Γυναίκες, μόνες, έξω

Άλλη μια ιστορία που σίγουρα σας έχει τύχει.

(Κείμενο του συνεργάτη TzegiosBreimas)
Ας ελπίσουμε ότι το blog το διαβάζουν και γυναίκες αν και από τα μηνύματα χιλιάδων θαυμαστριών που δίνουν συγχαρητήρια στον Ξενερωμένο για το blog του δεν χρειάζεται και πολύ ελπίδα, υπάρχει μπόλικη βεβαιότητα. Ισως αν το διαβάσουν δύο - τρεις και το εφαρμόσουν και δουν ότι έχει αποτέλεσμα να το προτείνουν και σε άλλες, οι άλλες σε παράλλες, οι παράλλες σε παπαράλλες κοκ (όχι το γλυκό).

Σώπα ρε φίλε θα πει κάποιος που δεν έχει μπλέξει με ξενέρωτη. Μη λες μαλακίες θα πει ο Γιάννης ο Μουγκός από το γνωστό ανέκδοτο. Πέστα ρε μεγάλε θα πει ο αυθεντικός ξενερωμένος. Και αυτό θα κάνω φίλε μου. Γιατί έχω στόμα και το στόμα το έχουμε για να μιλάμε.

Οι γυναίκες θεωρούν πως οι άντρες έχουν και τις ικανότητες και το χρόνο και τη διάθεση ώστε να αντιλαμβάνονται κάθε μία απειροελάχιστη αλλαγή συμπεριφοράς, συγκεκριμένη αντίδραση σε κάτι ή απλά έναν μορφασμό και στη συνέχεια να μπορούν να αποκωδικοποιούν το τι σημαίνει το καθένα. Και άντε, αν στραβομουτσουνιάσεις όταν πούμε καμιά χοντράδα εντάξει αλλά όταν σε ρωτάμε τι έχεις, απαντάς τίποτα και είσαι θυμωμένη επειδή δεν σου ανοίξαμε την πόρτα από το αυτοκίνητο;

Ή όταν σε ρωτάμε τι έχεις, απαντάς "τίποτα" και έχεις θολώσει επειδή ζητήσαμε ζάχαρη για τον καφέ από τη σερβιτόρα και αυτό το μεταφράζεις σαν καμάκι; Η απαντάς "τίποτα" αλλά είσαι θυμωμένη επειδή μία φίλη σου αγόρασε τα παπούτσια που τα είδατε μαζί σε μία βιτρίνα και δήλωσες ότι σου αρέσουν και ακούμε τη μουρμούρα εμείς; Δεν μπορείς να πεις τι στο διάολο σε ενοχλεί; Δεν έχει γραφτεί ποτέ άρθρο στο cosmopolitan με κάποιον ηλίθιο τίτλο-λογοπαίγνιο: "Σκέφτομαι και... λέω, δίνοντας στον άντρα να καταλάβει τις ανάγκες μου"; Ή "Στοματάκι και γλωσσίτσα: Πράγματα που κάνουν και το βρώμικο μυαλό σου δεν θα σκεφτόταν ποτέ";

Μετά από σχετική πρόταση 2 φίλων μου ετοιμάζομαι για Παρασκευή βράδυ σε γνωστό κλαμπ της πόλης. Τσεκάρω στα γρήγορα τον καιρό ο οποίος μιλούσε για μουνοθύελλα. Ντύνομαι ανάλογα και οδεύω για το ckub. Φτάνω και μετά από αναμονή 5 λεπτών μέχρι να έρθουν οι άλλοι δύο μπαίνουμε μέσα. Αράζουμε σε κάτι που μάλλον ήταν διάδρομος γιατί το μαγαζί ήταν πίτα και όλοι όσοι ήταν μέσα πέρασαν ανάμεσά μας και πάνω από τα παπούτσια μου στον δρόμο τους ή για την τουαλέτα ή για κανένα πέσιμο καλή ώρα. Τσεκάρω 2 νέτα ΗΒ 9 στο 1.76, μελαχρινά, η μία με φορεματάκι μπλε ελεκτρίκ και ασορτί βερνίκι νυχιών-κραγιόν, η άλλη με τζινάκι κωλλητό (το πιάσατε ε;) και μία άσπρη κοντομάνικη που σηματοδοτούσαν την έναρξη των επικίνδυνων καιρικών φαινομένων.

Να μία φορά που το δελτίο καιρού έπεσε μέσα. Αυτές χόρευαν στο ρυθμό διακριτικά και ρίχναν κλεφτές ματιές δεξιά και αριστερά. Μας χώριζαν μόνο 3 τετραγωνικά πατώματος που περιείχαν όμως τουλάχιστον 20 άτομα. Δεν πτοούμαι, αφού τρώω άκυρο και από τους δύο για wingman περνάω μέσα από το ανθρώπινο τείχος και οδεύω προς το μάτι του κυκλώνα. Φτάνω δίπλα τους και ρωτάω την μία (με το κωλλητό) πως καταφέρνει να χορεύει σε τόσο λίγο χώρο. Μου γελάει και αρχίζει να χορεύει κοιτώντας με σαν να μου λέει "έτσι". Αρχίζω να συστήνομαι (τη μία την λέγανε Ανδριανή και την άλλη Έρση. Έρση κοπέλα μου τι θα έλεγε η γιαγιά σου η Αριστούλα από το χωριό όταν μάθαινε τι έκανες στο ονοματάκι της;) και βλέπω δείγματα ΙΟΙ. Συνεχίζουμε να χορεύουμε και αυτές κοιτάζουν η μία την άλλη με το βλέμμα που έχω εγώ όταν παίζω μπιρίμπα και θέλω το ζευγάρι μου να πετάξει συγκεκριμένο φύλλο. Άλλη μία ερώτηση δική μου, άλλη μία κρύα απάντηση δική της. Της είπα ότι μοιάζουν με τη φίλη της για να οδηγηθούμε στην γνωστή στιχομυθία, μου απάντησε με ένα γελάκι. Ε μετά από κανά λεπτό που υπήρξε μία ψιλοαμήχανη σιωπή την ρώτησα αν ενοχλώ και μου είπε ότι δεν έχουν όρεξη γιατί βγήκαν τα δύο τους να διασκεδάσουν.

Πρώτον: Σου χαλάω τη διασκέδαση; Τι ακριβώς σε χαλάει; Κι άντε, αυτό με λίγη προσπάθεια να το καταλάβω αλλά
Δεύτερον (Και κυριότερον) (Και εκνευριστικότερον): Γιατί δεν μου το λες από την αρχή μωρή; Περίμενες να πάρεις την επιβεβαίωση; Τι το έχεις το ρημάδι; Αποχώρησα επιστρέφοντας στους φίλους μου.

Ενώ τους άκουγα να μου λένε "στα λέγαμε εμείς", τσεκάρω κι άλλο ένα δίδυμο, όχι τόσο καλό όσο το αλλό αλλά ένα μέσο όρο 8 το έπαιρνε άνετα. Χώνομαι και εκεί, παίρνοντας το σλιπ στριμ του σερβιτόρου, αλλά συμβαίνει ακριβώς το ίδιο! Ενώ γνώριστηκαμε και όλα φαίνονταν μία χαρά μου ρίχνει η μία από τις δύο το "είμαστε παρέα" και τέτοιες ιστορίες για αγρίους. Δεν μπορούσες να το πεις πιο μπροστά ρε κοπέλα μου; Ούτε εγώ θα χαλιόμουν ούτε εσύ θα γινόσουν πρωταγωνίστρια στο blog.

Η επικοινωνία είναι πολύ βασικό πράγμα για να το παραγκωνίζουμε. Πρέπει να υπάρχει ώστε να υπάρχει και αντίστοιχα κατανόηση μεταξύ των δύο. Δεν λέω, οι κώδικες επικοινωνίας είναι άπειροι, από σήματα με τα χέρια έως τελίτσες και βουλίτσες, αλλά αυτά τα "σημάδια" των γυναικών είναι μερικές φορές σε βαθμό δυσκολίας κατανόησης ανάμεσα στα σήματα καπνού και τον τρόπο γραφής του Νταβίντσι. Γι' αυτό μιλήστε.

Αγαπάει ο Θεός τον κλέφτη...

Ξενέρωτες στις σχέσεις.

(Κείμενο του συνεργάτη TzegiosBreimas)
Φίλε αναγνώστη, αν νόμιζες πως μετά από τόσο κόπο στο PickUp, μετά από τόση προσπάθεια έστω για να μιλήσεις σε μία γυναίκα και να πάρεις τον αριθμό της, μετά από τον ιδρώτα που πρέπει να χύσεις για να την κάνεις να βγείτε και μετά την ακόμη πιο δύσκολη αποστολή να μη χύσεις μόνο αυτόν, σκέψου το εξής. Αν καταλήξεις σε σχέση και νομίζεις πως θα έχεις το κεφάλι σου ήσυχο, είσαι πολύ γελασμένος. Λογικό θα πεις. Αυτή η διαπίστωση είναι δουλειά του πατέρα να την κάνει κτήμα στο παιδί του από 7 χρόνων, και πολλά λέω, και όχι από κάποιον σε ένα blog. Εκτός αν το διαβάζεις και είσαι 7.

Τους τελευταίους 4 μήνες είχα σχέση με μία τύπισσα 2 χρόνια μεγαλύτερη μου. Γνωριστήκαμε σε ένα καμμένο μαγαζί (το οποίο παίζει να ήταν ιδιοκτησία του Πάνου, γι'αυτό τα δύο "μ") την ώρα που έπαιζε Μάκη Δημάκη, ενώ έψαχνα το ποτήρι του ποτού μου για το φυτίλι της βόμβας και τσιμπούσα αντί για πατατάκια σκυλοτροφή. Οι παρέες μας ξεχώριζαν κατά πολύ από τον υπόλοιπο κόσμο γιατί η δική μου (3 άντρες) δεν είχε ίχνος χρυσού πάνω της, ούτε καδένα στο χέρι ούτε βαφτιστικό σταυρό, ενώ η δική της (2 γυναίκες) δεν είχε ίχνος πούλιας ή δέρματος πάνω της. Ανταλλάξαμε τηλέφωνα και κανονίσαμε καφέ για άγνωστη ημερομηνία. Δεν με έκαιγε και πολύ γιατί είχα μπλεξίματα με μία άλλη την οποία είχα ερωτευτεί (ο μαλάκας) αλλά μου έκανε μαλακίες, οπότε δεν έστειλα ούτε μήνυμα ενώ ψιλοξέχασα μέχρι και την γνωριμία.

Όμως ο ένας από τους δύο φίλους μου κανόνισε για καφέ 5 μέρες μετά όπου πήγα και την είδα καλύτερα. Κοντούλα με ολόισιο ποδαράκι, πλούσιο στήθος που το τόνιζε όχι φορώντας ξώβυζο αλλά τραβώντας συνεχώς το σουτιέν της που μάλλον έπεφτε, στρογγυλή φατσούλα με μεγάλα πράσινα μάτια, ξανθό μαλλί και σούμα ΗΒ8. Αποφάσισα οτι άξιζε τον κόπο, το ένα έφερε το αλλό και στο μαγαζί μπήκα μόνος και έφυγα με σχέση.

Για το πρώτο τρίμηνο όλα κύλησαν άψογα αλλά στον τελευταίο μήνα άρχισαν τα προβληματάκια. Όχι δεν με βλέπεις αρκετά, όχι έχεις το μυαλό σου αλλού, όχι δεν επικοινωνούμε πολύ και τέτοια. Ο τελευταίος μήνας ήταν πολύ ζόρικος στη δουλειά όπου χτυπούσα κάτι βαρβάτα 11ωρα οπότε δεν είχα διάθεση για τίποτα. Μέχρι που ένας πολύ καλός μου φίλος από το στρατό με ενημέρωσε ότι θα έρθει να με δει και ανέβηκα λίγο.

Βγήκαμε τετράδα για κρασιά αλλά μετά χωριστήκαμε γιατί θέλαμε να δούμε και μία άλλη σειρά μας που ήταν σε μαγαζί που δεν άρεσε στα κορίτσια. Τον βρήκαμε, ήπιαμε τις ποτάρες μας, είπαμε τις μαλακίες μας και ξεκινήσαμε εγώ με την πρώτη σειρά μου για το μαγαζί που ήταν τα κορίτσια.

Μπαίνουμε μέσα και η δικιά μου ήταν με το κινητό στο χέρι, ανάμεσα από τρεις παρέες 8 αντρών και η φίλη της μιλούσε με έναν από αυτούς. Με βγάζει άρον-άρον έξω και μου τα ψιλοχώνει που την άφησα και πήγα αλλού άσχετα αν πριν με διαβεβαίωσε ότι δεν είχε πρόβλημα (ψάξε βρες άκρη). Μου είπε κι ότι μου έστειλε μήνυμα πως την πείραξε η συμπεριφορά μου το οποίο ούτε καν αντιλήφθηκα. Μετά το απαραίτητο χαμούρεμα για να μη κρατάμε κακία, ξαναμπαίνουμε μέσα στο μαγαζί και αρχίζουμε να χορεύουμε. Σε κάποια φάση βγάζω το τηλέφωνο, βλέπω το μήνυμά της και της απαντάω: "Αλλά τώρα όλα καλά, ε;" για πλάκα. Και τότε γίνεται κάτι που δεν έχει ξαναγίνει: δεν είδε το τηλέφωνο της. Με παραξένεψε και το είπα στη σειρά μου ο οποίος μου απάντησε πως μπορεί να μη κατάλαβε ότι χτυπούσε, αν και το είχε στην κωλοτσέπη, και με είπε γιωτά, αδερφή, γιωτόμπαλο και μου θύμισε τις μαλακίες που κάναμε την τελευταία μέρα στη σκοπιά. Τον αγνόησα τον μαλάκα, αν και η ιστορία αυτή είναι γαμάτη, και ξαναέστειλα μήνυμα. Ακριβώς το ίδιο. Τότε ψιλλιάζομαι τη δουλειά, λέω στη σειρά μου να την προσέχει, της στέλνω μήνυμα: "Εγώ συνήθως χρειάζομαι 5 λεπτά για κατούρημα, προλαβαίνεις;", περιμένω λιγάκι για να δω αν θα ελέγξει το τηλέφωνο, το οποίο δεν έκανε ποτέ, και πάω τουαλέτα.

Στην επιστροφή είδα το τηλέφωνο της πάνω στο μπαρ ενώ πάντα το άφηνε μέσα στην τσάντα της, είδα τη σειρά μου να με κοιτάει με βλέμμα "είχες δίκιο", είδα τα μάτια της, ενώ είχε καταλάβει τι παίχτηκε και δυσκολευόταν να τα κρατήσει πολύ ώρα στην ίδια ευθεία με τα δικά μου. Συνεχίσαμε να χορεύουμε χωρίς να έχουμε καμία επαφή και σε αυτό το μαγαζί μπήκα με σχέση και βγήκα μόνος.

Τελικά καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως δεν πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη πουθενά. Όσο κι αν σου αρέσει κάποια, όσο κι αν νομίζεις πως είναι διαφορετική από τις άλλες, μη ξεχνάς ποτέ ότι κάποτε ήταν, και πολύ πιθανό ακόμη να είναι, μία ξενέρωτη που πολύ απλά δεν ξέρει τι θέλει. Εγώ ανακάλυψα αυτό το κολπάκι στην τύχη, εσύ μπορείς να το κάνεις ενώ ξέρεις ότι είναι δοκιμασμένο.

Αν ήταν η ζήλια ψώρα...

…θα γέμιζε όλη η χώρα.

(Κείμενο του συνεργάτη Acid Arrow)

Όταν η Πανδώρα (ναι η γνωστή καριολά) άνοιξε το κουτί με τις μαγικές φάπες μαζί με όλα τα άλλα κακά του κόσμου, βγήκε και η ζήλια. Η ζήλια έβαλε τα καλά της και είπε ας πάω να τους κάνω να φαγωθούν. Έλα όμως που είναι λεσβία και τους άντρες απλώς τους άγγιξε ενώ στις γυναίκες πήγε και μπαστακώθηκε!

Λίγο πολύ όλοι κάτι έχουμε να ζηλέψουμε. Κοινό συναίσθημα. Για το αντίθετο φύλο όμως καθημερινό και απαραίτητο. Τα δικά μου ,δικά μου και τα δικά σου ΠΑΛΙ δικά μου.

Η ζήλεια φέρνει τον φθόνο

Ο φθόνος φέρνει το μίσος

Το μίσος φέρνει τον πόνο

Και ο πόνος σε κάνει να υποφέρεις

Δεν είναι ψέμα που ο μεγάλος δάσκαλος Yoda έχει αναφέρει κάτι παρόμοιο. Και το απορίας άξιο είναι: Πως μπορείτε να ζείτε κάθε μέρα έτσι εσείς οι γυναίκες; Με όλα αυτά μέσα σας δεν σκάτε;

Ας δώσω ένα παράδειγμα πραγματικότητας που το έζησα εγώ και ένας κολλητός μου στο πετσί του για να καταλάβετε τι εννοώ.

Ο κολλητός μου είναι σε ορολογία PUA είναι καθαρό 10ρι. Πρώην μοντέλο γνωστής εταιρίας κουστουμιών και φιγουράριζε σε πολλές διαφημίσεις περιοδικών, και όχι μόνο, για αρκετά χρόνια. Αφού σιχάθηκε πλέον την δυσωδία του “glamorous κόσμου” επέστρεψε στην γενέτειρα του. Φιλήσυχο και συνεσταλμένο παιδί και γενικά ήσυχος και καλόβολος. Παρά την εξωτερική του ομορφιά στο θέμα γυναίκα είναι ακόμα συνεσταλμένος και ντροπαλός αλλά όχι AFC. Το μερίδιο του στις γυναίκες το έχει.

Τον τελευταίο καιρό έχουμε κάνει δυνατή τριάδα εγώ, ο κολλητός και μια κοπέλα. Και αυτή είναι λίγο στην φιλοσοφία PUA, ψάχνεται αρκετά και σαν παρέα γαμώ τα ατομάκια και με την παρουσία της φροντίζει για το DHV μας.

Πριν λίγο καιρό μας είπε ότι την έχουν πρήξει 2 φίλες της από το γυμναστήριο να βγουν μαζί. Και έτσι έγινε, βγήκαμε. Εγώ έτυχε να έχω και ένα άλλο HB μαζί μου και στην παρέα το βάρος της προσοχής μου έπεφτε σε αυτήν και την φίλη μου που είχαμε και ένα θεματάκι που έχρηζε ανάλυσης. Το λοιπόν ο δικός μου ανέλαβε δράση. Και Ω (!) του θαύματος -τι παράξενο- η μια από τις δύο (ένα ΗΒ 8 δυνατό λίγο κοντούλα, 27 χρονών) του έριξε πολύ αδιαφορία και σχετικά μια κρυάδα. Δεν πτοήθηκε όμως και με το άγρυπνο μου μάτι πάνω του στράφηκε στην άλλη. Η άλλη ήταν ένα καλό κοριτσάκι ΗΒ 5 προς 6. (σ.σ.. Αργότερα μάθαμε ότι είναι μοναχοκόρη, ελεύθερη, με δικό της σπίτι, μένει μόνη της, με περιουσία, και 100% παρθένα εδώ και 27 συναπτά έτη, τρέχτε να προλάβετε ένα πράμα!). Αυτήν ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό και μάλιστα με εμφανή σημάδια ότι ο κολλητός της άρεσε. Kino και IOI δίνανε και πέρνανε. Για μένα κλεισμένη δουλειά.

ΑΜ ΔΕ. Από εκείνη την στιγμή η 8 σκύλιασε. Χώνονταν στις συζητήσεις, τρελό discredit στην φίλη της και γενικά ένας κακός χαμός. Δεν τους άφηνε να μιλήσουν παρ' ότι χώθηκα να σώσω την κατάσταση και προσπάθησα να την βάλω στην κουβέντα που είχαμε προσπαθώντας να δώσω χώρο στον φίλο μου. Αυτή την βιολάρα της. Εκεί να χωθεί να κάνει σπάσιμο. Δεν τους άφηνε σε ησυχία.

Τελικά ο καφές έφτασε στο τέλος του και η 8 από μόνη της επέμενε ότι η παρέα είναι φοβερή και ότι θα έπρεπε να βγούμε για ποτό το βράδυ. Το κανονίσαμε φυσικά και έπονταν και συνέχεια.

Το βράδυ μαζευτήκαμε σε ένα μπαράκι για να ξεκινήσει η βραδιά. Πρώτοι ήμασταν εγώ με τον κολλητό, μετά η θηλυκή version μας (καρακατακαυλάρα όπως πάντα). Τέλος ήρθαν τα νούμερα. Η 6 ντυμένη απλά και ένα χαμόγελο. Η 8 ντύθηκε λατέρνα και βγήκε. Τα κουδούνια και το ντέφι έλειπαν να γυρίσουμε το Λατέρνα φτώχια και φιλότιμο 2: Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ.

Το μοτίβο ίδιο μέχρι το πρωί. Ο κολλητός να προσπαθεί να ανοίξει συζήτηση και η λατέρνα να κολλάει σαν το κολαούζο πάνω του. Ε αφού είδε και απόειδε η 6 είπε να αφήσει τα παιδιά να τα ποιουν και ήρθε προς το μέρος μου να γνωριστούμε καλύτερα. Αφού βρήκαμε κάποια σημεία κοινά έφτασε η συζήτηση σε έναν κοινό γνωστό λίγο περίπτωση και αρχίσαμε να γελάμε κάπως μεγαλόφωνα ομολογώ. Δεν περνάνε δυο λεπτά να σου η δικιά σου να αρχίζει τα –Επ τι λέτε εσείς εδώ- και με εμφανή κρυάδα αλλά φοβερό θέατρο να προσπαθεί να χωθεί μεταξύ εμού και της 6.

Το βράδυ συνεχίστηκε σε άλλο μπαράκι με πολύ χορό και έσμιξε η “παρέα”. Εγώ έκανα χώσιμο στην 8 η οποία μόνο παρούσα δεν ήταν. Κριτικό βλέμμα προς τους πάντες και μια ένα μιδίασμα στην μούρη σαν να της ξίνιζαν τα πάντα. Το μόνο που την ένοιαζε είναι να κοιτάζει τα ζευγαράκια δίπλα μας και να σχολιάζει σε στυλ "Τι της βρήκε, και πως είναι έτσι αυτός". Αλλά το πινγκ-πονγκ μεταξύ εμού και του κολλητού έδινε και έπαιρνε προκειμένου να κάνει σπάσιμο στην κατά τα άλλα φιλενάδα της. Η κολλητή μας το κατάλαβε αλλά δεν θα τις χαλούσε κανένας την βραδιά όπως και ίσχυε για όλους μας. Κάποια στιγμή ζήτησα το τηλέφωνο  της 8. Η απάντηση ήταν έλα μωρέ δεν χανόμαστε. (Όχι, "Εσύ θα χάσεις" but anyway).

Αφού τις αφήσαμε σπίτι στον γυρισμό η κολλητή μας έκανε πλήρης ανάλυση. Ότι εάν ήμασταν μόνοι μας δεν υπήρχε ούτε καν να μας μιλούσε η 8 αλλά και μαζί και η 6. Μας είπε χαρακτηριστικά:

-         Δεν είναι θέμα ότι της άρεσες η όχι. Είναι θέμα ότι ήθελε αυτό που είχε η φίλη της. Δεν μπορεί ούτε η ίδια να το καταλάβει, το κάνει ασυναίσθητα. Εάν ήσουν μόνος σου και της έκανες κίνηση θα σε περνούσε για λιγούρη. Δεν φταις εσύ είναι το μυαλό της έτσι. Δεν το καταλαβαίνει. Θέλει αυτά που έχουν οι άλλοι. Ακόμα και στον μπάρμαν που με έπαιζε έκανε ματιές. Αρκεί να μου έπαιρνε κάτι. Άσχετα εάν ο άντρας της άλλης είναι καλός η όχι. Θέλει αυτόν. Το κάνει και στο γυμναστήριο με τους γυμναστές.

Το θέμα με αυτές τις δύο πήρε άλλη τροπή τις επόμενες μέρες. Γενικά και εγώ και ο κολλητός είχαμε ξενερώσει άσχημα. Η 6 για κάποιο λόγο αγνόησε τα δύο τηλεφωνήματα του και μάλιστα όταν την τράκαρε τον απέφυγε γυρίζοντας το κεφάλι, κάτι που μας παραξένεψε. Φαίνεται είπε να κρατήσει την παρθενιά της άλλα 27 χρόνια. Η πολύ απλά η 8 έκανε την δουλειά της κατά πως ήθελε. Να έχει την φιλενάδα της ελεύθερη μέχρι να βρει τον γκόμενο και να πετάξει την φιλενάδα της σαν στυμμένη λεμονόκουπα. Απλά τα μαγείρεψε στο μυαλό της φίλης της. Και φυσικά η 8 δεν παρέλειψε να κάνει παραπόνα στην κολλητή μας για το πόσο ξενέρωτοι ήμασταν εμείς και ότι ο μόνος σωστός άντρας στην ζωή της ήταν ο πρώην της. Με τον οποίο έχουν χωρίσει εδώ και 2 χρόνια! Δηλαδή είχε την επιλογή να επιλέξει σε κάτι καινούργιο και να προχωρήσει αλλά προτίμησε να κάτσει στο παρελθόν τραβώντας και την άλλη την κακομοίρα.

Το έλεγα στον εαυτό μου, το λένε οι μεγάλοι, το λένε οι παλιοί. Και ακόμα όμως δεν μπορώ να το χωνέψω. Εγώ δεν το έκανα ποτέ, δεν το κάνω και ούτε πρόκειται. Και όμως ακόμα και υποσυνείδητα έχετε αυτόν τον ανταγωνισμό. Και αυτό θα είναι η καταδίκη σας ακόμα και εάν πάρετε όλο τον πλανήτη στο λαιμό σας. Δηλαδή ποιο το κέρδος; Αρκεί να φιγουράρετε ένα ακόμα τρόπαιο; Αλλά χωρίς να το καταλάβω το χρησιμοποιώ και εγώ. Έχω μια γυναίκα στην παρέα. Γιατί απλά μου προσδίδει κυρός και δεν με κάνει να φαίνομαι λιγούρης; Δηλαδή η αξία μου δεν φαίνεται; η απλά ανάβει κάποια πινακίδα που γράφει προσοχή μπακούρης δαγκώνει, και αμέσως αμέσως αλλάζετε γωνία; Με βάση τα δικά μου δεδομένα και εμπειρίες δεν θα έλεγα ότι είμαι κάτω από 8,5 χαλαρά. Μου κόβει πόντους το ύψος (1.73) αλλά δεν με πτοεί καθόλου. Είμαι συγκροτημένος, 30άρης, με επιτυχημένη καριέρα από πίσω μου και τον έχω τον τρόπο μου. Δηλαδή όσο είμαι ελεύθερος είμαι ανάξιος λόγου; Εάν εμφανιστώ με συνοδό κάπου τότε φαίνονται τα χαρίσματα μου;

Αλλά θα μου πεις το συγκεκριμένο είδος γυναικών κατάφερε να υποβιβάσει σε επίπεδο ξενέρωτου και προφανώς και μη κατάλληλου υλικού για σχέση άνδρα ο οποίος ήταν επί 10 συναπτά έτη μοντέλο σε μεγάλες εταιρίες. Άρα μάλλον στραβά αρμενίζετε κυρίες μου.

Το συγκεκριμένο θέμα ίσως να είναι εξαίρεση ίσως όχι. Όπως και να έχει φανερώνει πολλά και ένα από αυτά είναι μια αρρωστημένη άποψη για την ζωή. Και σε συνεργασία με τον υπερκαταναλωτισμό σας κάνει να νιώθετε άδειες και φτηνές. Το κακό είναι ότι δεν έχετε δει τι αφήνετε πίσω σας.

Οι τίμιες γυναίκες

Γυναίκες-κυνηγοί (επιτέλους).

(Κείμενο του συνεργάτη TzegiosBreimas)
Συμφωνώ απολύτως με αυτό που λέει ο Ξενερωμένος: αυτό που πάντα κοιτάζει ο άντρας σε μία γυναίκα αμέσως ήταν, είναι και θα είναι η εμφάνιση. Τα υπόλοιπα ακολουθούν και, ανάλογα με τον χαρακτήρα του άντρα, τον κάνουν να συμπαθεί περισσότερο ή λιγότερο μία γυναίκα. Αυτό όμως ισχύει μόνο στην περίπτωση που θέλεις κάτι μακροχρόνιο. Τι γίνεται όμως αν δεν ψάχνεις αυτό αλλά κάτι με χρονική διάρκεια δελτίου καιρού του Σάκη Αρναούτογλου; (σ.σ. διαρκεί ένα μισάωρο, ότι πρέπει χρόνος για έναν "κρύο") Τι παίζει ρόλο εκεί;

Πασχαλινές διακοπές και όλοι οι φίλοι που απουσιάζουν από την έδρα (στην οποία έχω ξεμείνει εγώ) είτε λόγω δουλειάς, είτε λόγω σπουδών, είτε λόγω ερωτικής μετανάστευσης (άλλο μεγάλο θέμα το "τύλιγμα της ξενέρωτης"), επιστρέφουν για λίγο σ´ αυτήν. Όπως είναι λογικό προσπαθούν να δουν όσους περισσότερους μπορούν σε όσο το δυνατόν λιγότερο διάστημα καταλήγοντας να δημιουργούν παρέες "πρώτου έτους" δηλαδή 15 ατόμων που τις περισσότερες φορές δεν γνωρίζονται και μεταξύ τους. Σε μία τέτοια παρέα βρέθηκα κι εγώ αποτελούμενη από 7 άντρες (μαζί μ´ εμένα) και 1 γυναίκα που όπως έμαθα μετά από την ερώτηση "Ποιο είναι αυτό το μπάζο;" ήταν η αδερφή ενός από τους 4 τύπους της παρέας που έβλεπα πρώτη φορά στη ζωή μου. Και την ερώτηση την έκανα γιατί η δεύτερη κουβέντα που μου είπε μετά το όνομά της όταν γνωριστήκαμε ήταν "γάμησέ με κι εσύ τώρα, δεν βλέπεις τι τακούνι φοράω;" αφού πρότεινα να πάμε σε μία μπυραρία λίγο μακριά από το σημείο συνάντησης. Ευτυχώς δεν της απάντησα "ούτε με ξένο πούτσο" γιατί θα κατέληγα μεγάλος ψεύτης μόλις λίγες ώρες αργότερα.

Η τύπισσα είχε βαμμένα κόκκινα μαλλιά αλά “Σίσσυ Χριστίδου”, ματάκια κουμπότρυπες (χρειαζόμουν μικροσκόπιο για να τα δω), μικρά χειλάκια βαμμένα κόκκινα, πεταχτά μπροστινά δοντάκια και μάλλον συγγένεια πρώτου βαθμού με τον Μπαγκς Μπάνυ, μάγουλα που τρέφονταν με κρέπες μερέντα - μπισκότο - φράουλα, κόκκινα ψεύτικα νύχια στο μήκος μέσου όρου ασιατικής ψωλής, σωσίβιο στη μέση που θα έσωζε τον Ντι Κάπριο από τον πνιγμό στον Τιτανικό αλλά, να τα λέμε κι αυτά, ολόστητο βυζί μεσαίου μεγέθους. Το πόρισμα έβγαλε ΗΒ 6. Χωρίς να δίνει σημασία στα διακριτικά βηξίματά μου, λόγω του καπνού από το ηλεκτρονικό της τσιγάρο που φυσούσε σχεδόν πάνω μου, αγνοώντας το ότι την έδειχνε ακόμη πιο γελοία, συνέχιζε να βγάζει μπάζο και ανοργασμική κάθε γυναίκα που αναφερόταν στην κουβέντα. Κι ενώ σκεφτόμουν να την ρωτήσω πως είναι να δουλεύεις στο τσίρκο γιατί με βάψιμο κλόουν και ισορροπία του 1,60 της πάνω σε 20ποντα μάλλον εκεί θα δούλευε, την ματιά μου έκλεψε ένα ξανθό ψηλό αδύνατο νέτο ΗΒ 9 το οποίο και άρχισα να καρφώνω. Και εκεί που είμαι απορροφημένος με το νέτο ακούω το παρακάτω από την διπλανή:

 - Και σιγά τις ψηλές, ότι και να λέτε το καλύτερο σεξ το κάνουν οι κοντές. Είναι πιο εύκολες στο να τις μανατζάρεις ρε παιδί μου. Εσύ τι λες;

 Έχω την ίδια ακριβώς άποψη, πιστεύω πως οι κοντές βολεύουν πιο πολύ στο κρεβάτι όπως και το ότι οι ασχημούλες είναι κομμάτι πιο φιλότιμες στο σεξ. Θα της έδινα μία διπλωματική απάντηση για να αποφύγω περαιτέρω συζήτηση αλλά για καλή μου τύχη ήμουν τόσο υπνωτισμένος από το εννιάρι που απάντησα πως είχε δίκιο.

 - Και τότε γιατί κοιτάζεις αυτήν κι όχι εμένα; Αυτά που μπορώ να σου κάνω εγώ στο κρεβάτι αυτή ούτε τα έχει φανταστεί.

 Πάγωσα για λίγο είναι η αλήθεια από την μετατροπή του opener σε κρύο καμάκι αλλά προσπάθησα να το γενικεύσω και να αλλάξω τη συζήτηση προτρέχοντας ένα φίλο να ξεκινήσει μία ιστορία για μία παλιά σχέση του που ήταν κοντή. Οι υπόλοιποι τον άκουγαν με προσοχή αλλά το 6 με είχε ψιλοδιπλαρώσει και με παίδευε. Μου έλεγε για στάσεις στο αυτοκίνητο, της έλεγα ότι κάνει λάθος και στάσεις κάνουν μόνο τα λεωφορεία, μου έλεγε για ξεπέτες με αγνώστους και της εξιστόρουσα όλη την ιστορία της ζωής μου για να με θεωρήσει γνωστό και γενικά έκανα ότι μπορούσα για να αποφύγω το πέσιμο. Τελικά με ρώτησε αν είχα να χάσω κάτι με μία δοκιμή και αφού γέλασα, πήρα σοβαρό ύφος, κοίταξα τον φίλο μου που μου έλεγε να χωθώ, τον αδερφό της που πέρα βρέχει και όλους τους άλλους που άκουγαν ακόμη τις ιστορίες του αλλού φίλου μου και έγραψα το τηλέφωνό μου στο δικό της. Κανονίσαμε συνάντηση, αφού θα φεύγαμε από το μαγαζί που δεν ήταν η μπυραρία που πρότεινα. Κακώς, έπρεπε να πάμε στην μπυραρία γιατί την γάμησα τελικά.

Έκανα σεξ για hall of fame. Η τύπισσα έβγαλε τόση ενέργεια και τόση θέρμη στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου σε σημείο που έπαθα πλάκα. Δεν είπε όχι σε ότι κι αν ζήτησα (δεν με ενδιαφέρει η άλλη τρύπα από τότε που με κέρασε καφέ παστάκι) με αποκορύφωμα μία ποδομαλακία. Η τύπισσα ήταν μέτρια. Ήταν κοντούλα, χοντρούλα (όχι και τόφαλος, απλά αρκετά χαλαρή) και με πρόσωπο που δεν με ενέπνεε. Παρόλα αυτά την πήρα και δεν το μετάνιωσα. Ακόμη κι αν η εμφάνιση της ήταν μέτρια και ο χαρακτήρας της χάλια έκανα κάτι μαζί της. Αλλά θα έκανα κάτι πιο πολύ; Όχι. Κι αυτό γιατί όπως και να το κάνουμε η εμφάνιση παίζει μεγάλο ρόλο ειδικά αν ψάχνεις κάτι μακροπρόθεσμο. Σίγουρα μπορεί να σε τραβήξει κάτι άλλο σε μία γυναίκα. Ο χαρακτήρας, τα ενδιαφέροντα, η εξυπνάδα, η μαστοριά στο σεξ καλή ώρα, αλλά πάντα η εμφάνιση είναι η αρχή.

Ξενέρωτες στην παραλία

Αρχίζει να ανοίγει ο καιρός...

(e-mail του συνεργάτη Wolfman)
Βρισκόμαστε πια αρκετά κοντά στην αμιγώς θερινή σεζόν, γι΄αυτό είπα και να μοιραστώ μαζί σας μία δική μου καλοκαιρινή ιστορία. Μήπως και βοηθήσω από την πλευρά μου στην αποφυγή...κακοτοπιών (βλ. Ksenerotes) και λοιπών ιδίων περιπτώσεων.

Αραχτός στην παραλία με τον κολλητό μου, σε γνωστό νησί των Σποράδων-πέρυσι το καλοκαίρι- και ασφαλώς το...περισκόπιο κάνει ανίχνευση χώρου. Το βλέμμα καρφώνεται αυτόματα σε θηλυκή εξάδα κορασίδων (19-21 χρονών), οι οποίες λίγα μέτρα μπροστά μας, κάνουν ηλιοθεραπεία με μαγιώ brasilian, ξαπλωμένες νωχελικά και μάλλον...βαριεστημένα.

Χωρίς υπερβολή, μιλάμε για πλάσματα- «ζωγραφιές» με σφικτά και λεπτά σώματα (μέσος όρος ΗΒ 8.0-8.5) και πολύ όμορφα γενικά χαρακτηριστικά. Ελληνίδες. Άραζαν σε δυάδες, η μία πίσω από την άλλη. Από την...σύναξη δεν μπορούσες να μην ξεχωρίσεις ένα μελαχρινό-σοκολατάκι (από τον ήλιο), η οποία είχε ξαπλώσει μπρούμυτα και κατά διαστήματα λύγιζε επιδεικτικά και προς τα πάνω τα πόδια της ( μία στάση που κατά τους ειδικούς μαρτυρά ότι το θηλυκό, προσπαθεί να κερδίσει την προσοχή ελέω αυξημένων σεξουαλικών ορέξεων). Την «κάρφωσα» στα γυαλιά που φορούσε. Εκείνη έριχνε κλεφτές ματιές τριγύρω της και σε αντίθεση με τις άλλες, οι οποίες μπορεί και να είχαν...πεθάνει από ανία, φαινόταν ανήσυχη.

Κλασικά cock-teasers;
Η πρώτη σκέψη που μου πέρασε από το μυαλό ήταν η εξής: « Κλασικά cock-teasers φαίνονται, μην ασχοληθείς μαλάκα», αλλά δεν σας κρύβω ότι ήθελα σαν τρελός να ξεκινήσω opener με την συγκεκριμένη. Αφού απέρριψα όλες τις ατάκες που μου ήρθαν στο μυαλό, ως χιλιοειπωμένες που μάλλον θα έχει βαρεθεί να ακούει, προσεγγίζω, κάθομαι δίπλα της και της λέω: «Θα μπορούσα να δανειστώ το αντιηλιακό σου, γιατί το δικό μας τελείωσε και έχουμε ψηθεί σαν κουλούρια με τον φίλο μου;». Σημείωση: Λίγο πριν είχα φροντίσει να δείξω στον φίλο μου το δεύτερο άδειο μπουκάλι του αντιηλιακού που είχα στην τσάντα, κάνοντες χαρακτηριστικές κινήσεις και αφού βεβαιώθηκα ότι το νέτο είδε τη σκηνή, κατευθύνθηκα στην...σέντρα.

Προς μεγάλη μου έκπληξη και πριν προλάβει η συγκεκριμένη (ας την λέμε «Ε») να απαντήσει, ανασηκώνεται από την ξαπλώστρα, η ξανθιά φίλη της. Η οποία άκουσε ομιλία, ξύπνησε από τον λήθαργο και αφού μου έριξε ένα περιφρονητικό βλέμμα, απάντησε: «Ε, δεν έχουμε»...Πριν προλάβω να ξεπεράσω το πρώτο σοκ, η «Ε» μίλησε: «Βασικά, έχω αντιηλιακό και λάδι. Τί θέλεις να σου δώσω;» Οι ελπίδες μου αναπτερώθηκαν. «Όχι εντάξει μην σηκώνεσαι, θα βάλω από το αντιηλιακό σου» της είπα, προσπαθώντας να κερδίσω χρόνο μήπως και αλιεύσω κανένα IOI. Μπα, το αμίλητο νερό ήπιε. Λίγο πριν την αποχώρηση από το...γήπεδο, κάνω μία τελευταία αντεπίθεση με την φράση: « Ευχαριστώ πολύ. Πάω για βουτιά γιατί έχω ψηθεί. Νομίζω και εσύ χρειάζεσαι, γιατί έχεις αρπάξει» και μπαίνω στο νερό. Για να μην σας κουράζω, η τύπισσα ούτε που κουνήθηκε. Λες και ήταν βιδωμένη στην ξαπλώστρα, συνέχισε να προκαλεί ανασηκώνοντας τα πόδια της και με εμένα να αναρωτιέμαι τι διάολο πήγε στραβά πάλι. Αμ δεν είναι στραβός ο γυαλός, στραβά αρμενίζετε εσείς κορίτσια.

«Βλεφάρισμα» και γράψιμο
Δεν σας κρύβω ότι βγήκα από το νερό ξενερωμένος και περνώντας από δίπλα της, άραξα στην ξαπλώστρα μου, χωρίς να της γυρίσω καν το κεφάλι μου. Μετά από λίγα λεπτά την έπιασα να με κοιτάει επίμονα. «Βρήκες άτομο να παίξεις» είπα μέσα μου «αλλά δεν θα σου δώσω την ευχαρίστηση». Τσίτωσε. Σηκώνεται και πηγαίνει στην ξαπλώστρα άλλης φίλης της (θυμηθείτε είναι εξάδα όπως είπα στην αρχή και κάθονται ανά δυάδες η μία πίσω από την άλλη), πιο κοντά σε εμένα και συνεχίζει να κοιτάει. Η ξανθιά πήρε πρέφα ότι κάτι παίζει και αναφωνεί άκουσον-άκουσον: « Ε (το όνομα της). Μωρή γαμιόλααααααα. Πού είσαι; » Kάγκελο εγώ. Τί θέλει να πει ο...ποιητής; Η «Ε» την γράφει, σηκώνεται και έρχεται ακριβώς από κάτω μου, στην τελευταία σειρά με τις ξαπλώστρες. Πηγαίνει πάνω από άλλη φίλη της και αρχίζει και καλά να την πειράζει, της έδειχνε τα μέρη στο σώμα της που είναι άσπρα, επειδή την κάλυπτε το μαγιώ και χαχάνιζαν. Συνέχιζε πάντως το...βλεφάρισμα για να κόψει αντιδράσεις. Εγώ παρακολουθούσα διακριτικά, αλλά είχα πάρει την απόφαση να μην συμμετάσχω στο πάρτι επιβεβαίωσης που είχαν στήσει τα νέτα. Και πραγματικά το χάρηκα που απήχα. Μετά από λίγο, σηκωθήκαμε με τον φίλο μου και αράξαμε για ποτάκι στο beach bar, κόβωντας κάθε οπτική επαφή με τις ξενέρωτες.

Συμπέρασμα: Τί θέλετε επιτέλους από την ζωή σας ρε κορίτσια; Πείτε μας και εμάς, μήπως σας διευκολύνουμε δηλαδή... Γιατί εγώ πιστεύω ότι η «Ε» γούσταρε να γίνει φάση μεταξύ μας, αλλά πού να την αφήσουν τα ξενέρωτα, ημιθανή όντα, που την περιβάλλουν στην παρέα της και έχουν πρόωρη εμμηνόπαυση. Η απλά γουστάρουν μόνο επίδειξη και επιβεβαίωση. Και δεν ήταν λεσβίες, όλες έψαχναν για κατάσταση. Πιτσιρίκες εξάλλου, δεν είναι και εύκολο να κρυφτούν. Απλά έχουν τον εγκέφαλο...τυλιγμένο σε ζελατίνη! 

Αθηναίες vs Επαρχιώτισσες reloaded

Στην καρδιά μου βάζω αμπάρες...

(Κείμενο του συνεργάτη Gaius Allenatorius)
Σιγά μην άφηνα το κείμενο του αγαπητού Ξενερωμένου χωρίς αντίλογο. Η αντεπίθεση θα είναι αιματηρή και στους δρόμους έχουν ήδη βγει επαναστάτες ζωσμένοι με εκρηκτικά και φωνάζουν viva ksenera. "Η ξενέρα τόπο δεν κοιτά", όπως λένε για τον έρωτα που δεν κοιτάει χρόνια (κοιτάει όμως τσέπη και όποιος πεί το αντίθετο θα ρουφήξει αυγό πασχαλιάτικο με το τσόφλι). Vamos λοιπόν.

Ζω 2.5 δεκαετίες στην επαρχία. Στην Αθήνα έχω ζήσει λίγο αλλα αρκετά ώστε να αποκτήσω μέτρο σύγκρισης. Δεν θα καταρρίψω τίποτα απο τα γραφόμενα απλά θα προσθέσω μια άλλη οπτική στα καλά και ηθικά κορίτσια της επαρχίας (what??). Απο τις 20 (λέμε τώρα) σχέσεις μου η 1 ήταν με Αθηναία και δεν νομίζω οτι τυχαία ήταν η καλύτερη απο όλες σε όλους τους τομείς. Μπορεί να βρήκα όμως το κρυμμένο διαμάντι του μετρό γι' αυτό θα μιλήσω με στοιχεία.

Το αντίθετο φύλλο στα μέρη μου πραγματικά έχει ξεφύγει τα τελευταία χρόνια, σε θέματα ψωνισμού και πουτανιάς κυρίως. Το θέμα δεν είναι πόσο έχουν ξεφύγει αλλα πόσο γρήγορα το έκαναν. Αν έβλεπε κάποιος ξενιτεμένος πριν 2-3 χρόνια πως ήταν τα πράγματα και πως είναι τώρα, είτε θα ένιωθε βαθιά θλίψη είτε θα άνοιγε ένα μπουρδέλο να κονομήσει χοντρά.

Όταν το γίδι και το πρόβατο ανακάλυψαν το Ιντερνετ, την μόδα και τα αστικά πρότυπα γαμήθηκε το σύμπαν δίχως προηγούμενο. Φανταστείτε μια κοπέλα που μέχρι τα 20 της ζει σε κλειστό κύκλο, και oι λέξεις όπως club, facebook, πέος της είναι άγνωστες ή τις γνωρίζει μόνο μέσα απο αφηγήσεις ξαφνικά να τις ανακαλύψει μονομιάς και σε κυριολεκτική έννοια. Ξεφεύγει πραγματικα και το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Θέλει να τα ζήσει όλα στον υπερθετικό βαθμό για να αναπληρώσει τον χαμένο χρόνο.
Θα κάνει σέξ με 4ψήφιο αριθμό εραστών. Θα κάψει όλα της τα εγκεφαλικά κύτταρα στο internet κάνωντας add 999.678 φίλους και με τα ρέστα θα πιει τόσο πολύ που θα ανακυρηχθεί επίσημη διάδοχος του George Best (και όχι γιατί παίζει καλή μπαλίτσα).

Σύμφωνα με την δική μου γνώμη οι επαρχιώτισσες είναι τρισχειρότερες απο τις Αθηναίες. Τουλάχιστον στην Πρωτεύουσα δείχνουν την κλίση και τα ταλέντα τους απο μικρή ηλικία. Με τις επαρχιώτισσες δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει και ποια μέρα θα τους γυρίσει το μυαλό για να μεταμορφωθούν σε πουτάνες, ξενέρωτες, ψώνια, ταγιεροφορούσες ή tech-freaks. Ο συνδυασμός επαρχιώτικων προτύπων με αστικό τόπο ζωής είναι θανατηφόρος. "Κάνε με add στο facebook" ακούς συχνά εδωπέρα απο την κάθε ξενέρωτη που δεν θέλει να δώσει τηλέφωνο. Αν τη ρωτήσεις στα καπάκια τι browser χρησιμοποιεί θα σε κοιτάξει σαν να ήρθες απο το σύμπαν του George Lucas ή θα νομίσει οτι της ξεστόμισες καμια ξενόφερτη βρισιά. Kλασικό παράδειγμα απο ντόπιες ξενέρωτες που το παίζουν εξοικειωμένες με όλα όσα βλέπουν στα μεσα μαζικής ενημέρωσης, ενω έχουν κολλημένα μυαλά είναι το παρακάτω σκηνικό.

Πριν δύο Σάββατα κανονίζω με την παρέα να πάμε για ποτό σε πιπινοκρατούμενο club. Οι πιο πολλοί λάκισαν και έτσι κατέληξα να βγώ μόνο με τον κολλητό. Μπήκαμε στο τιγκαρισμένο απο πιπινάκια μαγαζί και κάτσαμε σε ένα τραπεζάκι. Με μια γρήγορη ματία τριγύρω υπήρχαν σχεδόν μόνο γυναίκες, ομολογουμένως καμία δεν μας κοίταζε ιδιαίτερα μέχρι να παραγγείλουμε. Όταν ήρθε ο σερβιτόρος όχι με δύο ποτά αλλα με ένα μπουκάλι τα βλέμματα έπεσαν πάνω μας σαν στιλέτα. Πάρε και χαμόγελα, πάρε και κουνήματα τσίμπα και eye contact να γουστάρεις. Βρε πως αλλάζει η γυναίκα μόλις μυριστεί πορτοφόλι. (για να το ξεκαθαρίσω κι αυτό δεν είμαστε τίποτα λεφτάδες απλά δεν βγαίνουμε συχνά και όποτε βγαίνουμε πίνουμε όσο χρειάζεται για να μας πιάσει. Εννοείται πως οι τιμές εδώ είναι ασύγκριτα χαμηλότερες απο τις μεγάλες πόλεις).

Η βραδιά συνεχιζόταν και τα θηλυκά με τα μισοφορέματα κουνιόντουσαν όλο και περισσότερο. Ώσπου συνέβει κάτι που στα χωριά τους δεν γίνεται κάθε μερα. Μπαίνουν στο μαγαζί τρεις δίμετρες γυναικάρες απο Great Britain μεριά και τυχαία πραγματικα ο μόνος ελευθερος χώρος να σταθούν ήταν δίπλα στο τράπέζι μας. Όλο το μαγαζί άντρες-γυναίκες κοιτούσαν αυτές, το ντύσιμό τους μπορεί να θεωρηθεί αρκετά προκλητικό (για τους μη εξοικειωμένους) και περιελάμβανε μίνι και ζαρτιέρες (φάτσα-φόρα!).

Ο στρατός απο τερακότα μπορεί να είναι στην Κίνα αλλα εκείνο το βράδυ έκανε την εμφάνιση του και στο μέρος που βρισκόμουν. Γέμισε το μαγαζί με πήλινες και μαρμαρωμένες γκόμενες που ξαφνικά και για ανεξήγητο λόγο έπαψαν να χορεύουν και να κουνιούνται στον ρυθμό. Κοίταζαν τα δίμετρα τούμπανα και ψιθύριζαν γεμάτες μνησικακία. 2 ώρες τους πήρε να συνέλθουν.

Φαντάζομαι σε καμία μεγαλούπολη του κόσμου μια εξεζητημένη εμφάνιση δεν προκαλεί τέτοια ταραχή. Γι' αυτό στην επόμενη χωριατοπούλα που θα σας πεί "κάνε με add" όταν της ζητήσετε τηλέφωνο, απαντήστε με το εξής neg: "ανακαλύψατε το Ιnternet στο χωριό σου?" Aν γελάσει θα είναι ένα καλό βήμα, αν στραβώσει θα της περάσει όταν πιάσει πάλι την γκλίτσα.

Χάσμα γενέων

Kαι παραλίγο παρτούζα.

(Κείμενο του συνεργάτη TzegiosBreimas)

Καταρχήν Χρόνια Πολλά, Χριστός Ανέστη και όλες τις άλλες κλισεδιάρικες ευχές που έχετε ακούσει χιλιάδες φορές αυτές τις μέρες. Για κάτι που νομίζω ότι δεν έχετε ξανακούσει, συνεχίστε παρακάτω.

Δεν ξέρω τι γνώμη έχετε για τις γυναίκες μικρότερων ηλικιών αλλά προσωπικά έχω την άποψη ότι η ηλικία είναι αντιστρόφως ανάλογη με την πουτανιά: όσο μικρότερη είναι η πρώτη τόσο μεγαλύτερη (για να μη πω υπερβολικά μεγαλύτερη) είναι η άλλη. Ίσως να βρίσκομαι σε περίεργη περιοχή και το νερό να περιέχει βρωμιούχο κάλιο που σε μικρότερες ποσότητες μέσω του πόσιμου νερού να προωθεί την πουτανιά γενικά αλλά αυτή η μικρή ποσότητα είναι αρκετή για την περιοχή μου ώστε η πλειοψηφία των κοριτσιών εδώ γύρω να είναι πουταναριά. Δυστυχώς είναι σχεδόν σίγουρο ότι όταν μεγαλώσουν, εκτός από τις δηλωμένες ερωτευμένες με τον πέο, θα αλλάξουν εντελώς, προσπαθώντας να το παίζουν κυρίες με τα γνωστά επακόλουθα για το γκρουπ των ξενερωμένων.

Εδώ και ένα χρόνο νταλαβερίζομαι με ένα 17χρονο. Όχι και πολλά πράγματα. Ίσα ίσα να συναντιόμαστε 1 φορά την εβδομάδα να φεύγουν τα χοντρά και από τη δική μου πλευρά και από τη δική της. Δεν είμαι περήφανος γι' αυτό. Εγώ εδώ κι ένα μήνα πάτησα τα 24, αυτή είναι για τα καλά στα 17, από τα γενέθλιά μου και μετά (τα οποία θυμάμαι πως ξεκίνησαν με ένα σέικερ μπροστά μου αλλά δεν ξέρω πως κατέληξαν) έχουμε βρεθεί τουλάχιστον 5 φορές μόνο για σεξ. Τίποτε άλλο. Η σύνδεση μας είναι ότι ψάχνει το αντρικό φύλο από τότε που ο Αδάμ δάγκωσε το μήλο και ο Κάιν με τον Άβελ στέλνανε σφηνάκια στα μπαράκια που σύχναζαν για να βγάλουν καμία γκόμενα: αυτή έψαχνε κάποιον να της μάθει τα κόλπα στο σεξουαλικό κομμάτι παίζοντάς το ταυτόχρονα όσο πιο έμπειρη μπορούσε για να κερδίσει αυτοπεποίθηση ενώ κεράτωνε το συνομήλικο αγόρι της κι εγώ βρήκα μία γκόμενα που θα μπορούσα να έχω οπότε ήθελα, όπως ακριβώς ήθελα (κωλαράκι μικρό αλλά σφιχτό, χειλαρες, μικρο στήθος και απίστευτη ενέργεια στο κρεβάτι) και χωρίς καμία δέσμευση. Όλα κυλούσαν ρολόι μέχρι τη στιγμή που θα με έκανε να αναθεώρησω το σύμπαν όπως μέχρι τότε αντιλαμβανόμουν, την γυναικεία φύση και το πόσο πουταναριό μπορεί να είναι μία γυναίκα (μη τη ψάχνεις, ακόμη και η απάντηση "πολύ" δεν το εκφράζει επακριβώς). 

Το στέκι στο οποίο ξημεροβραδιάζομαι με την παρέα μου και από ότι έχω υπολογίσει έχω συμβάλλει στην ανοικοδόμησή του τουλάχιστον για όλη τη δεξιά πλευρά με τα τόσα ποτά που έχω πιει, διοργανώνει λαϊκή βραδιά και αναμένεται να είναι γεμάτο. Δεν ήξερα με τι επρόκειτο να γεμίσει, και δεν με ενδιέφερε κιόλας, αλλά ένα μικρό κομμάτι του γεμάτου μαγαζιού θα ήταν και η μικρή μαζί με μία φίλη της. Οπότε αποφάσισα να περάσω μία βόλτα γιατί το λιγότερο που θα μπορούσα να περιμένω θα ήταν ένα χάπι εντ. Κολλούσα κομμάτι με την ηλικία είναι η αλήθεια (αν και η ίδια μόνο που δεν με βίαζε κάθε φορά που συναντιόμασταν) γι' αυτό πήρα μαζί έναν φίλο μου ώστε να κάτσουμε μαζί κάπου σε ασφαλή απόσταση από τη μικρή για να μη δίνουμε στόχο και έχουμε το ηθών να μας ψάχνει και στον ύπνο μας. 

Καθόμαστε λοιπόν και η μικρή (ΗΒ 7.5) σκάει με ένα κολλητό τζιν, που ο μόνος τρόπος να το βγάλει ήμουν σίγουρος πως ήταν να το κόψει με ψαλίδι κι ένα περίεργο πουκάμισο το οποίο πρόσεξα για 2-3 δευτερόλεπτα καθώς το χαρακτήριζε μία ασυνήθιστη απώλεια υφάσματος στο σημείο του στήθους που δεν άφηνε περιθώρια για χάσιμο χρόνου κοιτάζοντας αλλού (αυτά τα γαμημένα τα σουτιέν-πατατάκια φταίνε: όπως όταν ανοίγεις μία σακούλα πατατάκια και νομίζεις ότι είναι τίγκα στο πατατάκι αλλά τελικά είναι γεμάτα αέρα, έτσι και τα σουτιέν αυτά, νομίζεις ότι είναι τίγκα στο βυζί αλλά παπάρια). 

Κάθεται λοιπόν ακριβώς απέναντι με μία φίλη της (ΗΒ 6) και με μόνο μία παρέα τριών καραφλών τύπων να μας χωρίζει. Τα παλικάρια χόρευαν ζεμπεκιές ξοδεύοντας τα χρήματα που κέρδισαν από το παρκάρισμα αυτοκινήτων σε κέντρα διασκεδάσεως. Η βραδιά κυλάει χαλαρά χωρίς κάτι να αναστατώνει εμένα, αλλά τον τραγουδιστή που τραγουδούσε για κάποια που ήταν πρώτο θέμα και τον αναστάτωνε και δεν τον λυπόταν πάνω από τέσσερις φορές. Ώσπου έρχεται το SMS. Ήταν η μικρή και μου έκανε παράπονα για το ότι δεν είπαμε ούτε γεια. Δεν απαντάω αλλά παρατηρώ με την άκρη του ματιού μου και τις δύο οι οποίες μας τσεκάραν συνεχώς. Δεν περνάνε τρία λεπτά και ξαναέρχεται μήνυμα: Είδα που παρκαρες, σε πέντε λεπτά εκεί. Δείχνω στο φίλο μου το μήνυμα, γελάμε και ετοιμάζομαι να φύγω ενώ ρώτησα τον μπάρμαν ποιος είναι ο κωδικός του Wi-Fi για να μην έχω και τύψεις που θα τον αφήσω έτσι. 

Φτάνω στο αυτοκίνητο και η μικρή έρχεται μετά από δύο λεπτά. Ανοίγει την πόρτα, μπαίνει και πριν προλάβω να μιλήσω μου λέει:

- Άρεσες πάρα πολύ στη φίλη μου. Της είπα κι εγώ κάτι ιστορίες από αυτά που κάναμε και σε θέλει σήμερα.

Εντελώς σοκαρισμενος απο αυτά που άκουγα από το κοριτσάκι δεν ήξερα τι να απαντήσω και απλά την ρώτησα τι θα κάνει αυτή για να πάρω άλλη μία αποστομωτική απάντηση. 

- Εμένα μου άρεσε ο φίλος σου. Δεν πιστεύω να σε πειράζει!

Γνέφω όχι και κανονίζουμε (ή μαλλον με διατάζει γιατι τα ειχε σχεδιασει ολα η ψωλού) να μαζέψω εγω τη φίλη απο συγκεκριμένο σημείο και ο φίλος μου αυτήν απο άλλο σημείο την ίδια ώρα και αφού γίνει ότι είναι να γίνει να τις αφήσουμε στα ίδια σημεία. Φεύγοντας, μου είπε να περιμένω λίγο πριν μπω για να μη δώσουμε στόχο αλλά εγώ συνέχιζα να σκέφτομαι αυτά που μου είπε. 

Επιστρέφοντας στο μπαρ τα εξήγησα όλα στον φίλο μου ο οποίος αντί να έχει την ίδια αντίδραση με εμένα, με έβρισε! Και το χειρότερο ήταν ότι είχε και δίκιο! Κοτζάμ γαιδούρι 24 χρόνων να σου λέει το κοριτσάκι τι να κάνεις και εσύ να μένεις μαλάκας; Να το αφήνεις να σε καθοδηγεί και να συντονίζει; Ε όχι ρε φίλε, δεν το δέχεσαι! Και τότε ήταν που αποφασίσαμε να το χοντρυνουμε λίγο και να προτείνουμε με μήνυμα το εξής:
"Η όλοι μαζί σε ένα αυτοκίνητο ή τίποτα."

Έτσι κι αλλιώς οι πιθανότητες ήταν με το μέρος μας γιατί τέτοια ψωλάκια που ήταν μπορει και να έφταναν στο σημείο να μας κεράσουν κιόλας για να τις πηδήξουμε. Τελικά η απάντηση ήταν αρνητική και το σχέδιο εκτυλίχθηκε όπως ακριβώς το είχε σκεφτεί η μικρή. Δηλαδή εγώ με την κολλητή της κι ο φίλος μου με αυτήν.

Οι περισσότερες γυναίκες σήμερα είναι ξενέρωτες και ψυχρές και κρύες και άδειες όσον αφορά εμπειρίες αλλά γεμάτες όσον αφορά σε κόμπλεξ και ανασφάλειες αλλά πάντα θα υπάρχει κάποια που θα είναι η εξαίρεση. Θα μου πεις η μόνη διάφορα αυτής της κάποιας είναι το ότι σε αυτήν δεν πληρώσες 30€ αλλά δεν έχει σημασία. Αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι να είσαι προετοιμασμένος για τα πάντα γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου συμβεί και πότε θα συμβεί. Και θαύματα συμβαίνουν.

Ζήλια μεταξύ γυναικών

Τι τρέχει με τις γυναίκες;

(Κείμενο του συνεργάτη TzegiosBreimas)

Μία από τις μεγαλύτερες αλήθειες για το γυναικείο φύλο είναι ότι είναι άκρως ανταγωνιστικό. Δεν έχει σημασία για τι πράγμα υπάρχει ο ανταγωνισμός, από ένα ζευγάρι παπούτσια που έχει μείνει τελευταίο στο ράφι και τρεις γυναίκες προσπαθούν να κατασπαράξουν η μία την άλλη για να το αποκτήσουν έως άντρες-τρόπαια τους οποίους θα επιδεικνύουν με καμάρι γιατί τους κέρδισαν από κάποια άλλη. Το θέμα είναι ότι ο ανταγωνισμός υπάρχει βαθιά ριζωμένος στο DNA τους και στριμώχνεται μαζί με άλλα χαρακτηριστικά τους όπως η αδυναμία να κοιτάζουν το φυσικό χρώμα των νυχιών τους και η πεποίθηση ότι είναι πιο έξυπνες από εμάς.

Το ότι και ανάμεσα στις γυναικείες σχέσεις υπάρχει λυσσαλέος ανταγωνισμός υπέπεσε στην αντίληψή μου από πολύ νωρίς, όταν η αδερφή μου με παρακίνησε να σκίσω τα ρούχα της κούκλας της ξαδέρφης μου γιατί θα είχε πλάκα και γιατί είχαν στρασάκια πιο εντυπωσιακά από αυτά που είχε η δική της κούκλα. Το πράγμα σοβάρεψε όταν η Λίτσα χάλασε τη φιλία της με την κολλητή της Λιάνα από τον παιδικό σταθμό, για τα μάτια του ωραίου του σχολείου που τύχαινε να ήταν και πρόεδρος του 15μελούς ο οποίος τελικά πήρε την παρθενιά της 2ης στην 5ημερη και την άλλη, από ότι μαθαίνω, την πήδηξε όταν ήμασταν 3ο έτος. Εκεί κατάλαβα ότι αυτό είναι ένα από τα σοβαρότερα μειονεκτήματα των θηλυκών και σαν τέτοιο δεν έπρεπε να μείνει ανεκμετάλλευτο. Είναι ένα μικρό τυφλό σημείο, κάτι στο οποίο δεν μπορούν να αντισταθούν, κάτι που ξυπνάει μέσα τους αρχέγονα ένστικτα το οποίο αν εκμεταλλευτείς σωστά φίλε αναγνώστη θα βελτιώσεις κατά πολύ τις σχέσεις σου με τις γυναίκες. Δυστυχώς ακόμη και σήμερα δεν έχω μάθει που ακριβώς βρίσκεται αυτή η λεπτή γραμμή που ο ανταγωνισμός μετατρέπεται σε τυφλή ζήλια ή σε κάτι που θα φέρει τα εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα από αυτά που περιμένεις. Βέβαια μπορεί να μην υπάρχει αλλά να υπάρχουν πολλές διαφορετικές περιπτώσεις γυναικών που θέλουν και διαφορετικό χειρισμό. Μάλλον αυτό είναι γιατί το παρακάτω περιστατικό αυτό μου λέει.

Εγώ με άλλους δύο κολλητούς μου και την κοπέλα του ενός με την οποία κάνουμε πολύ καλή παρέα έχουμε βγει καλοκαιράκι για ποτάκι. Ενώ καθόμαστε και κατηγορούμε τον μπάρμαν στην παραγωγή ότι είναι ο Αντίχριστος γιατί ο Χριστός μετέτρεψε το νερό σε κρασί ενώ αυτός το ποτό μας σε νερό με τόσο πάγο που έβαλε, σκάει δίπλα μας δίδυμο-φωτιά αποτελούμενο από ένα μελαχρινό ΗΒ 9 και ένα ακόμη πιο μελαχρινό (και μαλλιά και δέρμα) ΗΒ 8. Η πρώτη ηλιοκαμμένη και κόκκινη παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του μακιγιάζ και η δευτερη με μαυρισμα θανάτου φορώντας ένα αέρινο φορεματάκι ενώ κανονικά έπρεπε να φοράει ολόσωμο περιτύλιγμα σοκολάτας γάλακτος. Η γκόμενα του κολλητού μου κατάλαβε ότι τις κοιτούσα όπως ακριβώς κατάλαβε και ότι ο γκόμενος της έκανε υπερπροσπάθεια να μην τις κοιτάξει: από το αληθώρισμα στα μάτια. Μου έγνεψε προς το μέρος τους και μου έκανε νόημα να χωθώ. Της είπα να περιμένει λίγο και να κόβει αντιδράσεις ενώ εγώ ξεκίνησα να κοιτάζω προς το μέρος τους για την αλίευση τυχόν ΙΟΙ. Ξεκίνησα να τα μετράω και έφτασα στον ιλιγγιώδη αριθμό των μηδέν. Οι τύπισσες όχι απλά δεν μας έδιναν σημασία αλλά από ότι φάνηκε στην πορεία δεν δίναν σημασία ούτε η μία στην άλλη! Κοίταξα το ρολόι μου στις 12:43 και άρχισα να τις παρατηρώ με μανία. Το ξανακοίταξα στις 12:50 και δεν είχαν ανταλλάξει ούτε μία κουβέντα! Γύρισα στην γκόμενα του κολλητού η οποία με κοίταξε και ανεβοκατέβαζε το κεφάλι σαν να έλεγε "άστο, είναι ηλίθιες οι γκόμενες, μη την ψάχνεις" αλλά εγώ με κάποιον τρόπο κατάλαβα ότι "ε τα καημένα τα κορίτσια δεν έχουν θέμα για να μιλήσουν, ας βρισκόταν ένας μαλάκας για να τους τονώσει την αυτοπεποίθηση και να τον κοροϊδεύουν". Και χώθηκα στο ΗΒ 9 που ήταν πιο προσβάσιμο λόγω εγγύτητας.

Ε: Ποτάκι μετά το πρώτο μπάνιο;

ΗΒ9: "Χαμογελάκι"

Ε: Το λέω γιατί έχεις κοκκινήσει στο πρόσωπο, συνήθως αυτά γίνονται στο πρώτο μπάνιο.

ΗΒ 9: "Γελάκι" Όχι, όχι.

"Αμήχανη παύση"

Ε: Θα μου πεις την παραλία που πηγές τότε να μην πάω κι εγώ και καώ;

ΗΒ9: "Γελάκι" Δεν έχεις ανάγκη μωρέ.

Και γυρνάει από την άλλη. Και παθαίνω ένα σοκ αλλά τουλάχιστον σιγουρεύτηκα ότι δεν ήταν μουγκή. Η γκόμενα του κολλητού με ρώτησε διακριτικά τι έγινε ενω και οι φίλοι μου με κοιτούσαν και έκανα ακριβώς την ίδια γκριμάτσα που μου έκανε αυτή πριν αλλά από ότι παρατήρησα αυτοί κατάλαβαν κατευθείαν τι σήμαινε η γκριμάτσα. Συνεχίσαμε να πίνουμε το γάργαρο νεράκι με χρώμα του Αντίχριστου ώσπου συνέβη: σκάει δίμετρη θεά με τέρμα κολλητό τζιν με σχισίματα περισσότερα από ύφασμα, ξώβυζο κοντομάνικο και μία κωλάρα να! Και ενώ έψαχνα λέξεις για να την περιγράψω η γκόμενα του φίλου με σκουντάει και μου δείχνει τις δύο τύπισσες από δίπλα μας. Γυρνάω και τι να δω; Και οι δύο είχαν φάει με τα μάτια τους την θεά και την ακολουθούσαν με το βλέμμα σε όλο το μαγαζί το οποίο όργωσε γιατί είχε γνωστούς παντού (μάλλον PR). Την μάτιασαν τόσο πολύ που δεν θα με παραξενευε ακόμη και να ερχόταν μετεωρίτης να τη χτυπούσε στο κεφάλι και όχι απλά να σκόνταφτε κάπου. Και όχι μόνο τη μάτιασαν αλλά την γλωσσόφαγαν κιόλας καθώς οι μόνες κουβέντες που έβγαλαν όλο το βράδυ ήταν για να την σχολιάσουν! Τότε ήταν που θυμήθηκα την κούκλα της ξαδέρφης μου και τις κολλητές Λίτσα και Λιάνα και τα τόσα άπειρα παραδείγματα και είπα να ζητήσω τα ρέστα, το αίμα μου πίσω, εξηγήσεις.

Ε: Είναι θεά ε;

ΗΒ 9: "αμηχανία"

Ε: Και να φανταστείς εγώ ήρθα και μίλησα σε σένα αλλά που να ´ξερα θα μου πεις.

ΗΒ 9: "Με κοιτάει στραβά και γυρίζει από την άλλη"

Ε: Δε λέω, κι εσύ καλούλα είσαι μωρέ αλλά η άλλη είναι η καλύτερη του μαγαζιού.

ΗΒ 9: "Αρχίζει και μιλάει με τη φίλη της"

Ε: Δεν θα με παρεξηγήσεις αν της μιλήσω ε;

Τότε γύρισε και με κοίταξε με τέτοιο βλέμμα που άρχισα κι εγω να περιμένω από στιγμή σε στιγμή τον μετεωρίτη πάνω στο κεφάλι μου. Μέσα σε πέντε λεπτά είχαν φύγει.

Γιατί ρε κορίτσι μου να το κάνεις αυτό; Γιατί να συμπεριφερθείς έτσι και να γυρίσεις σπίτι λέγοντας πως σου την έπεσε άλλος ένας μαλάκας και εγώ να γυρίσω σπίτι μου για να κρατήσω σημειώσεις για το blog του Ξενερωμένου; Για πες, ποιος από τους δυο μας φταίει; Φταίω εγώ που θα σε αποκαλέσω μετά ξενέρωτη; Θα μου πεις ούτε κι εσύ φταις, μεγάλωσες σε έναν κόσμο που σε έμαθε να ζηλεύεις το καλύτερο και αντί να προσπαθείς να του μοιάσεις να θέλεις διακαώς να το καταστρέψεις αλλά δεν μπορώ να πιστέψω πως υπάρχει λογικός άνθρωπος που να αντιλαμβάνεται τα μειονεκτήματά του και να μη προσπαθεί να τα διορθώσει. Μήπως φταις κι εσύ λίγο που είσαι μια χαρά αλλά ψάχνεις το τέλειο (το οποίο αν δεν το γνωρίζεις, δεν υπάρχει) και βάζεις τον εαυτό σου στο παχνίδι του ηλίθιου και καταστρεπτικού ανταγωνισμού; Και φυσικά δεν θα φταίω εγώ να χρησιμοποιήσω αυτή σου την αδυναμία προς όφελός μου αν δω ότι δεν κάνεις κάτι για να την ξεφορτωθείς.

Η σημασία του σωστού wingman

Στα πατώματα...

(Κείμενο του συνεργάτη Tzegios Breimas)
Δεν λέω. Κι εγώ με την παρέα μου για να περάσουμε καλά πρέπει να κάνουμε "τα δικά μας". Από μία συγκεκριμένη ατάκα που είπε συγκεκριμένος τραγικός τύπος καθώς προσπαθούσε να μυρίσει τα παπούτσια του γιατί κάποιος τον κατηγόρησε πως όταν πήγαν μαζί διακοπές μύριζαν τα πόδια του και αυτός πάσχιζε να αποδείξει το αντίθετο, μέχρι μίμηση του τελευταίου μεθύστακα της γειτονιάς όταν περπατάει σουρωμένος, "τα δικά μας" είναι κάφρικα αστεία συνήθως εσωτερικής κατανάλωσης που μόνο κάποιος εντός παρέας μπορεί να κατανοήσει. Και δεν ξέρω τι πιστεύεις αλλά ο Νο. 1 λόγος παρεξήγησης κάποιου ή σχηματισμού περίεργης γνώμης για κάποιον είναι το χιούμορ.

Πόσες φορές έχει τύχει να βρεθείς σε μία παρέα και κάποιος να γελάει κανά 10λεπτο με την λέξη "στρινγκιστρόνγκι" για παράδειγμα κι εσύ να τον έχεις κατηγοριοποιήσει σαν κάφρο; Γι' αυτό ακριβώς μιλάω. Η λέξη μπορεί να είχε ολόκληρη ιστορία από πίσω αλλά σε σένα φάνηκε σαν αντίδραση αγάμητου με χιούμορ δημοτικού και επίπεδο εσωτερικού πάρκινγκ εμπορικού κέντρου Σάββατο βράδυ με ελεύθερες θέσεις (-4). Σε όλους αρέσουν οι καφρίλες αλλά όταν βγαίνεις έξω για συγκεκριμένο σκοπό (στην περίπτωση μας το PU) οφείλεις να παίξεις με συγκεκριμένους κανόνες. Και ένας από αυτούς είναι πως οι καφρίλες της παρέας κόβονται μαχαίρι. Μη σου πω με χατζάρα. Μη σου πω με κατάνα.

Βέβαια θα πεις ότι "Εγώ θα βγω με την παρέα μου, θα τα γαμήσω όλα, θα κάνω ότι γουστάρω, θα κάνω το χαβαλέ μου και στα αρχίδια μου για τις γκόμενες". Δεκτό. Με σένα θα τα πούμε σε κάποιο φανάρι όταν συζητήσουν στη βουλή για την κατάργηση του επιδόματος χρόνια αγάμητου και δεν έχεις με τι λεφτά να φας. Δεν λέω ότι είναι κακό να έχεις χαβαλέ με τους φίλους σου, απλά το ιδανικό είναι να είναι σε λογικά πλαίσια ώστε κάποιος παρατηρητής να πει...ας πει ό, τι γουστάρει, στα αυτά μας. Αλλά μία παρατηρήτρια να μην πει "τι μαλάκες είναι οι τύποι; Θα ναι από αυτούς που βαφτίζουν το πατρικό του πατέρα τους στα τουρκοβούνια χειμερινό εξοχικό". Να είσαι χαβαλεδιάρης και σοβαρός. Έτσι και το παιχνίδι του φίλου σου δεν χαλάς αλλά και την δική σου τύχη δεν υπονομεύεις.

Για παράδειγμα:
Δεν έχει πολύ καιρό που βρέθηκα σε γνωστό κέντρο διασκέδασης (το οποίο θέλω να μείνει ανώνυμο για να μη του γίνει διαφήμιση) και εμφανίζεται ο Γιώργος Τσαλίκης. Από τα 8 άτομα που υποτίθεται ότι θα ήταν η παρέα, μύτη έσκασαν μόνο τα μισά, τα οποία μισά ήταν μόνο άντρες. Δεν μας χαλάει αυτό. Ειδικά σε τέτοια μέρη το ιδανικό είναι να μη συνοδεύεσαι ώστε να επικεντρώνεις την προσοχή σου στον γύρω χώρο. Ο μετρ μας παρκάρει σε τραπέζι τόσο κοντά στην πίστα ώστε να πει στον γνωστό του-μέλος της παρέας ότι τον έφτιαξε αλλά και τόσο μακριά ώστε να μην διακρίνουμε καλά το ακάλυπτο κρέας που κερνούσε το μπαλέτο τα πρώτα τραπέζια. Μετά από λίγη ώρα σκάει μύτη μία παρέα 4αδα η μία καλύτερη από την άλλη! Θα μου πεις πόσο αντικειμενικός μπορεί να είσαι μέσα στα μπουζούκια αλλά πραγματικά οι τύπισσες ήταν τοπ. Κάθονται στο ακριβώς δίπλα τραπέζι από μας και με μία, την οποία είχα πλάτη και οι καρέκλες μας ήταν κολλημένες πιάνω κουβέντα που ξεκίνησε με αφορμή το παλτό της που ήθελε να κρεμάσει στην πλάτη του καθίσματος, συνέχισε στο πόσο πανάκριβη έχει γίνει η γκαρνταρόμπα, ακολούθησε στο πως ο άτιμος ο Τσαλίκης βρίσκει τόση ενέργεια (Έλα ντε! Μάλλον θα του αρέσει το Red Bull!) και κατέληξε σε μία μικρή παύση για να γυρίσουμε και οι δύο στην παρέα μας.

Με το που γύρισα στην παρέα μου πέσαν όλοι σαν τα κοράκια πάνω μου: και τι είπατε, πως της μίλησες, οι φίλες της είναι ελεύθερες, είναι από το χωριό μου γιατί κάτι μου θυμίζουν και γενικά τέτοιου είδους μαλακίες! Κι όχι μόνο αυτό αλλά και οι δύο που κάθονταν απέναντί μου μού κάναν νοήματα με τον αντίχειρα υψωμένο, μύριζαν το μεσαίο δάχτυλο τους ενώ ο ένας (ο πιο μαλάκας) μου έκανε αναπαράσταση γλειφομουνιού! Φυσικά τα πήρα άγρια αλλά δεν μπορούσα να τους πω τίποτα την συγκεκριμένη χρονική στιγμή γιατί το κακό είχε ήδη γίνει και με το που ξαναγύρισα για να της μιλήσω ήταν κρύα και ξάφνου η απάντηση σε όλες τις ερωτήσεις μου ήταν "ρώτα τους φίλους σου". Μία ακόμη ευκαιρία χαμένη από το εξωτερικό περιβάλλον... της στάνης.

Δεν λέω να είσαι ο γιάπης ο ίδιος, πιο σοβαρός κι από τον Πρέκα όταν απαγγέλει ποιήματα αλλά μία στοιχειώδη σοβαρότητα να την έχεις κι αν δεν το κάνεις για εσένα τον ίδιο τουλάχιστο κάντο για το φίλο σου!

PickUp: Κωλοκατάσταση

Μιλάνε όλοι...

(Κείμενο του συνεργάτη Tzegios Breimas)
Όπως έχει αναφερθεί πολλές φορές στο blog σε διάφορα post και σε διάφορες χρονικές περιόδους (αν κάνεις μια μικρή λίστα και την αφήσεις στα σχόλια θα σε ευγνωμονούμε όλοι) πλέον οι «πολιτικά ορθές» συνθήκες για να γνωρίσεις γκόμενα είναι ΔΥΣΤΥΧΩΣ είτε μέσω φίλων, είτε μέσω γνωστών, είτε μέσω οικείων προσώπων, είτε μέσω προσώπων με τα οποία έχεις συχνή επικοινωνία. Δηλαδή μόνο αν η γκόμενα μπορεί ανά πάσα στιγμή να συγκεντρώσει ένα Α ποσοστό προϊστορίας για σένα ρωτώντας απλά 2-3 κοινούς γνωστούς ώστε να ξέρει με τι έχει να κάνει.

Βέβαια ορθός-ξεορθός τρόπος τα «συνοικέσια», το PU δεν πρόκειται να σταματήσει ποτέ και δεν διαφωνώ ότι έχουν βγει και πολλά θετικά από ένα PU, απλά η συντριπτική πλειοψηφία των γνωριμιών σήμερα γίνεται μέσω αυτής της οδού η οποία, ας το παραδεχτούμε, είναι πιο εύκολη και τεμπέλικη από το PU. Εκτός αν διαβάζεις αυτές τις λέξεις μέσα από γκριζοπράσινα μάτια, από το ύψος 2 μέτρων, ενώ γυμνάζεσαι, ψάχνοντας τίτλο για το επόμενο βιβλίο σου, η ιδέα του οποίου σου ήρθε πλένοντας την Πόρσε  σου. Αν και πάλι κάποιες γυναίκες θα σε βρουν ελλατωματικό.

Φίλος μου μού έφαγε τα αυτιά για να βγούμε τετράδα αυτός, η γκόμενά του, μια φίλη της (λεύτερη) κι εγώ (το ίδιο λεύτερος). Ο φίλος μου ήθελε να μας τα φτιάξει για να έχει παρέα εμένα όταν βγαίνουν με δικούς της φίλους γιατί  δεν την πολυπάλευε. Στην ερώτησή μου για την εξωτερική της εμφάνιση μου απάντησε με ένα ξερό «θα δεις» οπότε μάλλον η γκόμενα ήταν λαχανοντολμάς αλλά αυτός αποφασισμένος να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να μας τα φτιάξει . Χωρίς να έχω να χάσω τίποτα, ακόμη κι αν η γκόμενα ήταν τελικά λαχανοντολμάς, αποφάσισα να πάω στη συνάντηση γιατί με τον συγκεκριμένο φίλο μου βγάζουμε τρελό χαβαλέ.

Σκάω λοιπόν στο σημείο του ραντεβού(ήσυχη καφετέρια στην γειτονιά της γκόμενάς του) με την απαραίτητη ολιγόλεπτη καθυστέρηση για να μη περιμένω σαν το μαλάκα μόνος σε περίπτωση αργοπορίας τους, και ο φίλος μου με μπάζει κατευθείαν. Αυτή: Μέτριο προσωπάκι με μικρά χειλάκια, καφετί μάτια, καφετί μαλλιά, καφετί μπλούζα και καφετί ζακέτα πάνω από τη μπλούζα που έκρυβε ή δύο καρούμπαλα από χτύπημα ή δύο σημάδια ακμής γιατί βυζιά αυτά τα πράγματα δεν τα έλεγες. Ήμουν έτοιμος να ρωτήσω πως είναι να είσαι αόρατος γιατί τόσο μέτρια που είναι στάνταρ περνάει απαρατήρητη αλλά έχασα τη μιλιά μου με το που σηκώθηκε και η ματιά μου, που θα την έχανα κι αυτή λίγο αργότερα, έπεσε πάνω στην θεσπέσια κωλάρα της. Κάθησα αναπαυτικά στην καρέκλα που μου βρήκε και άλλαξα τα σκορ: Από ΗΒ 5 (μέτρια) αναθεώρησα σε ΗΒ 7,5 (μέτρια με μια κωλάρα να!). Η βραδιά κύλησε ιδανικά, με όλους να μιλάνε ακατάπαυστα εκτός από εμένα που σκεφτόμουν πως όποιος έβγαλε την φράση «μιλάνε όλοι μιλάνε κι οι κώλοι» σίγουρα δεν βρέθηκε στην θέση μου γιατί θα προτιμούσε να μιλήσει με τον συγκεκριμένο κώλο παρά με τους συγκεκριμένους όλους.

Τελικά κλείσαμε με ανταλλαγή τηλεφώνων, πάρα πολλά ΙΟΙ, κοινό χώρο στο χιούμορ και ανανέωση του ραντεβού για ούζα το  προσεχές Σάββατο (ήταν Τετάρτη) με την προσθήκη 2 ακόμη φίλων μας.

Το Σάββατο φτάνει και, έχοντας ως παρέα τους επιπλέον 2 φίλους μας, φτάνω στην ταβέρνα σχετικά νωρίς και μετά από κανά τέταρτο φτάνει και ο φίλος-προξενήτρα. Μόνος. Το ΗΒ 7,5 παρακοιμήθηκε και ξύπνησε τελευταία στιγμή για να ενημερώσει ότι δεν προλαβαίνει να ετοιμαστεί και η γκόμενά του δεν ήθελε να έρθει μόνη με τους φίλους του δικού της.

Παραξενεμένος, την πήρα 2 φορές τηλέφωνο (την πρώτη φορά δεν το σήκωσε) και την ρώτησα γιατί  δεν ήρθε και μου απάντησε πως δεν ήταν σίγουρο ότι θα συναντηθούμε γιατί δεν την πήρα τηλέφωνο για να το σιγουρέψουμε. Όσο κι αν προσπάθησα να της πω ότι αφού το κανονίσαμε την Τετάρτη ήταν σίγουρο για το Σάββατο δεν ήθελε να ακούσει τίποτα. Την ρώτησα τι θα κάνει τελικά και μου είπε ότι θα βγει παρέα με κάτι φίλες της, της πρότεινα να περάσω έστω για κανά πεντάλεπτο για να την δω και αρνήθηκε. Όταν την ρώτησα αν αρνήθηκε επειδή δεν ήθελε να με δει ή γιατί δεν ήθελε να φύγει από τις φίλες της μου απάντησε το πρώτο. Επέστρεψα στο τραπέζι με τύψεις ότι έκανα μαλακία και ρώτησα τον φίλο μου αν έμαθε τίποτε από την δικιά του. Μου είπε πως της άρεσα και αυτό με έκανε να αισθανθώ χειρότερα γιατί νόμιζα πως έφταιγα εγώ γι’ αυτό που έγινε και πως δεν θα είχα την ευκαιρία να δω τι ταλαντώσεις προκαλεί η σφαλιάρα μου στον σφιχτό κώλο της εν τέλει.

Την επόμενη μέρα το βράδυ την ξαναπαίρνω τηλέφωνο (το σήκωσε με την πρώτη) και κανονίζουμε ραντεβού για γνωστό σημείο συνάντησης της πόλης, την Δευτέρα, 5μιση-6παρά. Αποφασισμένος να παλέψω για τον κώλο, σκάω κατά στις 6 παρά τέταρτο και την παίρνω τηλέφωνο. Μου ακυρώνει την κλήση. Την ξαναπαίρνω, το ίδιο. Περιμένω πέντε λεπτά κάνοντας βόλτα μπας και την δω πουθενά εκεί, τζάμπα κόπος, και ξαναπαίρνω. Το ίδιο. Η ώρα έχει πάει 6 και τέταρτο και επιχειρώ τελευταία κλήση με τα ίδια ακριβώς αποτελέσματα. Κανονίζω για προ στα γρήγορα και ενημερώνω τον φίλο μου για το τι συνέβη, μου το κλείνει και σε 5 λεπτά με ξαναπαίρνει με πλήρη αναφορά: η γκόμενα ήταν στο σημείο, βαρέθηκε να περιμένει και έφυγε κατά τις 6. Παραξενεμένος που δεν την πέτυχα πουθενά, με κατανόηση για τις ακυρωμένες κλήσεις και εξαιρετικά λυπημένος που κατέληξε εδώ το πράγμα, αφιέρωσα στον κώλο της το «Μόνο στα όνειρα μπορώ να σε αγγίζω» του Χατζηγιάννη και ξέσπασα στην καημένη την Νάπολι που στην τελική δεν μου έφταιξε και σε τίποτα.

Μετά από 3 μέρες την παίρνω τηλέφωνο και την ρωτάω τι ακριβώς συνέβη για να ακούσω πράγματα που δεν περίμενα να ακούσω  με αποτέλεσμα να χάσω την ακοή μου (όλα μου τα πήρε η καριόλα… όραση, μιλιά και ακοή): Αρνήθηκε ότι την πήρα πριν τις 6 τηλέφωνο και μου το ακύρωσε. Είδε την πρώτη μου κλήση στις 6:15 και εκείνη μόνο ακύρωσε γιατί ήταν θυμωμένη. Μου είπε ότι ήταν στο σημείο του ραντεβού αλλά ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΣΤΑΣΗ περιμένοντας να την πάρω τηλέφωνο για να έρθει. Κάπου εκεί κατάλαβα πως η γκόμενα είναι κομμάτι ψυχοπαθής ή με δουλεύει ψιλό γαζί και δεν ήρθε ποτέ στο ραντεβού και τα παράτησα με μια απλή καληνύχτα.

Το συμπέρασμα είναι πως πριν κατηγορήσεις τον εαυτό σου για το οτιδήποτε έχε και στο μυαλό σου πως οι γκόμενες είναι ό,τι να’ναι και δεν αξίζει να χαλιέσαι για καμιά τους. Θα υπάρξει κάποια για την οποία δεν θα σε πειράζει να χαλιέσαι,καμιά φορά θα το επιδιώκεις κιόλας, αλλά μέχρι τότε να προσέχεις προς τα που ρίχνεις το φταίξιμο. Επίσης, ακόμη και από το συνοικέσιο μπορεί πολύ άνετα να γίνει μαλακία οπότε γιατί να μην κυνηγήσεις μόνος σου να το ευχαριστηθείς κιόλας;

Kάνε το καλό (pickup) και ρίξ'το στον γιαλό

Η Αλλιώς ρούφα τη γρανίτα σου και μόκο.



(Κείμενο του συνεργάτη Gaius Allenatorius)
Ξέρω, άρχισα επιθετικά αλλα είμαι απολύτως διακαιολογημένος και ξενερωμένος. Τόσο που δυσκολεύομαι να γράψω αλλα το κάνω τώρα που γυρίζει και έχω φρέσκο event.

Τόσο φρέσκο που σπαρταράει αλλα θα το πάρω απο την αρχή γιατί πρέπει να δώσω τα εύσημα στην τέχνη του pickup. Nαί είναι τέχνη και αν την μάθεις σωστά είσαι καλλιτέχνης. Πολλοί λένε οτι πρόκειται για άλλο ένα κόλπο marketing για να πουλάς το κορμί σου. Πούτσες πολύχρωμες λέω εγώ, δεν πουλάω, χαρίζω. Πάρε κόσμε.

Ήταν βράδυ καθημερινής και είχα να πάω σε ένα πάρτυ. Ευκαιρία σκέφτηκα να κάνω και λίγο practice αν έχει τίποτα ενδιαφέρον. Όντως είχε, και μια και ήταν σε οικειακό περιβάλλον και όχι σε μαγαζί το cold approach δεν θα ήταν και τόσο cold. Δεν άργησα να lockάρω στο στόχαστρο ένα HB7, αν και έπαιζαν νούμερα απο 1 μέχρι 10 είπα να μην πάω απροπόνητος να παίξω champions league και πάθω κανένα τράβηγμα.

Έπαιξε λίγο eye contact και πήγα καρφί προς το μέρος της. Δεν ήταν ο άμεσος σκοπός μου να ανοίξω set εκείνη τη στιγμή αλλα όταν είδα να παίρνει το κινητό της απο το δίπλα κάθισμα και να μου λέει "έλα κάθισε", ε θα έπρεπε να είμαι 100 κιλά μαλάκας για να μην χωθώ asap.
Ακολούθησε ο παρακάτω διάλογος, (όπου Ε=εγώ όπου Γ=αυτή)
Ε-Πώς σου φαίνεται το πάρτυ;
Γ-Πολύ καλό, εσένα?
Ε-Μια χαρά, αλλα εσύ δεν φαίνεται να το διασκεδάζεις.
Γ-γιατί καλέ δεν το διασκεδάζω;
Ε- γιατί δεν χορεύεις, μόνο εσύ κάθεσαι.
Γ-εεε χόρευα πριν αλλα κουράστηκα
Ε- Μπορεί αλλα εγώ ήρθα εδώ για να βαθμολογήσω όσες χορεύουν και αν δεν χορέψεις δεν θα έχω άποψη.

Σηκώνεται λοιπόν και χορεύει. Δεν το περίμενα ομολογώ, μετά κάθισε δίπλα μου και συζητήσαμε περι ανέμων και υδάτων. Κάπου ανάμεσα έγιναν και οι συστάσεις. Γελούσε με τα αστεία μου και έδειξε άπειρα IOI. Ακολούθησαν αγγίγματα, αγκαλιές, χοροί. Σε τέτοιο βαθμό που σκεφτόμουν μέσα μου "Α ρε pickup με έκανες μάγκα".

Έφτασε και η ώρα του αποχαιρετισμού και την συνόδευσα μέχρι έξω, "η τώρα η ποτέ" σκέφτηκα και της λέω: " το μόνο που λείπει απόψε είναι ο αριθμός μου απο το κινητό σου".Έβγαλε το κινητό και τον σημείωσε. Δεν έκανα καμία κίνηση γιατί διέκρινα ένα άγχος απο πλευράς της. Τυπικά όλα μέχρι εδώ και είμουν σίγουρος οτι μέχρι εκεί ήταν. Δεν πέρασαν 5 λεπτά και είχα sms που έλεγε "αυτός είναι ο αριθμός μου (όνομα)".

Pickup: Success

Το blog εδωπέρα αναφέρει ρητά οτι αν ενδιαφέρεται θα στείλει η ίδια και μάλιστα σύντομα. Περριτό να αναφέρω το γαμάτο συναίσθημα της επιτυχίας.

Ακολούθησαν τα γνωστά sms με "τι κάνεις;" "πως τα περνάς;"και δώσε αφιερώσεις τραγουδάκια και να σου οι καλώς εννοούμενες "σπόντες". Σχεδόν ακαριαία ήρθε η 2η συνάντηση (με παρέα) και η τρίτη(πιο μοναχική version) στην οποία έγινε και αυτό που η νεολαία αποκαλεί 'φάσωμα'.

Όλα καλά θα μου πείτε ε; Αρχίδια τριχωτά. Μετά τον καφέ-φάσωμα-βόλτα και την καληνύχτα (με φιλί) εντός 5 λεπτών λαμβάνω sms που έγραφε "γάμα το καλύτερα" εννοώντας κάτι σαν "ξέχνα το", "απο εδώ πάνε και οι άλλοι", "count me out" και γνωστές ηττοπαθείς φράσεις.

Να σκεφτώ οτι της ήμουν λίγος εμφανισιακά;
Αν αυτή είναι 7αρι εγώ είμαι 10 καρό.

Να σκεφτώ οτι έκανα μαλακία;
Χειρίστικα το όλο σκηνικό εξ΄αρχής με λεπτότητα και χειρουργικές κινήσεις για να κρατήσω ζεστό το κονέ και να εξελιχθεί σε κάτι παραπάνω απο μια γνωριμία. Η εμπειρία με έκανε σχεδόν αλάνθαστο αυτή τη φορά. Τι σκατά να σκεφτώ; (ρητορική ερώτηση).

Ότι και αν γίνει, ότι και αν κάνουμε εμείς οι άντρες καλό η κακό, σωστό η λάθος, ένα είναι το μάθημα. "don't mess with ksenerotes".

Καμάκι: Sucess
Lay: Failed

Αυτό που θέλουν οι Άντρες

(Κείμενο του συνεργάτη Gaius Allenatorius)
Άντρες μεγάλοι, άντρες μικροί, άντρες σιτεμένοι, με καυλόσπυρα, ωραίοι, άσχημοι, μέτριοι. Όλοι ανήκουν στο ίδιο "είδος" και όλοι ψάχνουν να ζευγαρώσουν (εννοώ να γίνουν ζευγάρι όχι απλά να κάνουν σεξ. Πονηρά μυαλά). Έχουν όλοι τα ίδια γούστα; Όχι βέβαια. Τις ίδιες απαιτήσεις μήπως; Μπα.

Επειδή διάβασα το γράμμα της αναγνώστριας που ρωτάει "Τι ψάχνουν οι άντρες?" θα προσπαθήσω να απαντήσω σε γενικές γραμμές και κατα προσέγγιση. Όποιος διαφωνεί μαζί μου είναι ελέυθερος να σχολιάσει και να μου ρίξει και ένα καντήλι άμα λάχει.

Η γυναίκα λοιπόν θέλουμε να:

a) Eίναι όμορφη, όχι απαραίτητα μοντέλο, να βλέπεται ρε αδερφέ, μην ντρέπεσαι να την κυκλοφορήσεις.

β)Μην είναι υπέρβαρη. Τα γούστα που αφορούν το βάρος και τον σωματότυπο ποικίλουν απο άντρα σε άντρα αλλα θέλω να πιστέυω οτι κανένας δεν θέλει κάποια που αν φορέσει κίτρινο πανωφόρι την σταματάνε για Ταξί.

γ)Έχει ωραίο χαμόγελο και να το χρησιμοποιεί, να μην είναι σαν να της σκότωσαν τη γιαγιά με βόμβα στη μασέλα και να έχει τσιμπήσει μόνιμη ρυτίδα απο τα κρεμασμένα μούτρα στο πάτωμα. Ας έχει και λίγο χιούμορ, δεν είναι κακό.

δ)Έχει μακριά μαλλιά. Το 85% των αντρών το προτιμάει και χωνέψτε το. Αφήστε το κοντό μαλλί στους μη έχοντες και τους στρατιωτικούς.

ε)Της κόβει και λιγο, μην είναι στόκος και τούβλο, να ακολουθεί μια συζήτηση και όχι να μένει με το στόμα ανοιχτό μόλις ακούσει λέξεις λιγότερο συνηθισμένες. Η στοιχειώδης νοημοσύνη βοηθάει και στην διάρκεια της σχέσης σε τομείς όπως η κατανόηση και η αλληλοεκτίμηση.

ζ) Μην γκρινιάζει (τουλάχιστον να το κάνει σε λογικά πλαίσια). Ξέρουμε οτι η γκρίνια είναι δεύτερη φύση του γυναικείου πληθυσμού αλλα οι περισσότερες το παραχέζουν γκρινιάζοντας 40 φορές την μέρα και προκαλούν πρήξιμο των όρχεων σε βαθμό κακουργήματος.

η) Ξέρει κατιτίς απο σεξ ή έστω να έχει την διάθεση να προσπαθήσει ή να μάθει 5 πράματα. Γκόμενες που την επίμαχη στιγμή συναγωνιζονται τους τσολιάδες στο Σύνταγμα σε κινητικότητα, μας κάνουν να θέλουμε να βάλουμε μια τσόντα και να αρχίσουμε το βιολί. Μόνοι μας.

θ) Μην είναι "ninja", να μην περιμένει μόνο απο τον άντρα να βάλει το χέρι στην τσέπη, ακόμα και αν είναι φραγκάτος. Κάνε την κίνηση να πληρώσεις κοπελιά, ακόμα και αν ξέρεις οτι δεν θα το επιτρέψει ο άλλος. Koινώς κάνε το καλό και ρίξτο στο γιαλό. Γυφτιές και γκόμενες που να τις συντηρούμε αποκλειστικά δεν γουστάρουμε και fuck off.

ι)last but not least
ΝΑ MHN EINAI ΞΕΝΕΡΩΤΗ. Περισσότερες πληροφορίες για τον ορισμό και τις ιδιοτήτες μιας ξενέρωτης βρίσκονται σε κάθε γωνιά του blog. Thank you.

Θα έγραφα άλλα τόσα αλλα δεν θέλω να αρχίσουν τα υπογλώσσια οι αναγνώστριες. Τα παραπάνω κριτήρια αφορούν την αναζήτηση "ιδανικής" γυναίκας για σχέση.
Αν πρέπει να γράψω και κάτι για την αναζήτηση ξεπέτας a.k.a. one night stand θα έβαζα τα παρακάτω.
1)Να έχει μια Α' Εμφάνιση
2)Να μην έχει αφροδίσια νοσήματα
3)Να μην έχει AIDS

Feel free to comment.

PickUp Artist: Σφύριξα κι έληξες!

Έλα να λέμε κάνα χαρούμενο…

(Κείμενο του Συνεργάτη Acid Arrow)
Τέλος του μήνα και ήρθε η ώρα για shopping therapy. Έτσι, αποφάσισα να πάρω σβάρνα τα μαγαζιά.

Περνώντας έξω από ένα γνωστό κατάστημα αθλητικών ειδών (δεν λέμε μαγαζί τσάμπα διαφήμιση δεν κάνουμε για όσους ενδιαφέρονται για διαφήμιση στο Ksenerotes να επικοινωνήσουν με τον συντάκτη αυτός είναι το αφεντικό) είδα ένα πανέμορφο μωράκι μελαχρινούλα και γλυκύτατη. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου.

Η εταιρική ενδυμασία θύμιζε φανέλα διαιτητή οπότε είχα σκεφτεί δυνατά opener όσο κοιτούσα την βιτρίνα. Μπαίνω και για καλή μου τύχη ήρθε αυτή να με εξυπηρετήσει.

Πωλήτρια: Καλησπέρα μπορώ να βοηθήσω?

Εγώ: Δεν ξέρω κύριε διαιτητά είμαι δύσκολος πελάτης ελπίζω να μην μου ρίξετε κόκκινη.

Π: Δεν νομίζω σιγουράκι σας βλέπω ακόμα και το στοίχημα σας δίνει 1.10 στάνταρ Άσσο.

Ε: Αγαπούλα θα το χάσεις… (neg)

(γελάκια)

Π: Λοιπόν τι ακριβώς θα θέλατε; Παρεπτιτοντως είμαι η ….. εσείς? (ΙΟΙ)

Ε: Ψάχνω ένα σετάκι φόρμα τι καλό έχεις να μου δείξεις; Kαι μπορείς να με λες John.

Π: Γιάννης δηλαδή; Χαϊδεύοντας τα μαλλιά της (IOI, Body language εντελώς θετικό.)

Ε: Για να με αποκαλείς Γιάννη θα πρέπει να με κεράσεις πρωινό οπότε ας μείνουμε στο John. (neg)

Π: Και τι ώρες το τρως το πρωινό σου John;

Ε: Τις ώρες που ξυπνάω με μια όμορφη παρουσία δίπλα μου. Για εκείνη την φόρμα που λέγαμε;

Π: Α, ναι το ξέχασα εντελώς (γελάκια)

Ε: Μήπως να φωνάζαμε καμία άλλη συνάδελφο σου; Σε βλέπω λίγο αφηρημένη (neg)

Π: Όχι, όχι δεν νομίζω. Είμαι αρκετή και ειδικευμένη στις δύσκολες υποθέσεις και εσύ από ότι βλέπω θα με δυσκολέψεις λίγο (μου κλείνει το μάτι)

 Ε: Νόμιζα πως με έβλεπες σιγουράκι…(χαμόγελο)

Π: Τίποτα δεν είναι σίγουρο και όλα παίζονται μέχρι να σφυρίξω λήξη.

Συνεχίσαμε και μου έδειχνε διάφορα σχέδια όπου τις έλεγα με ποδοσφαιρικούς όρους. Ναι η όχι…φάουλ, κόκκινη, κίτρινη και τα συναφή…με αρκετό χιούμορ και γενικά ήθελα να την έχω σε εγρήγορση.

Αφού έχω αποφασίσει σε κάνα δύο σετάκια λίγο πριν το ταμείο της λέω.

Ε: Για εκείνη την λήξη που λέγαμε; Τι ώρα την σφυράς; Τι θα έλεγες να κάναμε ένα ξαφνικό θάνατο στα πέναλτι σε ένα μπαράκι που ξέρω; Θα πάω εκεί με την παρέα μου σε λίγο. (DHV)

 Π: Δεν ξέρω. Πως θα φανεί στον τελικό εάν οι διαιτητές κάνουν παρέα με τους υποψήφιους πρωταθλητές;

(Θα έπρεπε να είμαι πολύ χαζός να μην καταλάβω ότι είμαι σε καλό δρόμο)

Ε: Ο Messi είναι Messi με όποιον και εάν πίνει το ποτό του. Ούτως η άλλως το πρωτάθλημα έχει κριθεί ήδη. 

Π: Νομίζεις. Άσε μου το τηλέφωνο σου και θα σου στείλω εάν είναι.

Της δίνω διακριτικά το τηλέφωνο μου με την κάρτα μου. Πληρώνω και βγαίνω έξω από το μαγαζί. Εκείνο το -θα σου στείλω άμα είναι- μου χτύπησε κάπως άσχημα και σκεπτόμουν τι κράξιμο θα της ρίξω αύριο στο blog. Δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω την σκέψη μου και στο τηλέφωνο μου χτύπησε μήνυμα. "Ο διαιτητής είμαι θα ‘τανε κρίμα να μην έχεις και εσύ το τηλέφωνο μου". Με ένα χαζό χαμόγελο πήγα προς το αμάξι να πάω στο μπαράκι να βρω την παρέα.

Κατά τις 10 σκάει και δεύτερο sms

"Σφύριξα λήξη και είπα να βάλω τα ωραία μου για εκείνο τον ξαφνικό θάνατο. Ισχύει;"

Την κάλεσα όπου και ήρθε μια φίλη της. Το σετ έπρεπε να ανοίξει για να μπορέσω να παίξω μπάλα! Αλλά όλα ήταν με το μέρος μου. Αφού ένιωσαν άνετα, η φίλη της είπε ότι πρέπει να φύγει και μείναμε οι δύο μας. Τo attraction χτίσθηκε γρήγορα και κάναμε bounce σε ένα κλαμπάκι. Αρκετός χορός και ευχάριστη ατμόσφαιρα. Τα πρώτα φιλάκια έπεσαν τις πρώτες πρωινές ώρες και η βραδιά έληξε ευχάριστα. Δεν το προχώρησα παραπέρα και ήταν ξεκάθαρο από μέρους της και το εκτίμησε. Άλλωστε σε μια μέρα όλα μαζί μόνο στην Νέα Υόρκη γίνονται. Μην είμαστε και πλεονέκτες. 

Εν ολίγοις:
Pickup: Success
Καμάκι: Success

Μια συμβουλή. Να θυμάστε πάντοτε ότι παρά την επιτυχία, είναι χώρος εργασίας και πρέπει να το σεβαστείτε απόλυτα. Εάν δείτε ότι δεν ανταποκρίνεται αφήστε το παιχνίδι άμεσα.

Γυναίκες σε fail σχέσεις

(Κείμενο του συνεργάτη Le Mat)
Για αυτές που είναι καταδικασμένες να παραμείνουν ξενέρωτες.

Λοιπόν, διαβάζοντας στο φιλικό σάιτ αυτή την ιστορία, είπα να γράψω ένα δεύτερο άρθρο στο δικό μας, μπας και βοηθήσω στο έναυσμα μιας καλύτερης διανοητικής λειτουργίας της σύγχρονης ελληνίδας μιας και το αντίθετο φύλο φαίνεται να μας διαβάζει.

Διαβάζοντας το εν λόγω άρθρο οι περισσότεροι συμφωνήσαμε (φαίνεται άλλωστε και από τα σχόλια που έγιναν) ότι οι αντιδράσεις της είναι απόρροια χαμηλής αυτοεκτίμησης, που ίσως να εξηγείται από την εμφάνισή της. Το θέμα δεν είναι αυτό όμως. Ούτε είναι ο άλλος ο τραγικός που έβαλε σα δικαιολογία το facebook για να χωρίσει με την κοπέλα. Είναι η γενικότερη αντίληψη του κόσμου στις σχέσεις.

Οκ, το καταλαβαίνω ότι όλοι θέλουμε να κάνουμε μία σχέση να πετύχει, έστω κι αν αυτή είναι από απόσταση. Δεν είναι κακό να το προσπαθείς. Αλλά, προσωπικά, μου φαίνεται αδιανόητο να προσπαθείς κάτι που είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Για παράδειγμα, η εν λόγω κοπέλα, ενώ έβλεπε ότι ο άλλος παρουσιάζει εξαρχής στοιχεία βλακείας, συνέχιζε να είναι μαζί του. Δεν είναι δυνατόν ο άλλος να έχει παρουσιάσει τέτοια στοιχεία ανωριμότητας, (όπως μία γαμημένη φωτογραφία στο σάιτ του Ζούκενμπεργκ) κι εσύ να τα αφήσεις να περνάνε στο ντούκου. Γιατί κοπέλα μου το κάνεις αυτό στον εαυτό σου; Δε βλέπεις ότι μόνο χαμένη θα βγεις από την όλη ιστορία; Τόσο πολύ φοβάσαι ότι δε θα βρεις άλλο γκόμενο; Βγες μια βόλτα έξω να δεις τι παίζει πρώτα!

Γενικά, σε μία σχέση για να μπορέσει να λειτουργήσει, πρέπει πρώτα να αποδεχτείς τα αρνητικά του άλλου γιατί τα άτομα δεν αλλάζουν. Αν δεν μπορείς να τα ανεχτείς και συνεχίζεις να είσαι με τον άλλο 3 πράγματα σημαίνει: ή ότι φοβάσαι ότι δε θα βρεις άλλον, ή ότι δεν είχες άλλη σχέση στη ζωή σου και είσαι τόσο ρομαντική που πιστεύεις ότι θα αλλάξει από τη μία μέρα στην άλλη ή ότι απλά δεν την παλεύεις καθόλου.

Βέβαια για να φτάσεις σ’αυτό το σημείο, πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι ο άλλος έχει θέματα. Αλλά αυτό προυποθέτει να έχεις και κάποια στάνταρ επίπεδα νοημοσύνης.

Συγκεκριμένο παράδειγμα
Ένας φίλος μου είχε σχέση με μία, την οποία την είχε λιώσει στο δούλεμα. Μπροστά μας την αντιμετώπιζε σα μία φθηνή γκόμενα που την κάνει ότι θέλει. Ακόμα κι όταν ήταν μαζί της την έπεφτε σε άλλες και στο facebook υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις ότι η άλλη τρώει κέρατο. Τι άλλο θες κοπέλα μου για να καταλάβεις ότι επιτέλους πρέπει να βρεις κάποιον άλλο; Επειδή όταν είστε μόνοι γίνεται λίγο πιο συναισθηματικός σημαίνει ότι νοιάζεται για σένα; Όχι βέβαια! Το κάνει απλά για να μη χάσει ένα σίγουρο πήδημα. Αν βρει όμως καλύτερη, προφανώς έχεις φύγει νύχτα.

Όλα αυτά τα λέω όχι μόνο για να βάλετε μυαλό, αλλά γιατί πολλές φορές την πατάνε κι οι επόμενοι. Κι επειδή πέσατε σε 2-3 μαλάκες μετά αρχίζετε να γενικεύετε. Δεν είναι όλοι οι άντρες ίδιοι. Αυτοί που πας και βρίσκεις εσύ είναι τραγικοί. Έχω πάρα πολλούς φίλους που είναι ωραίοι και πολύ καλά παιδιά, αλλά έχουν φάει friendzoned από κάποιες σαν κι εσάς (για το συγκεκριμένο πρέπει σίγουρα να γραφτεί άρθρο, και θα το αναλάβω εγώ όταν βρω λίγο χρόνο) Οπότε μήπως το θέμα είσαι εσύ, και όχι απαραίτητα οι άντρες; Μην ξεχνάμε ότι οι επιλογές μας κάνουν αυτό που είμαστε, και πάντα μπορούμε να επιλέγουμε να κάνουμε το σωστό.

Φιλική συμβουλή προς γυναίκες
Αν θέλετε να δείτε πως πραγματικά σας αντιμετωπίζει ο άλλος, απλά δείτε πως σας συμπεριφέρεται μπροστά στους φίλους του. Είναι χρυσός κανόνας που πρέπει να τον κρατήσετε.

Pickup σε πάρτι μασκέ: Η εκδίκηση των ξενερωμένων

(Κείμενο του συνεργάτη Gaius Allenatorius)

Όλοι οι άντρες έχουμε φάει χυλόπιτα τουλάχιστον μία φορά στη ζωή μας. Aκόμη και ο Βrad Pitt, όλο και κάποια θα τσίμπησε στα νιάτα του.

Πολλοί δεν γνωρίζουν για την τέχνη του pick up, και υπήρξα ένας εξ αυτών μέχρι να βρώ το ευλογημένο blog ksenerotes και να ξεστραβωθώ λίγο. Μια εποχή λοιπόν (μετά απο έναν χωρισμό) είχα επιδοθεί στο καμάκι/κυνήγι σαν τον άγριο ρινόκερο που μπουκάρει στην καλύβα των μαο-μαο και τα γαμάει όλα και ήταν ίσως η μοναδική φορά που ασχολήθηκα τόσο πολύ με το άθλημα, καθώς πιο πριν δεν αντιμετώπισα περίοδο παρατεταμένης "ξηρασίας".

Βγήκα άπειρες φορές για ποτό και γνώρισα αρμάδες γυναικών, ενώ γέμισα κάρτες sim με τηλέφωνα που δεν βρήκαν κανένα αντίκρυσμα. Η μία δεν ήταν σε "φάση", η άλλη δεν "ψηνόταν" η παράλληλη με ρώταγε ποιος είμαι...τα γνωστά ξενέρωτα δηλαδή ή τέλος πάντων η έλλειψη μιας αρχιδάτης φράσης του τύπου "δεν γουστάρω ρε μάγκα μου και τέλος".

Anyway. μην τα ξαναγράφω, όλοι μας τα φάγαμε στην μάπα.

Πρέπει να γνωρίζετε όμως αγαπητά θηλυκά, οτι η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο και για επιδόρπιο σαν πανακότα. Μας τα σπάτε μόνιμα οπότε μια στο τόσο πρέπει να δοκιμάζετε την γεύση της αποτυχίας, κυρίως αν προκαλείτε την τύχη σας.

Σάββατο ήταν αν θυμάμαι καλά, ανάμεσα στο τριόδιο και είχα πάει σε ένα πάρτυ μασκέ σχολής. Λάμβανε χώρα σε κέντρο συνεστιάσεων και όχι όπως θα έπρεπε, σε ανήλιαγο υπόγειο με μουσική που να σου τρυπάει τα πλεμόνια και ποτό-μπόμπα. Ας είναι όμως, είχε γυναικείες παρουσίες κάθε ηλικίας και αυτό μετράει.

Καθόμουν ήσυχος και έπινα ένα νεροζούμι, που έφερε ένα δευτερο και πάει λέγοντας. Απέναντι μου μια άγνωστη ντυμένη μάγισσα, καθόταν με την παρέα της και πρέπει να με κόζαρε αρκετή ώρα γιατί μόλις έριξα βλέμμα χαμογέλασε σαν παιδί της crest. "Μωρέ λες;;" είπα μέσα μου και ανταπέδωσα το χαμόγελο. Το σκηνικό συνεχίστηκε αρκετή ώρα. Μου είχε κάνει εντύπωση ένα μαύρο ξώπλατο μέχρι την κωλοχαράδρα που φορούσε σε συνδυασμό με μια μακριά περούκα στο χρώμα του αρκουδοτόμαρου και έντονο βάψιμο.

Κάποια στιγμή την πλησίασα και είδα το χαμόγελο να πλαταίνει. Συστηθήκαμε και γνωριστίκαμε συνεχίζοντας το ποτό μας. Δεν μου πήρε πάνω απο μισάωρο ώστε να γίνουν skip όλες οι τυπικούρες και να περάσουμε στο φάσωμα. Μέχρι εδώ όλα πήγαιναν τόσο καλά που πίστευα πως είχε στήσει το σκηνικό ο Μάκαρος. Ομως, όλα τα ωραία έχουν ένα τέλος.

Σε ανύποπτη φάση μου πετάει την επική ατάκα που στοιχειώνει το μποξεράκι μου μέχρι σήμερα, "πάμε να σε γνωρίσω στην μαμά μου". Σκέφτηκα με όση διάυγεια σκέψης είχα, οτι θα εννοούσε κάποια φίλη της που αποκαλεί "μαμά". Σαν αυτές τις χαριτωμενιές που γράφουν στο facebook, που οι μισές φίλες είναι μαμάδες, οι άλλες μισές αδερφές, ξεδέρφες, κουνιάδες, κτλ. Βαδίζουμε πιασμένοι χέρι-χέρι και με φέρνει μπροστά στην μάνα της! την κανονική! Με συστήνε, και με φιλάει μπροστά της.

Δεν έδειξα το σοκ που έπαθα αλλα η πραγματικότητα ήταν σκληρή. Με γνώριζε ένα δίωρο και με γνώρισε στην μάνα της, αν σκόραρα κιόλας, θα είχα φορέσει γαμπριάτικο κοστούμι εντός δύο ημερών. Ως καλοπροαίρετος άνθρωπος έριξα στο ποτό την ευθύνη του συμβάντος και συνέχισα να μιλάω μαζί της. Επειδή έπρεπε να φύγει η παρέα μου λίγο μετά, την χαιρέτισσα, ανταλλάξαμε τηλέφωνα και πήγε ο καθένας στην ευχή του θεού.

Την αμέσως επόμενη δεν ήθελα να πάρω τηλέφωνο για ευνόητους λόγους, όμως προς μεγάλη μου έκπληξη με πήρε εκείνη. Τα είπαμε λίγο σε φιλικό τόνο και κανονίσαμε να βρεθούμε σε μια γνωστή πλατεία και να πάμε για καφέ. Καμία δεν είχε κάνει παρόμοια κίνηση απο όσες είχα γνωρίσει σε εξόδους και όχι απο κάποια κοινή παρέα, άρα κατάλαβα οτι ψήνεται.

Βάδιζα προς το σημείο συνάντησης και την βλέπω να κάθεται σε ένα παγκάκι, όσο πλησίαζα ένιωθα μια απογοήτευση που δεν περιγράφεται. Λίγο το ποτό, λίγο το βάψιμο, λίγο η περούκα και αυτό που αντίκρυσα δεν έμοιαζε καθόλου με το περασμένο βράδυ. Ήταν λίγο σαν κάδος ανακύκλωσης. Δεν πειράζει σκέφτηκα, θα πάμε για καφέ, θα πω δεν ενδιαφέρομαι και θα τελειώσει εκεί, δεν είμαι κανένας αναιδής.

Όμως, η μοίρα μου επεφύλασσε άλλο ένα χτύπημα. Μόλις χαιρετηθήκαμε της είπα να πάμε εκεί κοντά για καφέ, μου γνέφει αρνητικά και μου λέει "Άσε τον καφέ, έχω κανονίσει να πάμε για φαγητό σπίτι με τους δικούς μου".

Δεν είμαι ο σούπερμαν. Ξεπέρασα την πρώτη μαλακία, η δευτερη όμως ήταν το κάτι άλλο. "Δεν μπορώ να έρθω" της λέω. "Θα αργήσουμε και πρέπει να πάω στο αεροδρόμιο να πάρω το άγόρι μου". Εκείνη γούρλωσε τα μάτια της σαν αυγά στρουθοκαμήλου με πλατυκωλία και κάτι ψέλισε. "Ξέρω, δεν κατάλαβες οτι είμαι gay" της είπα, "αλλα έτσι είναι και ας μην φαίνεται, απλά φασώνομαι μερικές φορές με γυναίκες μήπως και ανακαλύψω τον χαμένο ανδρισμό μου, αλλα δεν."

Μου χτύπησε την πλάτη συγκαταβατικά, μου έδωσε ένα φιλί στο μάγουλο και με αποχαιρέτισε.
Θα μπορούσα να της πω οτι απλά δεν ενδιαφέρομαι, αλλα της άξιζε ένα σενάριο αντάξιο της γυναικείας παπαροφιλολογίας.

Μια εκδίκηση με το δικό τους όπλο. Το ξενέρωμα.

PickUp Artist: Μας καταλάβανε!

Και το αποτέλεσμα αυτού είναι: "Ανοσία στην αγαμία". Ναι, καλά ακούσατε. Νέο γονίδιο.

(Κείμενο του συνεργάτη Acid Arrow)

Πριν ξεκινήσω να πω ότι είχα ένα φοβερό close με ένα HB7.5 που έφτασε σε S3 και με ανανέωσε πραγματικά. Έχουμε μέλλον όμως γιατί η μικρή είναι νέα στην πόλη και θέλει να δει τους ορίζοντές της άρα δεν έχουμε σταθερή συνέχεια αλλά το είπε από την αρχή. Μπράβο της, μαγκιά της και να πάει δίπλα στο συνάδελφο site να τα πει πως με έβγαλε γκόμενο και με έκανε μπαλάκι σαν κύρια που είναι. Της βγάζω το καπέλο. Ούτε μα, ούτε μου. Τέλος εδώ.

Ξεκινώ με τα άσχημα τώρα. Ένας φίλος μου έχασε την δουλειά του πρόσφατα λόγω κρίσης. Δεν πτοήθηκε όμως και ξαναγύρισε στο "παλιά μου τέχνη κόσκινο", δηλαδή μπάρμαν (μάζευε κι ας είναι και ρώγες Διονύση, μαζί σου και κουράγιο). Την Τρίτη με κάλεσε στο τηλέφωνο και μου λέει:

Δ: Ρε John έλα ρε να κεράσω κάνα ποτάκι να μου κάνεις λίγο νταβαντούρι δεύτερη μέρα στην δουλειά να φανεί ότι φέρνω και κόσμο. Να τα πούμε κιόλας, καιρό έχω να σε δω.

J: Διονύση κατά τις 10 θα είμαι εκεί. Περίμενε με.

Είναι ξηγημένο παλικάρι και χάθηκε εδώ και λίγο καιρό, καθ' ότι στην προηγούμενή του δουλειά ήταν security και ξημεροβραδιάζονταν σε μια αποθήκη. 

Σχόλασμα, γυμναστήριο, σπίτι μπάνιο, φαί και έφυγα για εκεί. Φτάνω, με περίμενε με ένα χαμόγελο σωστού επαγγελματία και μου είχε κρατήσει χώρο στο μπαρ να τα λέμε. Φτάνω στον τόπο του εγκλήματος. Και πάω να τον χαιρετήσω.

Με κοιτάζει με ύφος και μου λέει. Άσε τις χαιρετούρες και βαλε μπροστά την γοητεία. Οι 2 μικρές απέναντι ψάχνονται άσχημα. Όντως απέναντι ήταν 2 κουκλίτσες HB 6-7. Εκεί τραβώ γραμμή δεν πάω παρακάτω. Ήταν που λέτε 2 hipsterakia (22-23) με τα γυαλάκια τους και εκείνα τα ροζουλί χειλάκια που σε κάνουν να λες "θα σε κρατήσω να παίζει το παιδί μου όταν μεγαλώσει". 

Αυτές του μιλούσαν που και που αλλά ήταν χαμένες σε μια συζήτηση. Αμέσως εφάρμοσα τον κανόνα των 3 second πριν με πιάσει το ρημάδι το AA. Έχω πάει σφαίρα και πάω να ανοίξω το set. Ρίχνω μια ρουτίνα και πάει καλά. Ο Διονύσης από μέσα έχει πάρει θέση μάχης (δυνατός wingman και σπέρνει το μυαλό του όχι στόκος).

J:Είστε κολλητές; Γιατί έχετε τις ίδιες εκφράσεις προσώπου.

Εκεί κύριοι ξεκινάει το θρίλερ. Για το τι πρόκειται να διαβάσετε παρακάτω εγγυώμαι ότι είναι η πάσα αλήθεια χωρίς σάλτσες και μιλάμε για καθαρό τρόμο.

- ΕΕΕΕΕΕΠ! (φωνάζει η μια και την ακούει όλο το μαγαζί. Μόνο η μουσική δεν σταμάτησε όπως στα σαλούν όταν μπαίνει ο πιστολάς). Το ξέρω αυτό! (Εκεί πάγωσα πραγματικά. Ένιωσα ότι κάτι πολύ σοβαρό θα γίνει. Αστραπιαία γυρίζει στην φίλη της και της λέει:) Μην μασάς Σέβη τα ξέρω αυτά που μας τσαμπουνάει αυτός. Έλα μεγάλε μου λέει σε καταλάβαμε. Άστο δεν περνάει εδώ. 

Έχεις νιώσει ποτέ ότι δεν μπορείς να κουνηθείς σε κάποιον εφιάλτη της παιδικής σου ζωής; Ε σε πληροφορώ ότι εγώ το ένιωσα ξύπνιος.

Και γυρίζει σχεδόν με μια επιθετική στάση και αρχίζει να μου λέει:
- Σας μάθαμε φιλαράκο. Έχετε κάνει κόμμα εκεί και κάτι site που μαζεύεστε και λέτε πως πηδάτε της γκόμενες και ότι έκανε ένας το κάνετε και οι άλλοι για να πηδάτε και να φεύγετε.

Ορίστε; Μαζεύω ότι θάρρος είχα και την ρώτησα που τα άκουσε αυτά; Και γυρίζει και μου λέει ότι ο αδελφός μια άλλης κολλητής της καθόταν και της τα έλεγε αυτά μια μέρα. Μάλιστα της έδειξε και αποδείξεις μέσω Internet. Της έλεγε πως όλα αυτά είναι μια επιτυχημένη μέθοδος στο εξωτερικό και βασίζεται στην ψυχολογία και άλλα τέτοια και ότι ο απώτερος σκοπός είναι να πηδήξει ο χειριστής και μόλις κάνει δουλεία να φύγει. Και ότι ο μόνος που κερδίζει είναι ο άντρας.

Κάπου εκεί πλέον και με ένα κολλημένο μυαλό (τόσο το δικό μου όσο και το δικό της) δεν μπορούσα να σώσω τίποτα. Το μόνο που προσπάθησα ήταν να αντλήσω πληροφορίες για να δω σε τι στάδιο είμαι και κατά πόσο εκτεθειμένος.

Δεν έκατσα πολύ ακόμα, μόνο έσωσα όσο μπορούσα την υπερηφάνεια μου και την αυτοπεποίθηση μου και έκανα eject όσο πιο safe μπορούσα. Βέβαια τις είπα ότι όλα αυτά είναι μακράν ψέμα και ότι αυτός που της τα είπε μάλλον πήγαινε δια της πλάγιας οδού να μπει στο βρακάκι της και την έβαλα σε σκέψεις.

Close? Epic Failed.

Και τώρα τα σιχτίρια.

Καταρχάς στον τύπο που τα είπε όλα αυτά. Μεγάλε σε "συγχαίρω". Για να χώσεις εσύ την κολλητή της αδελφής σου πήδηξες μια ολόκληρη κοινότητα που με κόπο και προσπάθεια προσπαθεί να αναπτυχθεί και να κάνει καλύτερους ανθρώπους τους άντρες. Με επιτυχία ανέπτυξες τα πρώιμα στάδια του γονιδίου που αυτοματοποιεί τις γυναίκες για να απωθούν τους άντρες. Έως τώρα ψάχνανε τρόπους. Τώρα το έχουν εκ του φυσικού τους. Εάν διαβάζεις αυτό το blog σε προκαλώ να βγεις και να πεις το όνομα σου και την διεύθυνση σου. Το μόνο που θα κάνω θα είναι να σου στείλω σχοινί να κρεμαστείς. ΕΑΝ έχεις λίγο τσίπα πάνω σου θα πρέπει να είναι το λιγότερο που πρέπει να κάνεις αν θέλεις να λέγεσαι άντρας. Προς το παρόν σε φτύνω. 

Εάν μπήκες τελικά στο βρακάκι της, το μόνο που σου εύχομαι είναι να μην είσαι δούλος του αιδοίου της. Μπα, είσαι πριν μπεις ακόμα. Οπότε να ξέρεις επειδή Karma is bitch σου εύχομαι στην επόμενή σου ζωή να είσαι σκουλήκι γιατί είναι ερμαφρόδιτο. Να νιώθεις ότι μαμάς και μαμάνε παράλληλα. Εάν δεν μπήκες σου εύχομαι, αυτήν να ήταν η τελευταία γυναίκα που βρήκες το θάρρος να μιλήσεις. Είσαι σκουπίδι και έτσι θα πρέπει να σου συμπεριφέρονται. Μεγιά το αντριλίκι σου. Φόρα φούστα καλύτερα.

Τώρα όσο για τις γυναίκες. Αφού περάσαν μερικές μέρες και δεν πρόκειται να τις ξαναβρώ μάζεψα τα λόγια μου και έχω να πω το εξής. Εάν είστε φίλες με κάτι τέτοιες μπράβο σας. Θα σας κάνουν το μυαλό σούπα. Επίσης, ενημέρωση -η παρθενιά δεν ξανακολλάει με 50 χρόνια αποχή οπότε άστο δεν θα νιώσεις ποτέ σαν την πρώτη φορά-. 

Και φτάνω στο συμπέρασμα. Αντί να είστε περήφανες και ευτυχισμένες που μαζεύτηκε μια ομάδα -έστω- αντρών και έψαξε μέσα να βρει τι του λείπει και πως θα κάνει την ζωή του καλύτερη..Αντί να χαίρεστε που επιτέλους μπήκαμε στο τριπάκι να βρούμε τρόπους να σας ανοίξουμε και να έρθουμε κοντά σας, χωρίς σάλια και παρεκτροπές που τόσο μισείτε (το απωθείτε κιόλας) και που μάθαμε πως να μην είμαστε κάφροι, να αποκτήσουμε μια προσωπικότητα, αυτοπεποίθηση και εσωτερική ομορφιά, εσείς τι κάνατε;

Πιάσατε την πληροφορία του πρώτου μαλάκα discrediter κι αντί να δείτε σφαιρικά το θέμα πιαστήκατε από την άκρη τις κλωστής, την κάνατε τριχιά και αρχίσατε να αναπτύσσετε ασπίδες. Ε είστε άξιες της μοίρας σας! Δεν παλεύεστε πια. Μια ζωή βλάχες θα είστε και μόνες σας, απλώς σας παρακαλούμε μην μας τραβάτε στο βούρκο μαζί σας. Κι ανοίξτε κάνα blog να δείτε ότι όσα σας είπαν αυτοί οι 5-10 είναι άκυρα και καμία σχέση με την πραγματικότητα δεν έχουν. Αποτυχημένοι κατ’εμε wannabe PUAs είναι που δεν άντεξαν την πίεση ή δεν είχαν το μυαλό να καλλιεργήσουν τις τακτικές και ξαναγύρισαν στο παλιό καλό κλαψομούνικο στυλάκι τους. 

Congrats σε όλους μας.