο Στάθης κατάφερε με την κλαψομουνιά και το "πόσο με πλήγωσαν οι γυναίκες" να αποκτήσει μια γκόμενα που τελικά τον σούταρε σε ελάχιστο διάστημα και τον κράτησε μόνο όσο ήταν ζαβλακωμένη και "πονεμένη". Τώρα κάνει τον σωφέρ όποτε μπορεί και την πηγαίνει στον επόμενο γκόμενο να πηδηχτεί.

PickUp Artist: Καμάκι Νο.2

Όταν το ψώνιο μυρίζει από χιλιόμετρο.

Πρώτα απ' όλα θα ήθελα να πω Χρόνια Πολλά σε μια αναγνώστρια κι έναν αναγνώστη που γιορτάζανε αυτές τις μέρες (ξέρετε εσείς). Με τον αναγνώστη έτυχε να κάνω και το δεύτερο PickUp, το οποίο θα διαβάσετε παρακάτω. Για τους newbies θυμίζω ότι θα πρέπει να διαβάσετε πρώτα το άρθρο PickUp Artist και να Κατεβάσετε τις δύο σεζόν.

Είναι Σάββατο βράδυ λοιπόν και πηγαίνουμε σε γνωστό club, το οποίο μαζεύει καλό κόσμο. Είμαι με μια παρέα (άντρες-γυναίκες) και σκάμε πάνω σε τραπέζι, το οποίο είναι για όρθιους κι υπάρχει ήδη μια δεύτερη παρέα δίπλα μας. Το τραπέζι μεγάλο και με πολλές θέσεις. Ρωτάμε για το αν είναι ελεύθερες κι αφού παίρνουμε το ΟΚ αράζουμε εκεί.

Η βραδιά κυλάει ευχάριστα, αλλά εν τω μεταξύ έχω μπανίσει δύο γυναικείες παρέες. Μία ακριβώς δίπλα μας, στο μπαρ και μία στα 10 μέτρα. Η πρώτη έχει δύο 10άρια (άντε το ένα 9άρι) γύρω στα 21, τα οποία έχουν σκάσει με κυριλέ φορέματα, μαλλί ισωμένο στην τρίχα και 10ποντο τακούνι. Κάνουν μπαμ από χιλιόμετρο ότι είναι ψωνάκια στο φουλ. Η παραδίπλα παρέα έχει τρεις γκόμενες 25-27. Ένα 7.5άρι και τα άλλα με το ζόρι να πιάνουν το 6. Η διαφορά ήταν ότι το 10άρι και το 9άρι είχαν ήδη 3 άντρες γύρω τους, δηλαδή μια παρέα που ήθελε να τις...στριμώξει στο μπαρ και να τις "κλείσει". Ένας απ' τους τρεις μάλιστα τους είχε κάνει και χώρο για να κάτσουν. Άρα time is money here κι αν δεν δράσεις έγκαιρα το νέτο κάνει φτερά.

Βλέπω έναν ψηλό απ' την διπλανή μας παρέα που για λίγο δεν φάνηκε να συζητάει και τόσο με τους δικούς του και του λέω "Να σου πω, τις βλέπεις τις γκόμενες απέναντι; Πως θα σου φαινότανε να κάνουμε λίγο χώρο και να τις φέρουμε προς τα εδώ;" Μου λέει "Οκ, μέσα, αν και έκοψα την παρέα με τις τρεις γκόμενες παραπέρα που φαίνονται πιο εύκολες". Του λέω "Συμφωνώ, θέλεις να πάμε για αυτές ή για τα 10άρια;" Μου λέει "Άντε, πάμε για τα 10άρια".

Οπότε, κάνω την κίνηση προς τις κοπελιές, πλησιάζω ώμο με ώμο το 9άρι και του λέω:

Α: Να σε ρωτήσω, για να μην στριμώχνεστε στο μπαρ, θέλετε να έρθετε στο τραπέζι μας; Έχουμε δύο θέσεις κενές και αρκετό χώρο για να είστε πιο άνετα.
Γ: Οκ, μισό λεπτό (ρωτάει τη φίλη της). Θα το δούμε, ευχαριστούμε πολύ.
Α: Οκ, εμείς θα είμαστε εδώ πάντως.

Αυτό είναι ένα παράδειγμα αποτυχημένου opener. Δηλαδή πας, μιλάς και θέλεις κατευθείαν το "Bounce", κάτι που...απλά δε γίνεται. Βέβαια οι συνθήκες δεν το επέτρεπαν ούτως ή άλλως. Οι γκόμενες είχανε στριμωχτεί απ' τα τρία τυπάκια στο μπαρ και ήταν αδύνατο να μπεις και να μιλήσεις μπροστά στη μύτη του άλλου. Σύμφωνα με τη γλώσσα του σώματος αν χωθείς σε απόσταση αναπνοής στον προσωπικό χώρο του άλλου, ο τύπος θα στραβώσει εντελώς. Το δεύτερο fail ήταν το "οκ, εμείς θα είμαστε εδώ πάντως" που είναι σαν να δείχνεις ότι παρακαλάς.

Anyway, μετά το double fail, η τύχη φάνηκε να μας χαμογελάει, καθώς ένα πάσο ακριβώς δίπλα μας άδειασε και οι γκόμενες νιώθοντας την απειλή των τριών παλικαριών, μεταφέρθηκαν στο άδειο τραπέζι κι έτσι τις είχαμε σε απόσταση αναπνοής. Θυμίζω για άλλη μια φορά, πρόκειται για θέσεις όρθιων, δηλαδή όλοι ήμασταν όρθιοι άρα μιλούσαμε πιο εύκολα.

Ώρα για δράση λοιπόν και πάμε για το opener. Παίρνω το παλικάρι που του μιλούσα πριν (για να έχω Wingman αυτή τη φορά) και προχωράω. Αφού βέβαια χρειάστηκα 2-3 λεπτά μέχρι να στρίψει το μυαλό για το τι θα πω. Ακόμα είμαστε στην αρχή της εκπαίδευσης θυμίζω. Όπου Γ9 το 9άρι, όπου Γ10 το δεκάρι.

Α: Όλα οκ; Βλέπω βολευτήκατε τελικά;
Γ9: Ναι, μια χαρά, ευχαριστούμε.
Α: Να σε ρωτήσω, θέλω την γνώμη σας για κάτι. Ένας φίλος μας, αυτός που μόλις βγήκε έξω απ' το μαγαζί να πάρει αέρα, με την κοπελιά αγκαζέ, έχει βγει γύρω στις 3-4 φορές μαζί της και ενδιαφέρεται. Αυτή του δείχνει ενδιαφέρον αλλά όταν πλησιάζει για να την φιλήσει, όλο τραβιέται, βρίσκει δικαιολογία κτλ. Δεν νομίζεις ότι τελευταία έχετε γίνει λίγο δύσκολες;
Γ9: Κοίτα εξαρτάται την γυναίκα....

Από εκεί και πέρα συνέχισε να μου μιλάει αιτιολογώντας το γεγονός. Να πω σε αυτό το σημείο ότι το παιδί αυτό δεν ήταν "φίλος μας" αλλά ήταν φίλος του...wingman, τον οποίο έβαλα στο κόλπο. Πράγματι εκείνη την ώρα βγήκε έξω με την κοπέλα αγκαλιά και δεν την είχε ψήσει (ακόμα). Αλλά ήταν το κατάλληλο θέμα για opener το οποίο πήγε καλά. Άλλωστε, παλιότερα δεν επιβίωνα ούτε 1 λεπτό σε διάλογο.

Α: Είστε κολλητές;
Γ9: Ναι, πως το κατάλαβες;
Α: Γιατί οι εκφράσεις του προσώπου σας ταιριάζουν.
(γελάνε)
Α: Συστήνομαι.
Γ9: Χάρηκα. *το_όνομά_της*.
Γ10: *το_όνομά_της*.
Α: Από εδώ ο φίλος μου, ο *το_όνομά_του*.
Γ9: Χάρηκα.
Α: Με τι ασχολείστε;

Η κουβέντα συνέχισε σε θέματα σπουδών. Ήταν 21, κατάγονταν απ' το ίδιο μέρος και είχαν έρθει Αθήνα στα 18 για σπουδές. Με ρωτάνε με τι ασχολούμαι, τους απαντάω, με ρωτάνε σχετικά με τη δουλειά μου και μέχρι εκεί. Οι κοπέλες δούλευαν ως σερβιτόρες οπότε είναι δεδομένο ότι όσα τους έχουμε πει τα έχουν ακούσει χιλιάδες φορές. Κάπου η κουβέντα παγώνει για κάνα λεπτό οπότε το 10άρι στρέφεται προς το 9άρι για να πει κάτι. Εκεί ασυναίσθητα μου βγήκε μια κίνηση που κάνουν οι Pickup Artists για να τραβήξουν την προσοχή και να μην "τους κλείσουν" οι γκόμενες και συνεχίσουν να συζητάνε μεταξύ τους. Στα αγγλικά θυμάμαι μια ατάκα απ' τη 2η σεζόν: "Action is here, back to me!" Επειδή όμως στα ελληνικά δεν μεταφράζεται, προτίμησα, ενώ κοιταζόντουσαν, να κουνήσω το χέρι μου ανάμεσα στο πρόσωπό τους:

Α "Επ, τι λέτε; Είμαστε κι εμείς εδώ!"

Αυτό είναι κίνηση-κλειδί για να μην σας "πετάξουν έξω" απ' την κουβέντα. Για να ξεπαγώσει η κουβέντα, αναγκάζομαι και κάνω το πρώτο neg. Η μάλλον 2 negs μαζί.

Α: Πάντως, απ' ότι βλέπω μου έχετε ντυθεί πολύ κυριλέ σήμερα.
Γ9: Σου αρέσει;
Α: Ε είναι too much μωρέ.
Γ9: Λες, ε; Οκ, τι να κάνεις όμως, πρέπει να προσέχεις την εμφάνισή σου

Το είπε με ένα ψωνίστικο ύφος, το κατάλαβα ότι δεν πρόκειται να πάει πουθενά το πράμα, αλλά παρόλα αυτά της πετάω και το 2ο neg να το διασκεδάσω.

Α: Οκ, από ντύσιμο είσαι κομπλέ. Κατά τα άλλα, τι σε κάνει να πιστεύεις ότι ξεχωρίζεις από οποιαδήποτε άλλη γυναίκα εδώ μέσα;
Γ9: (γέλια) Αα, δεν ξέρω. Δε μπορώ να πω, αυτό θα το κρίνουν οι άλλοι!

Η κουβέντα συνεχίστηκε με  τυπικές ερωτήσεις του στυλ "Πως περάσατε τις γιορτές" , "Τι κάνετε σε καθημερινή βάση" κτλ. Το θέμα όμως είναι (κι από εκεί καταλαβαίνεις ότι δεν προχωράει το πράμα) ότι δεν μας ρωτάγανε ότι τους ρωτάγαμε. Είναι η κλασική λέξη-συμπλήρωμα μετά την απάντηση: "Εσύ;" (την οποία πρέπει πάντα να περιμένετε να σας την κάνουν). Από εκεί καταλαβαίνεις αν η άλλη ενδιαφέρεται έστω και λίγο για σένα ή αν είναι αδιάφορη.

Η πλάκα είναι ότι ο Wingman μου είχε αναπτύξει περισσότερο την κουβέντα με το 10άρι και φάνηκε να τα πηγαίνουν πολύ καλά. Αλλά επειδή το 9άρι ήτανε μαζεμένο και πέταγε πολλές μονολεκτικές απαντήσεις, εμείς ήμασταν λίγο στη μούγκα ανά διαστήματα, οπότε αυτό χάλαγε το balancing της κουβέντας. Για να έχουμε ένα Position Value κι επειδή η κουβέντα πάγωσε για 2η, 3η φορά, ανάμεσα σε μένα και το δεκάρι, αναγκαζόμαστε να τους πούμε:

Α: Sorry, θα επιστρέψουμε στην παρέα μας για λίγο και ξαναμιλάμε.
Γ9: Οκ, τα λέμε.

Μετά από κάνα 10λεπτο μας έκαναν νοήμα (και οι δύο παρέες μας) ότι ήταν η ώρα για los poulos. Αφού σηκωθήκαμε όλοι να φύγουμε (οι γκόμενες το παρατηρήσανε), τις καληνυχτίζουμε.

Α: Χαρήκαμε για την γνωριμία και σας καληνυχτούμε.
Γ10: Κι εμείς. Καλήνύχτα.

Απομακρύνομαι στα 5 βήματα, κοιτώντας διακριτικά προς την παρέα (για support) αλλά πίσω μου είχα συννενοηθεί ώστε ο Wingman φεύγοντας, να επιχειρήσει να πάρει τηλέφωνο απ' το 10άρι. Εκεί δυστυχώς αντί για το τηλ. μαθαίνει ότι και οι δυο τους...είχανε γκόμενο. Τελικά εκείνο το βράδυ έπρεπε να πάμε στην παρέα με τις τρεις γκόμενες, στα σίγουρα πράγματα. Το μεγάλο ερώτημα όμως  (που πάντα αναρωτιέμαι για αυτό αλλά ποτέ δεν παίρνω απάντηση) είναι:

Που είναι ο γκόμενός σας Σάββατο βράδυ?

Pickup Failed.

PickUp Artist: Καμάκι Νο.1

Κάντο όπως ο Mystery.

Μετά την δημοσίευση του άρθρου The PickUp Artist και καθ' ότι εδώ και μερικές εβδομάδες έτυχε να είμαι single, σκέφτηκα ότι αυτή θα ήταν η κατάλληλη ευκαιρία να πειραματιστώ πάνω στις ατάκες του Mystery και να κάνω post τα αποτελέσματα. Για να  παρακολουθήσετε τι παίζει θα πρέπει πρώτα να διαβάσετε το παραπάνω άρθρο, ώστε όσα λέω να μην σας φαίνονται Κινέζικα.

Αφού λοιπόν είδατε το άρθρο και κατεβάσατε και τις δύο σεζόν του The PickUp Artist, πάμε λοιπόν στο ψητό και ξεκινάμε με την πρώτη περίπτωση. Πριν πω οτιδήποτε, θα σημειώσω ότι η εμπειρία μου πάνω στο καμάκι είναι μεσαίου επιπέδου. Έχω καταφέρει μία φορά σε club και μία σε party (χωρίς να γίνει κονέ μέσω γνωστού) να καταφέρω kiss close και σχέση ενός μήνα αντίστοιχα. Σε "ξερό" cold approach χωρίς να υπάρχει καμία σύνδεση (έστω κοινωνικού κύκλου) έχω καταφέρει μόνο καμιά δεκαριά phone close, χωρίς να υπάρξει η επιθυμητή συνέχεια. Επίσης, μέσω Facebook έχω αρκετά lays, με τη διαφορά ότι το Facebook δίνει άλλη άνεση.

Από σήμερα αρχίζουμε να μετράμε σκορ από το μηδέν γιατί πάμε με την τακτική του PickUp. Ξεκινάμε λοιπόν.

Εταιρικό party
Βρίσκομαι σε ένα παρτάκι από αυτά που κανονίζουν οι εταιρείες και που...πρέπει να πας. Ξέρετε μωρέ, εκείνα τα οποία είναι τίγκα στην ψωλαρία, γιατί οι εταιρείες είναι γεμάτες άντρες, επειδή εμείς ξέρουμε να ανοίγουμε κι έναν υπολογιστή ενώ οι γυναίκες είναι μειονότητα διότι συνήθως δουλεύουν ως καθηγήτριες, μοντέλα, δημόσιοι υπάλληληλοι, σερβιτόρες και...ΟΥΦ!!!

Τέλος πάντων, σε αυτά. Εκεί όπου άμα είσαι γυναίκα μαζεύεις και 3 τηλέφωνα σε ένα βράδυ στη χειρότερη. Τεσπά, αφού πιάνω την κουβέντα με συναδέλφους, μπανίζω δύο γκομενάκια. Το ένα κάτω από τον DJ (8άρι) και το άλλο στο μπαρ μαζί με μια φίλη της (10άρι). Για να μην καρφωθώ όμως, αποφασίζω να το πάω εκ του ασφαλούς. Σκέφτομαι ότι αυτή που είναι μόνη της θα θέλει πιο εύκολα παρέα, ενώ η άλλη έχει ήδη. Άρα πάω σε αυτή που είναι μόνη, αρκεί η άλλη να μην με πάρει πρέφα.

Σε στιγμή λοιπόν που το 10άρι είχε γυρίσει πλάτη, πλησιάζω αυτή που είναι κάτω απ' τον DJ (με την πλάτη στον τοίχο και αγνάντευε) και σε τελείως χαλαρό ύφος:

Α: "Συγγνώμη, μήπως είσαι απ' την *όνομα_εταιρείας*; Γιατί θα ήθελα να σε ρωτήσω σχετικά με *beep*" (τα μπιπ δεν είναι μπινελίκια, απλά σε αυτό το blog...γράφω από απόκρυψη).
Γ: Μου απαντάει χαμογελώντας "Όχι, βασικά ήρθα να δω ένα φίλο μου".

Με το που είπε "φίλος" δεν ήθελα κάτι άλλο. Δεν με ενδιαφέρει καν αν είναι φίλος, γκόμενος, πρώην κτλ. Pickup failed, την διαγράφω και πάω για τα δύσκολα. 10άρι.

Το θέμα προσέγγισης εδώ ήταν εξαιρετικά δύσκολο. Η γκόμενα ήταν 1.70, καστανή, με σώμα αδύνατο και κάτι ματάρες μεγάλες. Δεν υπήρχε, απλά. Μιλάει εν τω μεταξύ με μια φίλη της, η οποία δεν έπιανε ούτε την βάση. Τεσπά, επειδή έτυχε να γνωρίζω τους περισσότερους που βρισκόμασταν γύρω από το μπαρ, λέω να το παίξω social τύπος. Όποιος πέρναγε από δίπλα, τον χαιρετούσα. 8 άτομα παρέα λοιπόν εκεί που στέκομαι, άλλα 5 άτομα παρέα στην διαγώνια-απέναντι πλευρά του μπαρ (τους οποίους χαιρετάω) και οι δυο γκόμενες ενδιάμεσα, ακριβώς στη γωνία του μπαρ. Επειδή όμως είχαμε ψιλοστριμωχτεί, δεν μπορούσα να μιλήσω εκεί που ήμουν. Με το που κάνει ένα βήμα μπροστά ένας συνάδελφος που στεκόταν δίπλα της (μαλακία του) κάνω εγώ απότομα ένα βήμα μπροστά -χωρίς να με δει το νέτο- και του παίρνω την θέση. Τώρα την έχω ώμο με ώμο και μπαίνω στο game.

Όπου Γ1 το 10άρι, όπου Γ2 το μπάζο. Ξεκινάμε.

Α: Σας βάλαμε λίγο στη μέση, έτσι;
Γ1: Όχι εντάξει, δεν πειράζει.
Α: Είστε απ' την *όνομα_εταιρείας*;
Γ2: Όχι, είμαστε απ' την *όνομα_εταιρείας*;
Α: Α, μάλιστα. Ενδιαφέρον. Συνάδελφοι δηλαδή;
Γ2: Ναι (χαμογελάει).
Α: Μήπως είστε και κολλητές; Γιατί παρατηρώ ότι οι εκφράσεις σας ταιριάζουν.
Γ2: Χαχα, όχι! Απλά τόσο καιρό στο γραφείο...ίσως γι' αυτό μπορεί! (γέλια και οι δύο) Εσύ με τι ασχολείσαι;
Α: Είμαι *beep* στην *beep*.
Γ2: Ωραία.
Α: Εσείς;

Τέλος πάντων, ακολουθούν μερικά ακόμη beep. Το θέμα είναι ότι έκανα το opener και μπήκα με καλές προοπτικές. Ρώτησα για την θέση τους στην εταιρεία και γενικά για το πως είναι η δουλειά. Έπαιξα μπάλα στο κέντρο του γηπέδου και δεν ρίσκαρα. Άλλωστε, όσο κρατάς την μπάλα, τόσο κερδίζεις χρόνο, άρα έχεις τον έλεγχο.

Α: Α, παρεμπτιπτόντως, δεν συστηθήκαμε. *Το_όνομά_μου*.
Γ2: Χάρηκα. *Το_όνομά_της*.
Γ1: *Το_όνομά_της*.

Προσέξτε το εξής. Γνωρίζοντας ότι το 10άρι έχει φάει και 300 πεσίματα στη ζωή της, δεν ρισκάρω πολύ. Οι ερωτήσεις που κάνω αρχικά είναι και προς τις δύο. Φυσικά το 10άρι μιλούσε λιγότερο στην αρχή. Επίσης, το 10άρι ήταν 22άρα, νέα στην εταιρεία, ενώ η άλλη 30άρα.

Α: Οπότε είστε δίπλα-δίπλα στο γραφείο κάθε μέρα, ε;
Γ2: Ναι.
Α: Πως βλέπεις την *όνομα_Γ1*; Μαθαίνει τίποτα ή μπα;
Γ2: Εντάξει, καλή είναι (γέλια κι απ' τις δύο)

Εδώ πετάω NEG (ατάκα υποτίμησης) για να δείξω ότι "Who cares κι αν είμαι δίπλα σε 10άρι".

Γ1: Εντάξει, ήταν δύσκολα στην αρχή...αλλά τώρα έχω συνηθίσει.
Α: Περνάτε καλά; Πως σας φαίνεται το πάρτι;
Γ2: Μια χαρά. Εμένα είναι το πρώτο πάρτι που έρχομαι.
Α: Ναι, ε; Μάλιστα. Και πως σου φαίνεται;
Γ1: Εντάξει, είναι ωραίο, πλάκα έχει.

Η κουβέντα συνεχίστηκε με την κλασική συζήτηση "που μένεις", "με τι άλλο ασχολείσαι" κτλ. Ανά διαστήματα έμπλεκα και εταιρικές συζητήσεις μέσα. Κουβέντες του στυλ πως τους φαίνεται η αγορά, τι κάνουν με τους ανταγωνιστές τους κτλ. είναι πάντοτε πιασιάρικες.  Σε κάποια φάση χτυπάει το τηλέφωνο της Γ1, οπότε...

Γ1: Παρακαλώ; (προς αυτόν που πήρε)
Α: Συγγνώμη, πρέπει να επιστρέψω στην παρέα μου για λίγο...

Εδώ είναι το λεγόμενο position value. Όταν χτυπήσει το κινητό κάποιας (μερικοί το κάνουν και στα SMS) δεν μπορείς να στέκεσαι σαν αγγούρι δίπλα της. Δεν υπάρχει συζήτηση, άρα εκτίθεσαι. Για να μην "καρφωθείς" ότι ήρθες για αυτήν και να δείξεις ότι δεν καίγεσαι, θα πρέπει να φύγεις και να επιστρέψεις μετά. Αφού λοιπόν τελείωσε το τηλέφωνό της το 10άρι, μετά από 2 λεπτά (και όχι αμέσως, μη νομίζει ότι τις παρακολουθώ) ξαναεπέστρεψα, τσουγγρίζοντας με το ποτό μου.

Πάμε όμως στο επίμαχο σημείο. Πως αντέλλαξα τηλέφωνα; Λοιπόν εδώ το έφεραν οι συνθήκες και μου πρότειναν συνεργασία, επομένως δώσαμε ο καθένας τις business cards του και...that's it. Ναι μεν πρόκειται για συγκηρία, αλλά σκεφτείτε σε πόσα άλλα εταιρικά πάρτι σας έχουν τύχει παρόμοιες περιπτώσεις και σκεφτόσασταν πάντοτε τι θα πρωτοπείτε, ώσπου στο τέλος μέχρι να το σκεφτείτε χωνότανε κάποιος άλλος στη θέση σας.

PickUp Success.

Το τηλέφωνο
Ενώ κατά την διάρκεια της βραδιάς δεν παίχτηκε κανένα IOI (Indicator Of Interest) από την γκόμενα, εγώ σκέφτηκα "Whatever, ένα τηλέφωνο είναι". Την μεθεπόμενη μέρα λοιπόν παίρνω τηλέφωνο ΤΗΝ ΦΙΛΗ ΤΗΣ (και όχι την ίδια) και συζητάω για διάφορα που έχουν να κάνουν με τις εταιρείες μας και την συνεργασία. Μιλάγαμε κάνα μισάωρο. Αυτή προφανώς θα της το είπε (εγώ ούτε την λέξη "χαιρετίσματα" δεν ανέφερα πάντως) άρα μπορεί να αναρωτήθηκε το κλασικό "γιατί δεν πήρε εμένα πρώτα"; Η...να μην την ένοιαξε καθόλου.

3 μέρες μετά (δηλαδή πέρασαν συνολικά 5 μέρες) παίρνω τηλέφωνο το 10άρι. Το κινητό της χτύπησε αρκετές φορές αλλά δεν το σήκωσε. Σε αυτή την περίπτωση, να ξέρετε πως άλλοι ξαναπαίρνουν (μέγα λάθος), άλλοι στέλνουν SMS. Εγώ προτίμησα να μην κάνω τίποτα και η ιστορία τελειώνει κάπου εδώ. Άλλωστε 10άρι ήταν, πιθανότατα θα ήταν και μαρκαρισμένη (με διπλή ζώνη, με man to man, λίμπερο, τα πάντα όλα μέσα).

Καμάκι Failed.

"Δεν θα έρθω στο πάρτι!"

Κάτσε να κλαίγεσαι μόνη σου και σκάσε.

Έρχονται γιορτές. Τα party πληθαίνουν. Ρεβεγιόν Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς, Χρήστοι, Μανώληδες, Βασίληδες, Στέφανοι, Φώτηδες, Γιάννηδες κι ένα σωρό άλλοι, φίλοι, κολλητοί, γνωστοί και λοιπό συνάφι σε καλούν στα party τους. Η έστω ότι είναι οποιαδήποτε ημέρα γιορτής ή γενεθλίων και λαμβάνεις μια πρόσκληση να πας κάπου. Κι ενώ έχεις αραχνιάσει πλέον, σου κάνουν το πολυπόθητο ερώτημα: "Κάνω party, θα έρθεις;". Εσύ τι απαντάς;

1. "ΟΧΙ, γιατί θα έχουμε τραπέζι με την οικογένεια!"

και

2. "ΟΧΙ, γιατί δεν μπορεί καμία φίλη μου και δεν θα ξέρω κανέναν!"

Πόσο χαζοβιολαξενερωτημαμούχαληκλαψομούνα μπορεί να είσαι για να δώσεις αυτή την απάντηση; Για να κάτσεις άλλο ένα βράδυ σπίτι σου και να κλαίγεσαι; Για να λες μετά στις φίλες σου "Έλα μωρέ, δεν υπάρχουν άντρες" και λοιπές μαλακίες; Τι καλύτερο απ' το να κάνεις τα κονέ σου σε ένα πάρτι σε σπίτι ή σε κάποιο μαγαζί με παρέα, όπου θα πας και συστημένη; Αλλά ξέχασα, εσύ δεν θέλεις κονέ. Προτιμάς να κάθεσαι στα αυγά σου και στο τέλος να κυκλοφορούν στα μαγαζιά τα αγγουράκια μόνα τους. Γιατί να θυμίσω, ότι μόνο στην Ελλάδα η αναλογία άντρες-γυναίκες στα bar/clubs είναι 3 προς 1 στην καλύτερη.

Έστω, ας πάρουμε το πρώτο ενδεχόμενο. Γιορτάζει ο πατέρας/θείος/ξάδερφος/παππούς ή όποιος ξεχασμένος συγγενής σου πλάσαρε η μαμά κι ο μπαμπάς. Και πρέπει να πας γιατί θα μαζευτούν τα σόγια και τι θα πει μετά το σόι και κλάιν-μάιν. Σου έχει πει κανείς ότι θα σε αλυσοδέσουν εκεί πέρα μέχρι την άλλη μέρα το πρωί; ΟΧΙ! Σου έχει πει κανείς ότι με το που θα πάει μεσάνυκτα, το πάρτυ που σε κάλεσε ο φίλος σου θα σφυρίξει λήξη; ΟΧΙ! Άρα γιατί ρίχνεις στον άλλο άκυρο αφού χρονικά το άλλο πάρτι θα τραβήξει περισσότερο; Γιατί σαν σωστό κοριτσάκι δεν απαντάς "Μόλις τελειώσω, αργά το βράδυ, θα έρθω"; Κίτρινη κάρτα.

Τώρα ας πάρουμε το δεύτερο ενδεχόμενο και θα το πάρουμε στην ακραία περίπτωσή του. Έστω ότι ένας γνωστός σου που έχεις να του μιλήσεις κάτι χρόνια, διοργανώνει πάρτι για γιορτή/γενέθλια/whatever κι εσύ δεν ξέρεις κανέναν! Κι έστω ότι όλες οι φίλες σου είτε δεν μπορούνε να έρθουν μαζί σου γιατί έχουν κανονίσει, είτε λείπουν εκτός πόλης. Τι θα κάνεις; Αφού δεν έχεις κάποια φίλη να έρθεις, προτιμάς να κάτσεις μόνη σπίτι και να σαπίσεις στο Facebook; Άρα το συμπέρασμα κι εδώ είναι: ΘΑ ΠΑΣ! Γιατί όταν θα πας, ακόμα κι αν ξέρεις μόνο τον οικοδεσπότη, μετά τις 2-3 πρώτες γνωριμίες σίγουρα θα αισθανθείς πιο άνετα. Απ' όσο ξέρω, στα πάρτι δεν βιάζουν. Το αντίθετο μάλιστα. Σου φέρνονται ξυγημένα, σε κερνάνε ποτάκι και στο τέλος (καθ' ότι νέτο) σε γυρνάνε και σπίτι. Αμ πως.

Σκέψου το ακριβώς αντίθετο. Εσύ καλείς ένα φίλο σου σπίτι επειδή γιορτάζεις κι αυτός δεν έχει παρέα να έρθει. Τι θα κάνει; Θα έρθει ΠΕΤΩΝΤΑΣ, μπας και του κάτσει τίποτα. Απλό; Οπότε τώρα που το έμαθες, μην απορείς σα χαζή γιατί ακόμα και στα πάρτι οι άντρες είναι περισσότεροι απ' τις γυναίκες!

Άρα για να το κλείσουμε, αυτό το κόλλημα της ανασφάλειας (του "δεν ξέρω που πάω") που δεν σου αφαιρείται απ' τον εγκέφαλο ούτε με λοβοτομή, διάλεξε τι θα το κάνεις. Η θα το αποβάλεις ή θα σταματήσεις να μας λες στα μηνύματα την γνωστή παπαριά: "χαθήκαμε". Όχι, δεν χαθήκαμε. Εσύ χάθηκες!

Κόκκινη κάρτα και να γραφτεί στο φύλλο αγώνα.

PickUp Artist: Το πρώτο τηλέφωνο

Καλή Χρονιά σε όλους και ότι επιθυμείτε! Ελπίζω να περάσατε καλά στο χθεσινό ρεβεγιόν.

Μετά το PickUp Artist και την εισαγωγή σε όσα πρέπει να ξέρετε για να κάνετε καμάκι, σήμερα θα αναφερθώ σε κάτι που σας αφορά άμεσα. Την συμπεριφορά που πρέπει να έχουμε την πρώτη φορά που θα καλέσουμε μια γκόμενα.

Τις παρακάτω παραγράφους μόλις τις πρόσθεσα και στο τέλος του άρθρου Pickup Artist, καθώς υποθέτω ότι πολλοί από εσάς ίσως ανταλλάξανε τηλέφωνα στο πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν ή πήραν μερικές ευχές από γκόμενες που τους είχαν ξεχάσει και ξαφνικά αφού "αραχνιάσανε" είπαν να θυμηθούν 2-3 αγοράκια μπας και κάτσει τίποτα (μη νομίζετε ότι είμαστε χαζοί, ξέρουμε ότι το "Καλή Χρονιά" είναι μια ΑΑΑ δικαιολογία). Ξεκινάμε λοιπόν


Το τηλέφωνο

Στο θέμα του "παίρνω τηλέφωνο από γκόμενα" ισχύουν οι παρακάτω κανόνες:
α)Φροντίστε να μάθετε το τηλέφωνό της: ΔΕΝ την ρωτάτε. Το παίρνετε ευθέως! Αυτό σημαίνει ότι οι επιτρεπτές ατάκες είναι:
- "Να ανταλλάξουμε τηλέφωνα για να (βάλτε random δικαιολογία εδώ) κάποια στιγμή"
Παραδείγματα: "Να ανταλλάξουμε τηλέφωνα για να πάμε να δούμε εκείνη την ταινία που έλεγες" ή "...για να πάμε για Latin, να δούμε πόσο καλά χορεύεις"
- "Σημείωσε το κινητό μου για να (βάλτε random δικαιολογία εδώ)";
Αφού σημειώσει το τηλέφωνό σας, μετά μπορείτε να πείτε την ατάκα "Οκ, κάνε μου και μια αναπάντητη". Αν ενδιαφέρεται θα σας κάνει ακριβώς εκείνη τη στιγμή. Αν όχι τότε δεν θα σας κάνει ποτέ, όπως επίσης πιθανόν να μη σας πάρει ποτέ. Μου έχει τύχει περίπτωση γκόμενας που μόλις της είπα το παραπάνω μου απάντησε "Μήπως θα ήταν καλύτερα να σημειώσεις εσύ το δικό μου;" Οπότε μην το πολυζαλίσετε στο μυαλό σας. Άμα ενδιαφέρεται θα ανταποκριθεί και δεν υπάρχει δικαιολογία σε αυτό.

β)Καλέστε την την κατάλληλη στιγμή: Εδώ άλλοι λένε ότι πρέπει να την καλείς την επόμενη μέρα κι άλλοι λίγο πριν το ερχόμενο ΠΣΚ. Πρώτον δεν υπάρχει ιδανικό διάστημα για αυτό. Αν έχετε αφήσει καλή εντύπωση μπορείτε να καλέσετε όποτε θέλετε. Προαιρετικά όμως, μην την καλέσετε την επόμενη μέρα. Την μεθεπόμενη θα ήταν το ιδανικό, ώστε να μην σας ξεχάσει κιόλας. Τα πάντα εξαρτώνται από την αλληλεπίδραση που είχατε μαζί της. Αν μιλάγετε για 2 ώρες και είχατε χορούς, αγκαλιές και πιασίματα, τότε μπορείτε να την καλέσετε μετά από μέρες, κατά προτίμηση λίγο πριν το ερχόμενο ΠΣΚ (π.χ. Πέμπτη). Αν όμως μιλήσατε για μισή ώρα ή (ακόμα χειρότερα) για κάνα τέταρτο και δεν είπατε πολλά ώστε να σας θυμάται ή την είδατε αργότερα να μιλάει και με άλλους, τότε ίσως να πρέπει να την καλέσετε και την επόμενη μέρα, διότι δύο μέρες μετά θα σας έχει ξεχάσει.

Επίσης, την πρώτη φορά μην στείλετε SMS γιατί δείχνει έλλειψη αυτοπεποίθησης. Όχι ότι αν σας γουστάρει τρελά θα παίξει μεγάλο ρόλο, απλά εδώ "μαζεύουμε πόντους" αν δεν το έχετε καταλάβει. Προτιμήστε απευθείας το τηλέφωνο.

γ)Όταν την καλείτε: Μην την καλέσετε από απόκρυψη με το σκεπτικό ότι "Αν απαντήσει θα
 αναγκαστεί να δεχτεί το ποτό". Πραγματικά, αν θέλει να σας δει, θα το σηκώσει, θα σας μιλήσει και θα κανονίσετε. Αν δεν το σηκώσει πάει να πει ότι είτε δεν μπορεί να μιλήσει εκείνη την στιγμή, είτε δεν την τραβήξατε ερωτικά. Simple stuff. Από εκεί και πέρα περιμένετε να κάνει αυτή την κίνησή της και να σας καλέσει ή να στείλει SMS. Φροντίστε μόνο άμα σας καλέσει να είστε πάνω από το τηλέφωνο και βέβαια να μην το σηκώσετε στο 1"!

Η πρώτη σας κουβέντα πρέπει να είναι συνέχεια της προηγούμενής σας βραδιάς. Όταν το σηκώσει μην πείτε σαν φλώροι "Καλησπέρα, η Μαρία;" FAIL! Το ξέρουμε ότι είναι η Μαρία! Απλά πείτε ένα "Καλησπέρα, τι κάνεις;" και μετά κάτι σε στυλ "Πως περάσατε στο club; Μέχρι τι ώρα καθίσατε;" Συνεχίζετε λοιπόν απ' το σημείο που είχατε μείνει. Κάνετε ένα αρχικό Opener και μετά λέτε μερικές λεπτομέρειες για το τι θα κάνει αυτή την εβδομάδα, ποιο είναι το πρόγραμμά της κτλ. Τραβάτε την κουβέντα σε χαλαρό tempo και σε μια λογική διάρκεια. Δηλαδή ούτε 2 λεπτά, ούτε μισή ώρα. Φροντίστε να μιλάτε με χαλαρή φωνή και να είστε ευχάριστοι. Οι κουβέντες σας να είναι κατανοητές και με αυτοπεποίθηση. Μην δείξετε ότι είστε αγχωμένοι, ούτε να μιλάτε γρήγορα. Θα πρέπει η ταχύτητά σας να ταιριάζει με την δική της.

Επίσης, μην μιλάτε εσείς συνέχεια. Δώστε της την ευκαιρία να μιλήσει και να σας πει πράγματα. Οι γυναίκες έχουν την ανάγκη ο άντρας τους να είναι ταυτόχρονα και φίλος, ψυχολόγος κτλ. Ρωτήστε την τι έκανε σήμερα στη σχολή/δουλειά, πως πέρασε χθες (αν π.χ. την καλέσετε Δευτέρα ρωτήστε την τι έκανε την Κυριακή) κτλ. Άλλος ένας λόγος γιατί είναι σημαντικό να μην καλείτε την επόμενη μέρα. Για να έχετε κάτι να πείτε!

Για να μην "παγώσετε" τον διάλογο την ώρα που θα της μιλάτε, φροντίστε να έχετε ένα "αρχείο" με ιστορίες. Μόλις παγώσει για 2-3" η κουβέντα, τότε παίρνετε μια ιστορία, την χρησιμοποιήσετε και "ξεπαγώνετε" εύκολα τον διάλογο. Για παράδειγμα:
- "Δεν μπορείς να φανταστείς τι μου συνέβη σήμερα" (κι αρχίζετε να λέτε κάτι, με έντονη περιγραφή και λίγη σάλτσα για να εξάψετε το ενδιαφέρον).
- "Πάντως, θυμήθηκα πέρυσι τις γιορτές που η χρονιά μας μπήκε..." (κι εκεί λέτε τι είχε συμβεί πέρυσι και ενδεχομένως κάποια ευτράπελα που συνέβησαν).

δ)Κανονίζοντας το 1ο ραντεβού: Αφού λοιπόν μιλήσετε στο τηλέφωνο και πείτε τα βασικά, στη συνέχεια πρέπει να της προτείνετε να τα πείτε κάποια στιγμή (για καφέ ή ποτό). Αρχικά την ρωτάτε "Έχεις κανονίσει κάτι αυτές τις μέρες;" κι αυτή θα σας πει το πρόγραμμά της. Εδώ όμως μην ξεχνάτε ότι θα πρέπει να δείξετε κοινωνικοί! Επομένως δείξτε κι εσείς ότι έχετε όντως να κάνετε κάτι μέσα στο ΠΣΚ. Πείτε της π.χ. ότι "σήμερα θα έχω αυτή τη δουλειά να κάνω" ή "την Τετάρτη με έχουν καλέσει εκεί". Άλλο ένα plus στους πόντους σας. Απλά χρησιμοποιήστε το με σύνεση, μην "κλείσετε" εικονικά όλη την εβδομάδα και αφήσετε ελεύθερη μια μέρα στην οποία θα έχει ήδη κανονίσει κάτι που δεν ξεκανονίζεται, π.χ. να πάει σε γενέθλια. Να είστε λίγο λογικός σε αυτό.

Αφού λοιπόν πείτε το πρόγραμμά της, έρχεται η ώρα να κανονίσετε το 1ο σας ραντεβού. Εδώ ισχύει ο εξής κανόνας, ο οποίος είναι νόμος: 

ΜΗΝ την ρωτήσετε, πάρτε πρωτοβουλία!
Δηλαδή τα κλαψομούνικα του στυλ "Δεν ξέρω, αλλά πως θα σου φαινόταν να τα λέγαμε κάποια στιγμή το Σάββατο;" ΔΕΝ ισχύουν! Αυτή φράση περικλείει αβεβαιότητα. Το "Δεν ξέρω" είναι DLV (Demonstration of Lower Value) και το ότι της απευθύνετε μια ερώτηση, την βάζετε σε διαδικασία να απαντήσει.

Αποδεκτές ατάκες είναι οι παρακάτω. Όπου Σάββατο βάλτε τη μέρα που θέλετε (π.χ. Παρασκευή ή Κυριακή, ανάλογα με το τι έχετε συννενοηθεί):
"Το Σάββατο θα περάσω να σε πάρω για ποτό από (μέρος)."
"Επειδή δεν πρόλαβα να σε γνωρίσω καλά την πρώτη φορά, το Σάββατο θα περάσω να σε πάρω για ποτό από το (μέρος)"
"Το Σάββατο θα περάσω να σε πάρω για ποτό από (μέρος). Ντύσου καλά" (πιο προχώ, την κάνει να αναρωτιέται)

Αν σας πει "Καλά, θα δούμε, θα σου πω" αυτό είναι μη αποδεκτό! Τι θα πει "Θα δούμε;" Εφόσον είναι ελεύθερη δεν έχει μα και μου. Θέλετε ξεκάθαρη απάντηση! Ποιος της είπε ότι θα καθίσετε να περιμένετε σαν μαλάκες πάνω από το τηλέφωνο για να δείτε τι θα κανονίσετε; Εκεί χρειάζεται κάτι σαν "Κοίτα, εγώ πήρα για να κανονίσουμε κάτι. Αν δεν θέλεις αστο, κανονίζω κάτι άλλο". FTC. Κι άμα δεν πιάσει "Γεια χαρά" και πάμε στην επόμενη!

Αν ωστόσο δεχτεί, σας πει μια συγκεκριμένη ημέρα και σας ζητήσει επαλήθευση (δηλ. "ξαναμιλάμε για να το κλείσουμε εκτός απροόπτου"), τότε σε αυτή την περίπτωση μία μέρα πριν, είτε ξανακαλείτε, είτε στέλνετε SMS για τις λεπτομέρειες.

Αφού βγείτε μαζί της, τα υπόλοιπα είναι γνωστά και τα έχουμε ξαναπεί. Κάντε κουβέντα γνωριμίας, τα κοπλιμέντα με μέτρο και κίνηση για φιλί στο 1ο ραντεβού μόνο αν το γουστάρει τρελά. Αλλιώς πάτε για το 2ο (παραπάνω καταντάει ξενέρωτο και σε αυτό αφήστε τις να λένε ότι θέλουνε).

Με παρέα: Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο να έχετε κανονίσει κάτι με παρέα, που είναι στα ενδιαφέροντά της, και να της προτείνετε να έρθει. Για παράδειγμα μπορεί να της αρέσει το πατινάζ, το cinema ή ένα συγκεκριμένο είδος χορού και να έχετε κανονίσει κάτι τέτοιο με φίλους. Η εναλλακτικά, αν ξέρετε τα ενδιαφέροντά της, μπορείτε να στήσετε μια τέτοια βραδιά με τουλάχιστον δύο φίλους σας ή ένα φιλικό ζευγάρι. Φροντίστε μόνο να είστε 100% σίγουροι ότι οι φίλοι σας δεν θα σας κρεμάσουν! Σε αυτή την περίπτωση, αντιλαμβάνεστε ότι πηγαίνετε στην τακτική του "επόμενο ραντεβού με παρέα, μεθεπόμενο μόνοι μας" (φυσικά μην της το πείτε, απλά σχεδιάστε το).
 
Όταν κλείσετε το ραντεβού, μην...κλείσετε απότομα και το τηλέφωνο. Να θυμάστε να προσθέσετε κάτι ακόμη. Π.χ. μπορείτε να συνεχίσετε την συζήτηση για 1-2 λεπτά ρωτώντας την κάτι ή να πείτε μια σύντομη ιστορία ή να κάνετε ένα έξυπνο σχόλιο.

Τέλος, το σημαντικότερο απ' όλα είναι να είστε ο πρώτος που θα κλείσει την συζήτηση στο τηλέφωνο, δείχνοντας έτσι ότι είστε απασχολημένος κι ότι έχετε κι άλλα πράγματα να κάνετε!


Καλή Τύχη!

Βάλε το κινητό εκεί που ξέρεις!

Η τουλάχιστον ξεκαθάρισε τι θέλεις.

Έχετε παρατηρήσει κάτι περίεργο; Ειδικά τα τελευταία 2-3 χρόνια έχει πέσει μια επιδημία και πολλές δεν σηκώνουν τα τηλέφωνα ούτε για δείγμα. Πολλές και πολλοί, βάζω και τους φίλους μου μέσα, από παλιοσειρές μέχρι τους πιο φρέσκους. Έχει πέσει η μαλακία σύννεφο.

Εντάξει, το να μη σηκώσεις το κινητό 1, 2, 3 φορές το καταλαβαίνω. Το θέμα είναι άλλο. Όταν σε παίρνω τηλέφωνο και δεν το σηκώσεις, δεν πρέπει να με καλέσεις πίσω; Η έστω να στείλεις ένα SMS; Η ας δεχτώ ότι δεν έχεις κάρτα. Ένα κωλομήνυμα στο Facebook έστω; Που κι αυτό το στέλνουν μερικές σε φάση μία εβδομάδα μετά την κλήση. Δηλαδή έχεις ξεχάσει κι ότι την πήρες τηλέφωνο!

Είναι προφανές ότι ο εγκέφαλος ορισμένων ατόμων δεν στροφάρει! Δεν αναφέρομαι φυσικά σε όσους δουλεύουν 12 ώρες τη μέρα ή έχουν δικιά τους επιχείριση και κάπου χάνουν το μυαλό τους. Μιλάω για όλα τα υπόλοιπα άτομα. Άμα ρε κοπελιά είσαι φοιτήτρια, αν απλά δουλεύεις το 8ωράκι σου ή ακόμα χειρότερα αν δεν κάνεις τίποτα, που κολλάς και δεν μπορείς να απαντήσεις στην κλήση ή στο μήνυμα του άλλου;

Παράδειγμα: Μία κλασική περίπτωση φίλης με την οποία βγαίναμε παρέα και που μας έπαιρνε τηλέφωνο όποτε της καύλωνε, άρχισε να εξαφανίζεται "τμηματικά". Η "τμηματική εξαφάνιση" είναι μια νέα θεωρία μαλάκινσης του εγκεφάλου, κατά την οποία τα εγκεφαλικά κύτταρα του αριστερού ημισφαιρίου (που παίρνει τις αποφάσεις) "μαλακίζονται" σε τυχαία χρονική στιγμή και επανενεργοποιούνται όταν το θυμούνται και μόνο.

Δηλαδή: Είναι Σάββατο βράδυ, με παίρνει η τύπισσα τηλέφωνο και λέει να βγούμε παρέα. Της απαντάω "Μισό να πάρω ένα φίλο να δω άμα μπορεί και σε παίρνω σε 10 λεπτά". Όντως κάνω το τηλέφωνό μου και μετά την παίρνω πίσω στο τέταρτο. Το τηλέφωνο χτυπάει αρκετές φορές, αλλά  η πυροβολημένη δεν το σηκώνει. Ξαναπαίρνω μετά από άλλο ένα τέταρτο το έχει κλειστό. Στέλνω μήνυμα, η αναφορά έρχεται μετά από 5 λεπτά (όταν το άνοιξε), δεν ακολουθεί καμία απάντηση. Αυτό με την συγκεκριμένη έχει συμβεί 4 φορές μέχρι σήμερα. Είναι πιο πιθανό να την απαγάγουν εξωγήινοι παρά αυτή η μαλακία να συμβεί 4 φορές.

Παράδειγμα 2: Γνωρίζω μια γκόμενα από το Badoo. Οι φωτογραφίες της δεν φαινόντουσαν καλά. Τέλος πάντων, μέναμε σχετικά κοντά οπότε βρεθήκαμε σε καφετέρια που ξέραμε. Η τύπισσα ήταν το απόλυτο fail. Χοντρούλα και τελείως απεριοποίητη. Φυσικά και δεν ψηνόμουνα. Αυτή όμως κωλογούσταρε και μόνο που δεν μου όρμηξε να μου την πέσει (γι' αυτό όπως σας έχω πει το Badoo είναι ο ορισμός του fail αλλά δεν με ακούτε). Τέλος πάντων, αφού προσπάθησα να πάω αλλού την κουβέντα, είπαμε να κανονίσουμε κάαααποια στιγμή να ξαναβγούμε.

Το επόμενο κανονίζω καφέ με ένα φίλο και μια γνωστή μου που είχαμε καιρό να τα πούμε και θα έφερνε μαζί και μια φίλη της. Πήγαμε λοιπόν να δούμε τι παίζει. Πριν φύγω απ' το σπίτι μιλάω με το μπάζο από το Badoo. Επειδή βιαζόμουνα της λέω οτι "Βγαίνω για καφέ κέντρο με παρέα, θα τα πούμε". Πάω για καφέ κι εκεί βλέπω ότι τελικά η φίλη της γνωστής μου ήταν κι αυτή μπάζο των μπάζων. Στο καπάκι, όταν γυρνάω σπίτι βλέπω μήνυμα στο chat του Badoo "Θα πάω με 2 φίλες μου για ποτάκι Πετράλωνα, αν θέλέτε περάστε με το φίλο σου από εκεί". Τότε λοιπόν καταλαβαίνω πόσο μαλάκας ήμουνα που δεν έκατσα άλλα δύο λεπτά να δω αυτό το μήνυμα. Γιατί αν το ήξερα μπορεί να γνώριζα και καμία της προκοπής. Anyway, της λέω "Θα κανονίσουμε κάποια άλλη στιγμή παρέα". Κι εκεί μου απαντάει το κουφό "Γιατί παρέα; Μόνη μου δε σου κάνω;" Ε και μένω λίγο μαλάκας, γιατί έπρεπε να "νιώσει" κάποια στιγμή τι εννοώ, αλλά η γκόμενα ήταν τόσο στόκος που δεν έπιανε ούτε κουβέρτα.

Από τότε, τι τηλέφωνα πήρα, τι μηνύματα έστειλα, εξαφανιζόλ. Το είχε βάλει πείσμα να βγούμε οι δυο μας, λες και θα μου άλλαζε την γνώμη και θα καθόμουνα στη φώκια μονάχους-μονάχους. Δηλαδή το συμπέρασμα είναι ότι αν είχα δει το μήνυμα έγκαιρα θα γνώριζα τις δύο φίλες της, αλλά επειδή δεν το είδα "έχασα την ευκαιρία"; Μα πόσο μαλακία νοοτροπία είναι αυτή; Γιατί εμείς όταν φάμε την χυλόπιτα πασάρουμε τις γκόμενες στους φίλους και δεν κάνουν κι αυτές το ίδιο; Αλληλεγγύη μηδέν; Θα πρέπει να είμαστε και κωλόφαρδοί ή να έχουμε το σωστό timing για να γνωρίσουμε μια γκόμενα της προκοπής;

Και μη δω καμία να σχολιάζει από κάτω "Τι έχετε πάθει με τις χοντρές" γιατί την ξέρει την απάντηση. Άμα δεν παίζουν ρόλο τα κιλά, όποιος ή όποια θέλει ας δει αυτά τα παραδείγματα κι ας μου πει μετά αν παίζει ρόλο ή όχι. Μπαζοkiller δε γίνομαι, ειδικά όταν βλέπω τους πατσοκοιλαράδες να κυκλοφορούν μοντέλα.

Άλλωστε, όποιος έχει βγάλει 10άρια, ξέρει πολύ καλά ότι μπορεί να χτυπήσει από 8 και πάνω.

Δεν δέχομαι ακυρώσεις διακοπών!

Σας διαγράφω με format.

Σκεφτείτε το εξής σκηνικό. Πόσες φορές σας έχει τύχει να κανονίσετε διακοπούλες με γκόμενα και ξαφνικά...να σας το ακυρώσει;

Είναι το κλασικό του "Δεν ξέρετε τι θέλετε" αλλά στον υπερθετικό βαθμό. Αν το έχετε ζήσει θα έχετε ακούσει πολλές δικαιολογίες του στυλ:
- Δεν έχω διάθεση.
- Δεν έχω όρεξη.
- Θα πάω στη Μύκονο/Πάρο/Ιο με φίλες.
- Δεν είμαι σε φάση.
- Είμαι κουρασμένη, λέω να ξεκουραστώ στην άδεια.
- Βαριέμαι. Μήπως να το ακυρώναμε;
- Τι θα πω στους δικούς μου;
- Δεν παίζουν λεφτά.

Η απάντηση είναι μία: ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ!

Δηλαδή καθήσαμε και φιλήσαμε τον κώλο του αφεντικού να πάρουμε άδεια, φάγαμε το αγγούρι να ψάχνουμε για το νησί που θες, πήραμε 15-20 τηλέφωνα μέχρι να βρούμε δωμάτια σε καλή τιμή, τρέχαμε στις τράπεζες να κάνουμε κατάθεση την προκαταβολή γιατί η μπαμπόγρια η διαχειρίστρια δεν έχει PayPal και μετά απ' όλα αυτά θα μας ρίξεις και άκυρο; Ε με την καμία. Προτιμώ να πάρω ένα φιλαράκι και να πάω στο νησί να τα γαμήσω όλα κι άμα γυρίσω πίσω και με βρεις χέσε με. Που σιγά μην βρω φιλαράκι τελευταία στιγμή, γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις το 1/3 έχει ήδη κανονίσει, το άλλο 1/3 δεν έχει άδεια και το τελευταίο 1/3 δεν έχει φράγκα. Χέσε με!

Και τις δύο φορές που μου έχει τύχει ένα τέτοιο σκηνικό, οι γκόμενες ήταν fail. Βέβαια, ίσως να φταίει το ότι ήμασταν μόλις δύο μήνες μαζί με την καθεμία και η πρόταση ήρθε μπαμ. Αλλά άμα τύχει να κάνεις κατάσταση π.χ. Απρίλιο-Μάιο, έρθει το καλοκαίρι κι είστε λίγο καιρό μαζί, τι κάνεις; Μιλάω πάντα για μια συνομίλικη κι όχι για 18 χρονών πιτσιρίκι που θα χρειαστεί να πάρει άδεια και λεφτά από τους γονείς, γιατί εκεί αλλάζει. Λοιπόν κοπελιά, θα σκεφτείς την πρόσκληση; Διακοπές είπαμε να πάμε, δεν θα περάσουμε και βέρες.

Για την ιστορία, στην πρώτη περίπτωση δεν πήγαμε διακοπές γιατί έλεγε και καλά ότι "θα έπρεπε να μείνουμε λίγες μέρες χώρια για να τα ηρεμήσει λίγο" (κλασική γυναικεία ατάκα). Κατά βάθος μάλλον ήταν κολλημένη με τον πρώην της κι έλεγε παπαριές (για την ακρίβεια έπρεπε να της προτείνω να πάμε διακοπές για να γίνει όλο αυτό). Με τη δεύτερη τελικά πήγα, παρότι δύο ημέρες πριν φύγουμε είχε στείλει SMS να το ακυρώσουμε. Τελικά όντως δεν γούσταρε πολλά πολλά και αφού γυρίσαμε Αθήνα μου σφύριξε λήξη μια εβδομάδα μετά.

Το "Πάμε διακοπές" είναι μια καλή ευκαιρία να τεστάρεις αν το νέτο σε γουστάρει. Αν ναι τότε θα σου πει "πάμε". Αν όχι, τότε δεν θα την παλέψετε για πολύ μαζί. Καθ' ότι οι σωστές οι γκόμενες δεν λένε "Όχι" σε κάτι τέτοια, ούτε τα πολυσκέφτονται.

Καλά Χριστούγεννα

Εύχομαι σε όλους τους αναγνώστες του blog Καλά Χριστούγεννα και γενικότερα καλές γιορτές, όσο κρατήσουν για τον καθένα σας. Πάνω απ' όλα βέβαια υγεία και επιτυχίες σε προσωπικά και επαγγελματικά.

Είναι πλέον γεγονός ότι ειδικά στην Ελλάδα, από τις 24 Δεκεμβρίου μέχρι τις 6 Ιανουαρίου, οι γυναίκες είναι ανύπαρκτες. Κι αυτό γιατί:
- Θα πάνε στο χωριό τους (γιατί το ζήτησαν οι γονείς).
- Θα πάνε στο χωριό τους (γιατί σπουδάζουν στην πόλη και πρέπει να δουν την οικογένεια).
- Θα κάνουν ρεβεγιόν με τα σόγια (άρα μην τους τα ζαλίζεις 24 και 31 γιατί θα φας Χ)
- Θα πάνε σε γιορτές (έχουν να δουν: Τζένη, Χρήστο, Χριστίνα, Μάνο, Στέφανο, Βασίλη, Βασιλική, Φώτη, που μπορεί να είναι γονέας, αδερφός, ξάδερφος, μπατζανάκης, whatever αλλά πρέπει να πάνε).

Συνεπώς, αν έχεις 10% πιθανότητες να κάνεις κονέ, τότε συγχαρητήρια. Μόλις έμεινες με τα κέρατα του τάρανδου του Αη-Βασίλη στο χέρι. Τώρα έχεις 2% πιθανότητες. Πως σου φαίνεται; Κοινώς "των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν...απ' το καλοκαίρι. Γιατί το χειμώνα όντως θα πεινάσουν".

Τι πανδημία, τι γρίπη, τι κατάντια, τι μαζοχισμός, τι αρρώστια, τι χολέρα, τι καρκίνωμα είναι αυτό το πράγμα, αυτή η λογική του "Πρέπει να την περάσω...ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ;"

ΟΧΙ άλλο κάρβουνο! Λυπηθείτε μας! Πήραμε μια κωλοάδεια για να πιούμε κανένα ποτάκι παρέα και φεύγετε οι μισές για το χωριό, οι μισοί με τις γκόμενες/γυναίκες στα εξοχικά και οι εναπομείνανες την βγάζουν με τα σόγια; Ε χέσε με τώρα. Κι εμείς τι πρέπει να κάνουμε; Να κάτσουμε σπίτι και να βλέπουμε DVD; Να ανοίξουμε το Playstation; Η να ψαξουμε για κάνα μπάκουρο φίλο, κατά προτίμηση που να σπουδάζει Αθήνα και να είναι ξεκομμένος, που να δεχθεί να βγει για ποτάκι, έτσι για να πούμε ότι βγήκαμε;

Δηλαδή άντε, εσένα που θα πας στο χωριό σου γιατί έχεις να δεις τους δικούς σου κάνα εξάμηνο σε δικαιολογώ. Όχι αλήθεια, δεν σε παραξηγώ κάστανο. Τις άλλες πως να τις δικαιολογήσω; Περιμένετε να κάνει ο μπάρμπας σας τραπέζι για να φάτε γαλοπούλες, μαγειρίτσες, κοψίδια και σαλάτες; Σκεφτείτε το απλά. Θα έρθουν τα ξαδέρφια, θα πείτε τις ίδιες παπαριές που λέτε και στο Facebook (Πωπω, χαθήκαμε ρε Χρήστο, να "κανονίσουμε" καμιά φορά), θα 'ρθει καμιά άκυρη γιαγιά σε φάση "Πολύ κοντή φούστα φόρεσες παιδάκι μου, μαζέψου λίγο", θα σκάσει η άλλη η ξαδέρφη σου με την δεκάποντη γόβα και το σινολάκι να την δει το σόι και να πει στη μαμά "Πόσο ομόρφυνε η κόρη σου", θα 'ρθουν κι οι κουμπάροι να φάνε καλά, να τραβήξουν κανένα ρέψιμο, κανένα κλανίδι (από τα αθόρυβα), θα στρώσει όλο το σόι την τσόχα να παίξει χαρτάκι και ζήσαν αυτά κι εμείς καλύτερα. GREEK FAMILY λέμε!

Αυτά είναι Χριστούγεννα; Δηλαδή έχετε φάει 2-3 δεκαετίες στη μάπα με το ίδιο μοτίβο. Πόσο θα τραβήξει; Μια ζωή μέχρι να γίνετε ραμολιμέντα έτσι θα την παλέψετε; Όταν γιορτάζουν ή έχουν γενέθλια τα ξαδέρφια και οι θείοι δεν τους βλέπετε; Κι άλλο; Πόσες φορές ακόμη πρέπει να τους δείτε;

Οκ, θα μου πείτε "είσαι γκρινιάρης, μίζερος και εκτός πνεύματος Χριστουγέννων." ΟΧΙ! Δεν θυμάμαι στα Θρησκευτικά να μας μαθαίνανε το "Κάθε Χριστούγεννα να μαζεύεται όλο το σόι σας σε ένα τραπέζι!" Είπαμε, θα κάτσετε το σόι μία φορά, άντε δύο, μετά από λίγο θα την κάνετε για after με την παρέα. Μη το ξεφτιλίσουμε κιόλας. Γιατί άλλωστε τι είναι πιο ευχάριστο; Να ακούς τους παππούδες να λένε ιστορίες από τον πόλεμο και τους κουνιάδους να περηφανεύονται για την τσιπούρα που πιάσανε ή να παίζεις χαρτάκι με τα φιλαράκια σου και να βρεθείτε all together; Για βάλτο να δουλέψει λίγο. Απλά είναι θέμα συνήθειας κι όλοι το έχουν αφήσει στη μοίρα του. Χριστούγεννα=σόι. Το σόι μου μέσα λέω εγώ.

Στη χειρότερη πήγαινε στο τραπέζι, κάτσε δύο ώρες για το τυπικό να βγάλεις την υποχρέωση και μετά πουλελέ για ποτάκι όπου κάτσει. Το πιο σωστό απ' όλα αυτό είναι. "Ήρθαμε στις 8-9, φάγαμε, σκάσαμε, πήγε 11 το βράδυ, διακριτικός poulos". Κι όσα ξαδέρφια θέλουν ακολουθούν. Δεν θα βάλουμε και τη γιαγιά για ύπνο, ούτε θα πούμε ιστορίες στο μικρό μας ανηψάκι/ξαδερφάκι μέχρι να ταβλιαστεί στην κούνια. Έχουμε και δουλειές επιτέλους!

Σήμερα μπορώ να πω ότι βγήκα με μία παρέα μου απλά για να βγω. Απ' τη μία τα ζευγαράκια λέγανε τα δικά τους, απ' την άλλη οι φίλες μας κλαιγόντουσαν με τον κάθε random τύπο που τις έκλασε στη μάπα και πήγε να το γιορτάσει αλλού (λες και είναι το τελευταίο αρσενικό στον πλανήτη), στη μέση ο ξάδερφος που ξέμεινε από το ρεβεγιόν και τον κουβάλησα μαζί, ε το fail χτύπησε κόκκινο. Προς το τέλος της βραδιάς πέτυχα κατά τύχη κι έναν αναγνώστη και τελικά κατάλαβα ότι τελικά αυτό το ρημάδι το blog πρέπει να το διαβάζετε πολλοί.

Καλές γιορτές και ότι επιθυμείτε. Και κάντε και κανένα Like, Share, ότι σας βρίσκεται πρόχειρο τέλος πάντων. Έτσι για δωράκι. Το δικό μου δωράκι είναι οι παρακάτω Αη-Βασίληδες:

Για το 2012 εύχομαι πλήρη αποκατάσταση σε όλους τους τομείς. Θα έχουμε πάλι πολλά να πούμε.