Γάμος

Το πήρατε απόφαση ή ακόμα;

Παλιά θυμάμαι που οι γονείς μας και περισσότερο οι παππούδες κι οι γιαγιάδες μας, είχαν ως πρώτη προτεραιότητα την οικογένεια. Με το που πιάνανε δουλειά λέγανε "Να βρω ένα καλό άτομο να παντρευτώ".

Τώρα πια αυτά έχουνε καταργηθεί. Η υπογεννητικότητα πάει σύννεφο και βλέπεις άτομα 30, 35 και 40 χρονών που δεν σκέφτονται καν τον γάμο ή τους απογόνους.

Γιατί γίνεται άραγε αυτό; Η παρακάτω έρευνα που έπεσε στα χέρια μου λέει πολλά.

Η έρευνα της Durex παρουσιάζει μια μάλλον απερίσκεπτη εικόνα όσον αφορά την χρήση προφυλακτικού στην Ελλάδα.

Το 38% των Ελληνίδων δήλωσε ότι έχει κάνει σεξ χωρίς προφυλάξεις, αν και θεωρεί ότι ήταν ένα λάθος που δε θα έπρεπε να έχουν κάνει. Με το δίκιο τους βέβαια, καθώς ένας στους πέντε άντρες (22%) που διατηρεί σχέση δήλωσε ότι κάνει σεξ και με άλλες γυναίκες, χωρίς προφυλακτικό μάλιστα. Στις γυναίκες το αντίστοιχο ποσοστό κυμαίνεται μόλις στο 9%.

Ενδιαφέροντα είναι και τα νούμερα σεξουαλικών συντρόφων που έχουν Έλληνες και Ελληνίδες. Οι Ελληνίδες δήλωσαν ότι είχαν κατά μέσο όρο 10 σεξουαλικούς συντρόφους (όσο και οι Γαλλίδες και οι Πολωνές), ενώ οι Ιταλίδες έχουν 8 και οι Ολλανδές 6. Οι Έλληνες άντρες δηλώνουν ότι κατά μέσο όρο είχαν 30 διαφορετικές σεξουαλικές συντρόφους.

Αφού οι ελληνίδες είναι ξενέρωτες πως γίνεται να έχουν περισσότερους συντρόφους; Πολύ απλά επειδή ΔΕΝ ΠΑΝΤΡΕΥΟΜΑΣΤΕ!

Ξυπνάτε! Μαλακιζόμαστε ασύστολα. Αφού έχουμε πήξει στις γεροντοκόρες, οι "10 σύντροφοι" είναι από την περίοδο που θα αρχίσεις να πηδιέσαι (16-18) μέχρι να σου φύγουν οι καύλες (γύρω στα 45, το πολύ 50). Δηλαδή 10 σύντροφοι μέσα σε 30 χρόνια. Για το πούτσο.

Εάν δεν το καταλάβατε, είμαστε καλοπερασάκηδες, είμαστε στ' @@στες και τα αφήνουμε όλα στην τύχη και τελευταία στιγμή. Το ίδιο και το γάμο.

Έχουμε εδώ και δεκαετίες μια γαμημένη νοοτροπία ότι επειδή είμαστε απόγονοι των αρχαίων ελλήνων πως γαμάμε και δέρνουμε. Οκ, ορθώς την είχαμε το 1821 και λίγο το '40. Αλλά σήμερα η πραγματικότητα άλλα δείχνει. Στη βιομηχανία είμαστε πίσω, ο τουρισμός μας είναι κατώτερος σε σχέση με άλλες χώρες, έχουμε 25% ανεργία (ναι μας γάμησε το μνημόνιο αλλά παίζει και τεμπελιά φουλ) και πιστεύουμε ότι όλα θα έρθουν έτοιμα. Έτσι και η οικογένεια που θα χτίσουμε. Είμαστε του στυλ "Ωχου μωρέ αδερφέ, εντάξει όλα στο χρόνο τους" θα γίνει κι αυτό.

Και τελικά δεν γίνεται γαμώ το κέρατό μου για πολλούς από εμάς. Δεν με έπιασε κρίση ηλικίας, άλλωστε απέχω δύο χρόνια μέχρι τα 30 και πάντοτε το έψαχνα σοβαρά το θέμα εξαντλώντας κάθε περιθώριο. Απλά οφείλω να το αναλύσω διεξοδικά και να πω απλά ότι έχετε θέσει όλοι και όλες τα στάνταρ σας στο Θεό και περιμένετε να κατέβει ουρανοκατέβατος σύζυγος-παραγγελία μπας και δείτε άσπρη μέρα.

Ιδανική ηλικία γάμου
Πρώτα απ' όλα να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν υπάρχει ιδανική ηλικία γάμου. Τα παλιά τα χρόνια παντρευόντουσαν "όποτε βρίσκανε" γιατί δεν χρειαζότανε να "ζήσουν τη ζωή τους". Απ' τη στιγμή όμως που η κοινωνία μας έχει γίνει έτσι, ώστε να έχουμε πλύση εγκεφάλου από τηλεόραση, Internet και ειδικά Facebook, έχουμε αύξηση πληθυσμού (σε σχέση με πριν από κάτι αιώνες) άρα περισσότερες επιλογές, περισσότερους πειρασμούς γύρω μας, ε όλα αυτά καταλήγουν σε ένα συμπέρασμα. Ότι καθένας μας πρέπει να "ζήσει τη ζωή του". Να χορτάσει. Να βαρεθεί τελείως ώστε να πει "Θέλω να νοικοκοιρευτώ".

Οι ιδανικές ηλικίες να παντρευτεί ένας άντρας είναι στα 30-32 και για τις γυναίκες πάμε στο 26-28 (με μια καλή διαφορά ηλικίας 2-6 χρόνια όπως βλέπετε). Τα νούμερα είναι κατ' εκτίμηση και πάντοτε σχετικά. Για να γίνει φυσικά το παραπάνω προϋποθέτει ότι θα είστε μαζί 3-4 χρόνια και να έχετε συγκατοικήσει για κανένα χρόνο, να έχετε αρραβωνιαστεί κτλ. Η στην τελική αν είστε κατά του γάμου (γιατί υπάρχει και αυτή η τάση), ούτε βέρες, ούτε τίποτα. Συζήστε, κάντε 1-2 παιδάκια κι όλα οκ. Να ξέρετε πάντως ότι οι παντρεμένοι είχαν μέχρι πρόσφατα κάποιες φοροελαφρύνσεις. Δεν ξέρω τώρα τι παίζει που στα παιδιά μπήκε και...τεκμήριο κι αν σας συμφέρει να παντρευτείτε. Που εδώ που τα λέμε για να παντρευτείς θέλεις 5.000-15.000 τουλάχιστον και κατά 1/3 έχεις χωρίσει. Γι' αυτό μερικές λένε "Που να τρέχω τώρα να δεσμεύομαι". Μόνο νυφικό και γαμπριάτικο να βγάλεις ξηλώνεσαι κανονικά, 2.5000 και 1.000 αντίστοιχα. Αυτά τα ξέρω από φίλο που φόρεσε κουλούρα (και μάλιστα ανάμεσα σε 30 φίλους και φίλες που έχω είναι ο μόνος που το έχει κάνει μέχρι σήμερα!)

Το ερώτημα είναι πως βλέπουν οι γυναίκες των άλλων χωρών τον γάμο; Πρόσφατα βγήκαμε παρέα με μια φίλη και δύο ξαδέρφες της από την Γερμανία. Η μία 19 και η άλλη 18. Λοιπον κρατηθείτε, η μία είχε σχέση 2 χρόνια και η άλλη 1 χρόνο! Όπως επίσης και οι φίλες τους ήταν δεσμευμένες. Καθίστε λοιπόν και σκεφτείτε σοβαρά. Τα κοριτσάκια 17, 18, 19 στην Ελλάδα ξεκινάνε με την προοπτική να κάνουνε κάτι σοβαρό; Θα μου πείτε "Ούτε και τα αγοράκια της ίδιας ηλικίας" Οκ, κι εγώ θα σας πω απλά ότι αυτά τα κοριτσάκια ίσως τα προσεγγίσουνε 20-25άρηδες που θα θέλουν κάτι πιο σοβαρό. Θα κάτσουν; Δε νομίζω. Ειδικά όταν τις βλέπω στα clubάκια να βγαίνουν κάθε φορά με διαφορετική παρέα και να κωλοτρίβονται και να φασώνονται με όποιον τους γυαλίσει.

Είμαστε που είμαστε για το πούτσο χώρα στα οικονομικά, έχουμε και την ηλίθια νοοτροπία του Ονινανισμού και του ψώνιου. Ψώνιο for nothing. Πουλάμε αέρα κοπανιστό. Και με αυτή τη λογική δεν πάμε μπροστά. Και όπως μας έχει γαμίσει κιόλας η κυβέρνηση, για ένα σημαντικό ποσοστό ανθρώπων αυτή τη στιγμή "δεν υπάρχει ούτε καν γάμος στη σκέψη". Οπότε αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι να συνεχίσετε να είστε με αυτούς που αγαπάτε, ακόμα και χωρίς γάμους και χαρές. Ε αν δεν μπορείτε ούτε αυτό είστε άξιοι της μοίρας σας.

Τα δυνατά μωρά του νησιού!

Τα κυνηγάνε όλοι αλλά δεν κάθονται.

Δύο ιστορίες που θα μου μείνουν φέτος είναι περιπτώσεις όπου είχα να κάνω με πολύ δυνατά μωρά, αλλά δυστυχώς πήγα κι έπεσα με τα μούτρα, μην τύχει και...μου τα φάνε άλλοι. Δεν μπορώ να πω ότι έκανα κάτι λάθος. Περισσότερο η ταχύτητα έφταιγε, παρά αυτά που έλεγα. Anyway, χωρίς μεγαλύτερη καθυστέρηση, σας τα παρουσιάζω.

Το πρώτο είναι ένα HB9. Ξανθό, λίγο ξεβαμμένο στη ρίζα, αλλά στ' @@ μου. Τέλειο πρόσωπο και μεγάλα γαλάζια μάτια. Έμενε Αθήνα, την είχα σταμπάρει πολλές φορές. Ήταν με μεικτή παρέα και ειδικά έπαιζαν μέρες που σε όποιο bar έμπαινα μετά έμπαινε κι αυτή. Δεν είδα να αγκαλιάζεται με κάποιον απ' την παρέα, κρατούσε αποστάσεις. Κι όμως με κοίταγε πολλές φορές. Είχα πει στο φίλο μου ότι "Όπου κι αν την πετύχω χωρίς άντρες θα πάω για opener κι ας πω ότι μου έρχεται εκείνη την ώρα".

Σε κάποια φάση είχα να την δω κάτι μέρες, ώσπου την βλέπω στην παραλία. Για κακή μου τύχη όμως την είδα αφού είχα ανοίξει το 3set με τις 32-34άρες (βλέπε PickUp 4). Οπότε τι σκέφτηκα; Πολύ απλά το "Μίλησα ήδη σε αυτές, ας μη μιλήσω και σε αυτή γιατί είναι ακριβώς δίπλα τους". ΝΑ μαλάκα! (αυτομουτζώνομαι) Η γκόμενα ήταν μόνη της στην παραλία και κακώς δεν πήγα τότε.

Το ίδιο βράδυ όμως την πετυχαίνω με μία μεγαλύτερή της να πίνει κρασάκια. Ε λέω από μέσα μου "Τώρα θα σου μιλήσω κι ας πω και μαλακία". Όπως περνούσα δήθεν τυχαία, γυρνάω και της μιλάω (όρθιος εγώ, καθιστή αυτή, έχανα value. Ο φίλος μου συνέχισε να περπατάει για καμιά 20αριά μέτρα ώσπου στάθηκε πιο πέρα και καλά για να με περιμένει).

Ξ: Καλησπέρα, να σε ρωτήσω κάτι;
HB9: Ναι, παρακαλώ.
Ξ: Ήσουν σήμερα στο (όνομα beach bar);
HB9: Ναι, πως το ξέρεις;
Ξ: Α, ήμουνα δύο ξαπλώστρες πιο πέρα με το φίλο μου. Κι απλά σκέφτομαι ότι σε έχω δει τόσες φορές στο νησί όλες αυτές τις εβδομάδες, στα (ονόματα bars) και δεν έχουμε χαιρετηθεί. Είναι το κλασικό, βλέπεις κάποιον τόσες φορές και δεν έχει τύχει να γνωριστείτε.
HB9: (Το όνομά της και απλώνει χέρι) (IOI)
Ξ: (Το όνομά μου).
HB9: Χάρηκα (με χαμόγελο). Αλλά δεν ξέρω αν είμαι αυτή που ψάχνεις.
Ξ: Τι εννοείς;
HB9: Ήρθαμε προχθές με την μητέρα μου
(και μου την δείχνει! OOPS!)
Ξ: Μητέρα σου; Ούτε που το φαντάστηκα (χαμόγελα). Δηλαδή θες να μου πεις ότι δεν είσαι στην παρέα του (όνομα ενός παιδιού που είχα δει μια φορά από την παρέα).
HB9: Όχι, αφού σου λέω τώρα ήρθαμε.
Ξ: Μου κάνει εντύπωση, εκτός κι αν έχεις δίδυμη αδερφή.
HB9: Δε νομίζω!
Ξ: Από Αθήνα πρέπει να είσαι, σωστά;
HB9: Ναι, (όνομα περιοχής). Εσύ;
Ξ: (Όνομα περιοχής). Κοντά είμαστε.
HB9: Ναι, σχετικά...
Ξ: Και πόσο θα κάτσετε;
HB9: (είπε για ημέρα που θα φεύγανε). Εσύ;
Ξ: (Της λέω). Οκ, θα σε δω κάποια στιγμή λοιπόν εδώ γύρω.
HB9: (Μου χαμογελάει με ενα ουδέτερο χαμόγελο όμως).

Πως τα φέρνει λοιπόν το πράμα και την βλέπω να σκάει την επόμενη μέρα σε κοινή παρέα στην οποία ήδη βρισκόμουν! Και -guess what- με τη μάνα της!!! Uber fail! Την έφερνε μαζί για να την προστατεύει ή για να της εγκρίνει τον γαμπρό; I wonder!

Προφανώς δεν θα είχε κάποιο κολλητό, θα επιχείρησε pickup κανένας άλλος, την έφερε στην παρέα ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Έτσι όπως την είδαόμως στο club με το μαλλί μαζεμένο και τα χρώματα στο φόρεμά της, κατάλαβα μόνο ένα πράμα. Ήταν αυτή που είχα δει και τις προηγούμενες ημέρες και μου έλεγε αρκούδες! Δεν παίζει να έκανα λάθος, δηλαδή έπαιζα και τ'@@ μου ότι ήταν αυτή. Πως το φέρνει λοιπόν το πράμα και αρχικά δεν κάθεται δίπλα μου, αλλά όταν ένας σηκώνεται, παίρνω την θέση του κι αυτή "πιάνει" το νόημα και κάθεται ακριβώς δίπλα μου.

Όλα για όλα. Opener με neg.

Ξ: Τελικά είσαι καλή στα ψέματα.
HB9: Τι εννοείς;
Ξ: Είσαι όντως αυτή που είχα πετύχει (ονόματα bars), δεν παίζει να ήρθες προχθές στο νησί.
HB9: Ε δεν είσαι καλά! (λέει τσαντισμένη και σηκώνεται όπως ήταν!)

PickUp Failed!

Τα negs κάποιες φορές πιάνουν και κάποιες όχι. Για δείτε όμως κι αυτό...


Όπως φεύγω μου λέει ο τύπος που του πήρα τη θέση "Φίλε σε έκοψα ότι ήθελες να χωθείς. Μη μασάς. Άλλοι τρεις από την παρέα έχουμε χωθεί κι έχουμε φάει χυλόπιτα. Η γκόμενα είναι ότι να 'ναι".  Δεν έμαθα φυσικά ποτέ αν ήταν single. Αν ήταν όμως δεν θα ερχόταν διακοπές...με τη μαμάκα

Τεσπά, για καλή μου τύχη είχε ήδη σκάσει πιο πριν μια φίλη μου απ' το νησί με 2 Αγγλίδες! Τις είχα χαιρετίσει, οπότε είπα να πάω αμέσως μετά ξανά πίσω να πιάσω κουβέντα, καθώς το HB9 είχε χαθεί. Η μία Αγγλίδα HB8 μελαχρινό με ωραία μάτια, η άλλη HB 7.5. Businesswomen, περιποιημένες, ήταν πολύ καλές περιπτώσεις.

Με το που σκάω στην παρέα όμως βλέπω μαζί και 4 άντρες. Αναρωτιέμαι τι να παίζει, ώσπου η φίλη μου μου λέει:
Φ: Από εδώ ο τάδε, ο τάδε και ο τάδε. Τα παιδιά τα γνωρίσαμε εδώ.

WTF!!! PickUp Artists και στο νησί?

Οι θέσεις στο τραπέζι έχουν ως εξής.

| ΕΓΩ--HB8-- ΜΠΙΧΤΗΣ 1 |
|                                            |
|ΦΙΛΗ-HB7.5-ΜΠΙΧΤΗΣ 2 |

Ο μπίχτης 1 την είχε δει πολύ ντούκι και είχε πάρει πριβέ την μία Αγγλίδα στην κουβέντα, το HB8 που μου άρεσε. Την ώρα που της μίλαγε έγερναν κι οι δύο προς το μέρος του άλλου για να ακούσουν (λόγω μουσικής). Ζόρικη η κατάσταση! Ο Μπίχτης 2 μίλαγε λίγο στο HB 7.5 αραιά και που. Η φίλη μου μαλακιζότανε γιατί κανείς δεν της έδινε σημασία. Στόχος μου: Να πιάσω πάρλα με το HB8.

Σημείωση: Έχουμε ήδη συστηθεί από πριν. Ανοίγω την κουβέντα ώστε να τραβήξω πρώτα την προσοχή τους. Όλα αυτά στα αγγλικά εννοείται:

Ξ: Και από που γνωρίζεστε;
HB 7.5: Από την σχολή.
Ξ: Μένατε και μαζί;
HB 7.5: Όχι, εγώ έμενα με την (όνομα HB8).
Ξ: Ποια ήταν η πιο καλή φοιτήτρια;
HB 7.5: (Δείχνει την φίλη μου, το HB8 γυρνάει λίγο το βλέμμα της, μετά συνεχίζει να μιλάει με τον μαλάκα)
Ξ: Και με τι ασχολείστε;  (λίιγο πιο δυνατά η φωνή αυτή τη φορά).
HB 7.5: (Μας λέει)  (εδώ το HB8 γυρνάει, επιτέλους!)
Ξ: Εσύ;
HB 8: (Μου λέει). Εσύ;
Ξ: Της λέω.
HB 8: (Με ρωτάει για τη δουλειά μου κάτι, της απαντάω).
Ξ: Πρώτη φορά στην Ελλάδα;

Εκεί η κουβέντα άνοιξε, συνεχίστηκε για διακοπές, ταξίδια κτλ. ώσπου πάω στο cold reading για να τραβήξω την προσοχή εκεί που θέλω.

Ξ: Εσύ (HB 7.5) φαίνεσαι πιο μαζεμένη, εσύ (HB8) φαίνεσαι και λίγο πιο πολύ της διασκέδασης.
HB8: Ναι, ισχύει. Μου αρέσει και να χορεύω, απλά τώρα δεν...βάζει ακριβώς χορευτικά κομμάτια.
Ξ: (Ερωτήσεις για το που μένει στην Αγγλία, αν έχει αδέρφια και τι κάνουν, πόσες φορές έχει έρθει στην Ελλάδα. Αντίστοιχα ρωτάει κι εμένα τα ίδια και διάφορα ακόμη για τη δουλειά μου).

Ξ: (Της κάνω τις πόρτες! Ψαρώνει! Είχα ξεχάσει όμως ότι τις είχα κάνει και παλιότερα σε κολλητή της φίλης μου που έψηνα. Η φίλη μου το κατάλαβε αλλά δεν μίλησε)

Ο Μπίχτης 1 έχει μείνει εδώ και 10 λεπτά με λάθος γλώσσα του σώματος, ξεκρέμαστος να την κοιτάζει! Σε κάποια φάση που με ρωτάει κάτι η φίλη μου, αυτός βρίσκει ευκαιρία και της πιάνει κουβέντα.

Οκ, πάμε για τα ΜΕΓΑΛΑ ΜΕΣΑ. Στέλνω SMS στο φίλο μου να μπει στην παρέα ως wingman να απασχολήσει το εμπόδιο, που αυτή τη φορά δεν είναι κάποια από την παρέα, αλλά ο Μπίχτης 1!  Μπαίνει μέσα, συστήνεται με τρελή διάθεση σε όλους, η κουβέντα "ανοίγει" κι αρχίζει και τον ρωτάει με τι ασχολείται και μετά του πιάνει κουβέντα για μπάλα και άλλες μαλακίες (!), ενώ εγώ συνεχίζω την κουβέντα με το HB8.

Μαζί της τώρα μιλάμε για μελλοντικά σχέδια (κοινά ενδιαφέροντα, συγκατοίκηση, γάμους και λοιπά) ώσπου ύστερα από άλλο ένα τέταρτο η φίλη μου την παίρνει και πάνε τουαλέτα. Με το που γυρνάνε την βάζει να κάτσει δίπλα της. Θετικό σημάδι αυτό.

Η κουβέντα συνέχισε ώσπου είπαμε να φύγουμε. Φεύγοντας, ο Μπίχτης 1 (που την είχε δει Alpha Male) ζήτησε τηλέφωνο απ' το HB 8. Τελικά πήρε τηλέφωνο απ' τη φίλη μου γιατί το HB8 του είπε να σημειώσει της φίλης μου και όχι το δικό της, ώστε "να μη χρεωθεί roaming". Ο τύπος μάσησε τη δικαιολογία κι εγώ χάρηκα γιατί πίστευα ότι είχα κάνει τη δουλειά μου σωστά.

Φεύγοντας μας φιλάνε και οι τρεις σταυρωτά. Το HB8 έσπευσε πρώτο τρέχοντας. Θεώρησα λοιπόν ότι είχα πετύχει το στόχο μου. Δεν πήρα τηλέφωνο γιατί δεν έβρισκα δικαιολογία κι είχα τη φίλη μου συνδετικό κρίκο. Το connection ήτανε "Να πάμε αύριο για φαγητό και μετά βλέπουμε". Οι Αγγλίδες έφευγαν την μεθεπόμενη μέρα.

Τελικά δυστυχώς η φίλη μου μου είπε ότι "δεν θα μπορέσουν". Μετά έκανα add το HB8 στο Facebook, της έστειλα μήνυμα, δεν απάντησε ποτέ (μέχρι σήμερα) και φυσικά λίγες μέρες μετά έμαθα ότι "δεν γούσταρε". Ήτανε free, απλά προφανώς την είχε δει ντίβα.

Μετά απ' όλα αυτά, άλλη φορά αν μου την βαρέσει για τουρίστριες θα προτιμήσω τα Μάλλια. Sorry κιόλας.

PickUp failed: Εις διπλούν

Καμάκι στο μετρό: Αγόρια-Κορίτσια

"Κορίτσια έχει θέσεις εδώ".

Τις προάλλες πέτυχα στο μετρό τρεις τυπάδες που κάνανε...ξερό pickup σε δύο μικρές. Παίζει να ήταν 17-18 αυτοί και 14-15 αυτές.

Αυτοί καθόντουσαν, αυτές ήταν όρθιες οπότε ο διάλογος πήγε κάπως έτσι.
Α: Κορίτσια, έχει θέσεις εδώ.
Γ: (Γελάνε...πλησιάζουν όμως...κάνουν ότι το σκέφτονται και μετά από 30" κάθονται).

Ο ένας τυπάς απ' την παρέα ήταν σε άλλες θέσεις, πιο πέρα, δεν ξέρω γιατί. Οι δύο φίλοι είχαν κάτσει σε μία τετράδα θέσεων και τα κορίτσια στην απέναντι τετράδα. Περνάνε 5 λεπτά κι αυτοί δεν έχουν μιλήσει. Όταν όμως φεύγει ένας τύπος απέναντί τους, κάθονται εκεί, ώστε να μπορούν να τις έχουν στη διαγώνιο και να τις βλέπουν.

Α: Ήρθαμε για να έχουμε καλύτερη θέα.
Γ: (Γελάνε).
Α: Εσύ φαίνεσαι για 15, εσύ...κι εσύ για 15. (cold reading)
Γ: Τόσο είμαστε.
Α: Εσύ πόσο με κάνεις;
Γ: 17.
Α: Μέσα έπεσες. Και ο φίλος μου το ίδιο. Ελάτε από εδώ (αυτές έρχονται εύκολα)
Γ: Φωνάξτε και τον φίλο σας (IOI)
Α: Πως σας λένε;
Γ: (Τους λένε)
Α: (Τους λένε κι αυτοί ονόματα) Επ, εσύ είσαι που έχεις (τόσους) φίλους στο Facebook;
Γ: Ναι.
Α: Ρε συ (γυρνάει προς το φίλο του), αυτήν την έχω στο Facebook.

Η κουβέντα συνέχισε στο χαλαρό, σε φάση "Που θα πάτε μετά" κτλ. Οι τύποι βέβαια έκαναν τις κλασικές καφρίλες, σε φάση σηκωνόντουσαν απ' τη θέση τους και κρεμόντουσαν από τα σημεία που πιάνεσαι στο μετρό για να κρατηθείς, ψιλοουρλιάζανε ή πείραζαν ο ένας τον άλλο. Οκ, είχαν απέναντί τους κοριτσάκια οπότε δεν τρέχει μία, φαντάζομαι κι αυτές φυσιολογικό θα το έβρισκαν.

Σε κάποια φάση κατεβαίνουν όλοι στην ίδια στάση, όπου έτυχε να κατεβαίνω κι εγώ. Είδα κάτι με θετικό μάτι. Ότι αυτός που δεν μίλησε πρώτος (ψηλός με καλύτερο παρουσιαστικό), πείραξε την κοιλίτσα και το μαλλί της μικρής που επίσης δεν μίλησε πρώτη. Κι αυτή το δέχτηκε λες και δεν έτρεχε τίποτα. Τέτοια άνεση δεν είχαμε με την καμία πριν 10 χρόνια.

Κατεβήκανε, ανέβηκαν τις σκάλες του μετρό και κάπου εκεί τους έχασα. Είδα όμως μετά από λίγα δεύτερα ότι τα κορίτσια είχαν εξαφανιστεί και τα αγόρια ήταν μόνα τους και έφευγαν προς την έξοδο. Προφανώς...δεν πήγαν προς την ίδια κατεύθυνση.

Ένα όμως έχει σημασία.

Μπράβο για την προσπάθεια. Μην κολώνετε πουθενά και μάθετε να μιλάτε από το σχολείο.

Αν δεν το κάνετε, όταν μεγαλώσετε θα το μετανιώσετε.

Να χωθώ?: Επεισόδιο 2 (20, HB9)

"Μη μπλέξεις τα επαγγελματικά με τις σχέσεις".

Η ενότητα "Να χωθώ?" συνεχίζει ακάθεκτη στο δεύτερο επεισόδιό της. Παρένθεση: Δεν έχω προλάβει ακόμα να κάνω κάτι με την πρώτη περίπτωση. Τρέχω πανικόβλητος αυτές τις μέρες με διάφορες δουλειές. Και μιας και λέμε για δουλειές...το τελευταίο διάστημα μου έχει τύχει κάτι στη δουλειά που δεν μπορώ να παραβλέψω.

Έχω γράψει αρκετές ιστορίες για γκόμενες που τα έχουν με πανάσχημους τύπους (σε τέτοιο βαθμό που να πιστεύουμε ότι αναλογικά μας αξίζει η Megan Fox). Η τελευταία χρίζει πολύ μεγάλης συζήτησης γιατί πρόκειται για γκόμενα απ' τον εργασιακό χώρο! Να ξαναπώ ότι αφήνετε comment στο τελος του άρθρου για το αν θα πρέπει να χωθώ μόνο που τώρα θα πρέπει να μου πείτε και το ΠΩΣ γιατί πρόκειται για περίεργη περίπτωση.

Στη δουλειά έχουμε εδώ και μήνες μια 20άρα, φοιτήτρια, στην οποία είμαι προϊστάμενός της στο τμήμα μας. Είναι πολύ καλή στη δουλειά της. Έχει τύχει λοιπόν την πρώτη φορά να κάνουμε meeting σε καφετέρια οι δυο μας, να γνωριστούμε κι από εκεί και πέρα κι ενώ ήξερα λόγω Facebook ότι είναι με γκόμενο, να αρχίσουν τα IOI στο γραφείο. "Τι θα κάνεις το σαββατοκύριακο;" , "Πότε θα βγεις;", "Τι; Θα κάτσεις μέσα; Δεν είσαι με κάποια;" και κάτι τέτοια απ' το πρώτο 15ήμερο.

 Το καλύτερο απ' όλα; Η κοπελιά είναι ένα πολύ δυνατό HB9, φυσικό καστανόξανθο, μεγάλα μάτια με βλέμμα που σκοτώνει, αδύνατο προς κανονικό σώμα και μεγάλο στήθος 4άρι! Και ταυτόχρονα ντύνεται απλά κι είναι πολύ απλή και προσιτή.

Το χειρότερο απ' όλα; Είναι πολύ καλή στη δουλειά της, άρα σκέφτομαι ότι αν γίνει κάτι μεταξύ μας και στραβώσει μετά ίσως στραβώσει κι αυτή και δεύτερον τα ξανάφτιαξε με τον μαλάκα. Εν τω μεταξύ ο τύπος είχε έρθει μια φορά να την πάρει όταν σχόλαγε και εκτός του ότι το αμάξι του ήταν μπουρούχα δεκαετίας '80 ήταν και χοντροπατσαβούρης. Τι του βρήκε; Ιδέα δεν έχω. Παιδικός έρωτας μάλλον. Τις ίδιες μαλακίες που έκανα κι εγώ στα 21 όταν τα είχα φτιάξει με μια μέτρια για δυο χρονια. Αλλά αυτός παραείναι μπάζο. Δηλαδή Λόττο να 'παιζε τέτοια γκόμενα δεν θα του τύχαινε.

Εκτός του ότι είναι μπάζο την σνομπάρει κιόλας και καμιά φορά βγαίνει έξω με τους φίλους του ακόμα και Σάββατο για να πιούνε μπύρες ή να πάνε γήπεδο να δουν μπάλα. Κι αυτή απτόητη, κάθεται μέσα. Άλλες φορές ζηλεύει τρομερά κάτι που το βρίσκω λογικό γιατί ξέρει ότι δε φτουράει μπροστά της, της λένε κι οι φίλες ότι το παιδί είναι gremlin οπότε ο τύπος ανησυχεί μην του φάνε την πριγκίπισσα. Επίσης έχει μέχρι και παράπονα για την εμφάνισή της. ΠΟΙΟΣ; Ο πατσαβούρης! Που για άλλους η γκόμενα θα μπορούσε να είναι και 10άρι, ούτε παραγγελιά να την είχανε, ειδικά με τέτοιο χαρακτήρα. Χωρίσανε φέτος στις διακοπές και τα ξαναβρήκανε μετά από 2 εβδομάδες. Για κακή μου τύχη όμως ενώ εγώ έλειπα διακοπές.

Οι έξοδοι
Πέρα από τον πρώτο καφέ φρόντισα να φερθώ κύριος και να μην ξαναβγούμε. Έλα όμως που έτυχε μια μέρα να ξεχάσω να της παραδώσω μια δουλειά που έπρεπε να κάνει για το γραφείο.
HB9: Τι θα κάνουμε τώρα;
Ξ: Ραντεβού εκεί, τάδε ώρα να στα δώσω.
HB9: Οκ.

Σκάει στο ραντεβού....ντυμένη για καφέ! Εν τω μεταξύ εγώ να είμαι χύμα στο κύμα τώρα. Να έχω βγει απ' το σπίτι με σορτσάκι, μπλουζίτσα, στα παπάρια μου, δεν περίμενα τέτοια εξέλιξη! Αυτή είχε ντυθεί για χαλαρό ποτάκι φάση! Της δίνω λοιπόν την δουλειά και...

HB9: Βιάζεσαι; Θα ήθελες να πάμε κάπου εδώ κοντά για να τα πούμε;
Ξ: Οκ, απλά πρέπει να πάω πρώτα εκεί να κάνω αυτή τη δουλειά.
HB9: Α δεν πειράζει, πάμε μαζί και βγαίνουμε εκεί κοντά για καφέ

Όντως έτσι κι έγινε. Μετά από μία ώρα πίναμε το καφεδάκι μας. Η μέρα ήταν περίπου ένα μήνα αφού τα είχανε ξαναβρεί. Εκεί λοιπόν αρχίσαμε να λέμε πράγματα ο ένας για τον άλλο, γνωριστήκαμε καλύτερα κτλ. Πιστεύω ότι είχα μη λεκτικά IOI. Τα λεκτικά δεν τα θυμάμαι. Είχα χαζέψει τόσο φαίνεται, αλλά φυσικά φαινόμουνα βράχος. Τα προσωπικά της δεν μου τα ανέλυσε σχεδόν καθόλου (άντε το πολύ να έτυχε να το φέρει η κουβέντα για 1' για το λόγο που χώρισαν και μέχρι εκεί) ώσπου σε κάποια φάση παίρνει πρέφα ότι...

HB9: Ωχ, δεν βρίσκω το κινητό μου.
Ξ: Λες να το ξέχασες στο αυτοκίνητο;
HB9: Α ναι, τώρα που το λες. Μάλλον! Και είχα ραντεβού τώρα με τον άλλο. Τέλος πάντων επειδή δεν θυμάμαι απ' έξω το τηλέφωνό του άστο.
Ξ: Τι, μήπως θες να φύγουμε;
HB9: Όχι όχι, ας κάτσουμε λίγο ακόμα.

Ήμασταν ήδη μία ώρα στην καφετέρια και από το "ας κάτσουμε" μέχρι το "να φύγουμε" πέρασε άλλη μία ώρα. Τα μόνα IOI που της έδειξα ήταν το ότι "Πρέπει να έχεις μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση για την εμφάνισή σου γιατί είσαι γλυκιά κοπέλα" (κατάλαβα ότι ο άλλος την είχε κάνει αλοιφή) και "Μου αρέσει που είσαι έξυπνη κοπέλα, γλυκιά και πολύ καλή στη δουλειά σου". Μέχρι εκεί. Είπαμε, κύριος.

Όπως φεύγαμε λοιπόν απ' την καφετέρια κι επειδή για 2-3' πάλι μου ανέφερε το γκόμενο, παίζει ο εξής διάλογος:
Ξ: Εμείς οι άντρες όταν έχουμε μακροχρόνια σχέση καμιά φορά δεν συμπεριφερόμαστε όπως θα έπρεπε στην κοπέλα μας. Είναι λάθος αυτό.
HB9: Και πως το διορθώνετε;
Ξ: Ε πιστεύω με την εμπειρία. Αν δεν χωρίσεις μερικές φορές να καταλάβεις τα λάθη σου δεν γίνεται. Μετά από κάποιους χωρισμούς θα προσπαθήσεις να μην ξανακάνεις τα ίδια λάθη και να δείχνεις τον καλύτερό σου εαυτό.
HB9: Πιστεύω πάντως ότι κάποια λάθη τα έχει έμφυτα ο άνθρωπος.
Ξ: Δηλαδή;
HB9: Να, δεν νομίζω ότι οι άντρες είστε εύκολα πιστοί. Δεν υπάρχει κάποιος που να μην έχει κερατώσει έστω και μία φορά.
Ξ: Αν δεν το γνωρίζεις, μιλάς σε έναν αυτή τη στιγμή.
HB9: Α, ουπς, όχι, αυτό δεν το γνώριζα (και σκάει χαμόγελο)

Γυρνάει στο αυτοκίνητο, βρίσκει 3-4 κλήσεις απ' το γκόμενο, της λέει ότι βγήκαμε για καφέ κι ότι ξέχασε το κινητό της εκεί, ο τύπος έδειξε κατανόηση κι όλα οκ.

Αυτό έγινε πριν ένα μήνα. Μέχρι σήμερα το status του FB δεν έχει αλλάξει, έχουμε όμως κάποια IOI. 2 εβδομάδες πριν βγαίνουμε στο διάλειμμα και πεταγόμαστε για καφέ. Οπότε εκεί παίζει ο διάλογος:
HB9: Με μισείς;
Ξ: Όχι.
HB9: Τότε γιατί μου είπες (για το τάδε θέμα);
Ξ: Γιατί είναι για δουλειά. Θα έπρεπε να έχεις καταλάβει ότι σε συμπαθώ (IOI)
HB9: Χαίρομαι που το λες (χαμόγελο).

Το αν ήταν Fake IOI ή όχι δεν το ξέρω. Όμως ακούστε κι αυτό που έγινε την Παρασκευή:

HB9: Ξέρεις κάτι; Με έχεις μπερδέψει. Απ' τη μία εδώ στο γραφείο είσαι κάπως απότομος μερικές φορές -θα μου πεις έχουμε αρκετή ένταση εδώ, το καταλαβαίνω- αλλά στις 3 φορές που έχει τύχει να βγούμε είσαι τόσο γλυκός και καλός μαζί μου (και μου σκάει χαμόγελο).
Ξ: Εδώ είναι δουλειά. Η πραγματική ζωή είναι εκεί έξω.
HB9: Ποιος είναι ο πραγματικός σου εαυτός όμως; Μήπως είσαι διχασμένη προσωπικότητα; (Shit test)
Ξ: Είμαι workaholic. Εσύ αν σου έλεγα να διαλέξεις έναν από τους δύο ποιον θα διάλεγες;
HB9: Αυτόν που είδα εκεί έξω.
Ξ: Οκ, στο χέρι σου είναι τότε να μάθεις περισσότερα για αυτόν (σπόντα για να χωρίσει τον γκόμενο).

Τέλος, ακολουθεί μία ακόμη ατάκα την Δευτέρα:

HB9: ...απλά δεν έχω Home Cinema.
Ξ: Έχω εγώ σπίτι. Και μου αρέσει γενικά να αράζω και να βλέπω ταινίες.
HB9: Α ναι; Σε ζηλεύω, θα ήθελα κι εγώ να έχω.
Ξ: Ε μπορείς να έρθεις μια μέρα να το δεις, να αράξουμε να δούμε κανένα blu-ray, να πιούμε και το κρασάκι μας...
HB9: Καλή ιδέα, να το κανονίσουμε λοιπόν (αυτό μου το είπε με χαμόγελο, δεν ξέρω αν ήταν fake IOI).

Ξέρω ότι φλερτάρει. Ξέρω ότι αν χωθώ δεν θα χάσω τη δουλειά μου. Ξέρω όμως κι ότι "Ποτέ δεν έχει κερατώσει κανέναν" (με αυτόν είναι χρόνια, αν είναι ο πρώτος της την πιστεύω. Αν ήταν 30 δεν την πίστευα με τίποτα και ποντάριζα και το καυλί μου μέσα). Οπότε αυτό τον κανόνα θα πρέπει να τον τηρήσει. Αν δεν το τηρήσει και χωθώ τώρα τότε μπορεί είτε να αισθανθεί bitch, να πάρει επιβεβαίωση και να φύγει, είτε να χωρίσει τον άλλο κι αφού κάτσει μαζί μου μετά να μου κάνει κι εμένα τα ίδια. Και παρότι μπροστά στον τύπο εγώ είμαι Ρουβάς, εμένα αυτό τίποτα δεν μου λέει. Αν κερατώσεις μία, έχεις πιθανότητες να κερατώσεις πολλές. Έτσι πιστεύω. Δεν μου έχει τύχει αλλά το πιστεύω. Και δεν θέλω να φέρω και τον άλλο στη θέση του κερατά. Οπότε...

Να χωθώ?
Είναι πιο εύκολο να πιάσεις ένα θήραμα όταν είναι έξω στη φύση παρά όταν είναι μέσα σε οικόπεδο άλλου. Στη δικιά μου περίπτωση ξέρω ότι παίζουν 5 σενάρια μόνο:
1)Χώνομαι, τρώω άκυρο.
2)Χώνομαι, κάνουμε κάτι. Δεν χωρίζει με τον άλλο, παραιτείται απ' τη δουλειά.
3)Χώνομαι, κάνουμε κάτι. Χωρίζει με τον άλλο, μένουμε μαζί.
4)Περιμένω, χωρίζει με τον άλλο, μετά χώνομαι.
5)Δεν χώνομαι ποτέ.

Έχω ξεχάσει κάποιο; Αν ναι πείτε μου. Επίσης πείτε μου αν έχω χάσει επεισόδια ή όχι αλλά η γκόμενα δεν θα έπρεπε να τον είχε στείλει...νύχτα; Ένα πράμα έχω μάθει και μου το είπε ένας ξάδερφός μου φέτος το καλοκαίρι.

Οι γκόμενες είναι σαν τις μαϊμούδες. Δεν αφήνουν ένα κλαδί αν δεν πιάσουν πρώτα το επόμενο.

Την άλλη εβδομάδα θα δουλέψουμε για ένα project μαζί. Τι προτείνετε να κάνω; Ρίχτε brainstorming και σκεφτείτε καλά τι θα γράψετε. Εδώ θέλει στρατηγική.

Επίσης θυμίζω και άλλον έναν κανόνα:

Το κάστρο πέφτει αν δεν ηχήσουν οι σάλπιγγες.

Οπότε μαλακίες του στυλ "Θα σε περιμένω" δεν παίζουνε. Αλλιώς άμα διαφωνείτε να πάτε να ακούσετε C-Real. Καληνυχτάκηδες...

Να χωθώ?: Επεισόδιο 1 (30, HB 7.5)

Άλλη μία 30άρα που έμεινε "στο ράφι".

Από σήμερα ξεκινάμε στο blog μια νέα ενότητα στην οποία θα ψηφίζετε στο κάτω μέρος σε σχόλιο, το αν θα πρέπει να χωθώ σε μια συγκεκριμένη γκόμενα ή όχι. Κάτι σαν...τα τηλεπαιχνίδια ένα πράμα.

Ο λόγος που βγάζω τις γκόμενες αυτές στη σέντρα είναι γιατί δεν είναι σιγουράκια. Είναι περιπτώσεις που δεν ξέρω αν κάνουν για μένα και θέλω να πάρω και μια δεύτερη γνώμη. Επίσης να πω ότι θα τηρήσω το απόρρητο του blog και όπως έχω κάνει μέχρι σήμερα έτσι και στο μέλλον, δεν πρόκειται ποτέ να αναφερθώ σε αναγνώστριες ή σε κονέ που μου έχουν κάνει αναγνώστες. Γιατί επειδή ξέρω ότι οι 5-6 που με γνωρίζετε είστε εχέμυθοι, έτσι κι εγώ αντίστοιχα είμαι τάφος (ελπίζω πάντοτε μεταφορικά γιατί αν ανακαλυφθώ θα γίνω...κυριολεκτικά).

Πάμε λοιπόν να δούμε παρέα την πρώτη περίπτωση. Ωπ, εδώ πάει μεσότιτλος.

30άρα από τον ξάδερφο
Ένας πρώτος ξάδερφός μου έχει σχέση εδώ και 3 χρόνια. Είναι αρραβωνιασμένος με μια γκόμενα που είναι πραγματική μουνοπηγή. Λόγω του ότι είμαστε σόι και γνωρίζομαστε καιρό, με συμπαθεί και μου έχει κάνει πολλά κονέ. Ένα από αυτά έγινε κι αυτό το καλοκαίρι, όταν έφερε στο νησί μια φίλη της. Ετών 30, ξανθό, αδύνατο HB 7.5. Κανονίζουμε όλη η παρέα για ποτό σε ένα bar του νησιού και εκεί μου την συστήνει.

Από την αρχή ήξερα ότι θα διαβάσω βουλωμένο γράμμα. Το νέτο όπως και η μνηστή του ξαδέρφου μου είναι από τα βόρεια προάστεια. Οκ, δεν είναι και τόοοσο καβαλημένες, αλλά δεν τις λες και κορίτσια της διπλανής πόρτας. Πίνουμε το ποτάκι μας κι ενώ ο ξάδερφος μιλάει με τη δικιά του, εγώ πιάνω την κουβέντα με το target.
Ξ: Τι λέει, πως γνωρίζεστε;
HB 7.5: Από το σχολείο, ήμασταν συμμαθήτριες.
Ξ: Ααα, μάλιστα. Ποια ήταν η καλή και ποια η κακιά μαθήτρια (cocky funny).
HB 7.5: Εγώ ήμουν η κακιά (σατανικό γέλιο!)
Ξ: Το 'ξερα ότι θα το 'λεγες! Και ποια είχε τις περισσότερες επιτυχίες στους άντρες;
HB 7.5: (Γελάνε και οι δύο! Δείχνει την φίλη της)
Ξ: Ναι, ε;
HB 7.5: Ναι, ήμουν το ασχημόπαπο εγώ. Είχα πολλά σπυράκια, γυαλιά κτλ. Έφτιαξα όμως με τον χρόνο, έκανα εγχείριση στα μάτια πριν λίγα χρόνια και είμαι κομπλέ.

Η κουβέντα συνέχισε στο "Με τι ασχολείσαι", οπότε είπαμε και οι δύο για δουλειές. Μετά της κάνω cold reading.

Ξ: Πάντως φαίνεσαι ήρεμος χαρακτήρας. Πρέπει να είσαι ζώδιο τ.. (λέω εδώ μια κατηγορία ζωδίων).
HB 7.5: Ναι, που το κατάλαβες; (χαμογελάει)
Ξ: Ε, φαίνεσαι! Τι ζώδιο είσαι;
HB 7.5: (Μου λέει). Εσύ;
Ξ: Της λέω!
HB 7.5: (Σχολιάζει επί του ζωδίου)
Ξ: (Σχολιάζω κι εγώ και της λέω κάποια στοιχεία για τον χαρακτήρα της)

Εδώ βοήθησε πολύ η εμπειρία που έχω με τα ζώδια (9 από τα 12 έχουν πέσει στα χέρια μου), οπότε άρχισε να αισθάνεται ότι έχει κοινά σημεία μαζί μου. Της έκανα ένα ψυχολογικό τεστ κι έγινε αλοιφή. Από εκεί και πέρα, όποτε μου μίλαγε με ακουμπούσε διακριτικά με τα χέρια της.

Περάσαμε 3 ώρες στο bar, η βραδιά τελείωσε, όταν χαιρετηθήκαμε έτρεξε να με φιλήσει πρώτη σταυρωτά και την επόμενη μέρα κανονίσαμε να πάμε σε ένα beach bar. Εκεί αρχίσαμε να συζητάμε για διάφορα, μου πέταγε κάτι σπόντες, αλλά αυτό που με χάλασε ήταν ότι άρχισε να δείχνει σημάδια ψώνιου. Με ατάκες του στυλ "Εννοείται ότι εμείς τραβάμε τις καλύτερες φωτογραφίες για το Facebook" και όταν κοιτούσα το προφίλ της απ' το κινητό την είδα να ποζάρει κάνοντας σαν το ψάρι. Το προφίλ της έχει 3-4 τέτοιες ψωνίστικες photos, ευτυχώς οι υπόλοιπες είναι normal. Αλλά σκέφτομαι "Ρε πούστη, 30 πήγες, ακόμα να σοβαρευτείς; 18άρα είσαι;"

Η τρίτη μέρα ήταν και η τελευταία μου στο νησί αφού την άλλη μέρα έφευγα. Πήγαμε λοιπόν σε club, αυτή τη φορά μικρότερη παρέα (4άδα). Χορέψαμε αρκετά...κοντά κι εκεί την είδα να ψήνεται.Βέβαια εδώ έχουμε κι ένα άλλο θέμα. Ενώ εγώ ήμουν ο μόνος που είχα γίνει ράκος απ' το ξενύχτι και υπολόγιζα να φύγουμε κατά τις 4, ο ξάδερφος με τη δικιά του ήταν σε ντεμί κατάσταση ("ότι θέλετε") κι αυτή ήθελε να το τραβήξουμε μέχρι το πρωί. Από το "Ας κάτσουμε λίγο ακόμα" φτάσαμε στο "Θέλω να δω την ανατολή του ήλιου" ώσπου την κοπανίσαμε απ' το club στις 6 και πήγαμε στο εξοχικό μου να την δούμε! Και να σου το DHV το τρελό και "τι ωραίο εξοχικό έχεις" και κάτι τέτοια (όντως έχω τεράστιο εξοχικό και σε καλό νησί οπότε δεν έχω παράπονο. Απλά το value είναι για τις διακοπές και μόνο για εκεί, δηλαδή 2-3 εβδομάδες το χρόνο!). Μυθική σπόντα: "Ωραίο κρεβάτι έχεις" (και μου δείχνει το διπλό κρεβάτι γελώντας πάλι με το σατανικό της ψωνίστικο χαμόγελο!)

Μετά απ' όλα αυτά...έπεσα τέζα. Τουλάχιστον στο τέλος ανταλλάξαμε τηλέφωνα με συνοπτικές διαδικασίες με στόχο να τα πούμε στην Αθήνα.

Back in Athens
Όταν γύρισα Αθήνα πρώτος, με πήρε τηλέφωνο μετά από 2 μέρες να με ρωτήσει δήθεν "Τι λέει η Αθήνα" κτλ. Μιλήσαμε κάπου 10 λεπτά. Σημείωση. Δεν την έχω πάρει ποτέ τηλέφωνο και δεν της έχω στείλει μήνυμα. Αυτό από μόνο του είναι ένα σημάδι ότι "Το σκέφτομαι" και "Ίσως να μην ψήνομαι". Θέλετε λόγω ηλικίας; Λόγω ψώνιου; Δε ξέρω. Πάντως σίγουρα θα το έχει εκλάβει λίιιγο αρνητικά.


Περνάει ο καιρός και πριν από κάτι μέρες είχε γιορτή ένας φίλος. Μας βγάζει έξω για ποτό σε ένα χαλαρό μπαρ. Ε κι εκεί σκάει απ' το πουθενά κι αυτή!

HB 7.5: Δεν το πιστεύω! Κι εσύ εδώ;
Ξ: Καλά είναι δυνατόν; Όπου κι αν πηγαίνω εσένα θα βλέπω; (neg)
HB 7.5: (Γελάει και λέει στο φίλο μου) Καλά, από που γνωρίζεστε;
Φίλος: Ήταν ο μεγαλύτερος celebrity του σχολείου που έκανε τα κοριτσάκια να παραμιλάνε (μου έκανε και DHV χωρίς να το ξέρει!)
Ξ: Εσύ από που τον ξέρεις;
HB7.5: Ήμασταν μαζί στη σχολή! Μικρός που είναι ο κόσμος, ε;

Το βράδυ εκείνο μιλήσαμε για διάφορα θέματα, αλλά δεν το πήγα στα γκομενικά. Ήξερα όμως από τις διακοπές ότι ήταν ελεύθερη εδώ και μήνες. Πάλι όταν μου μίλαγε με άγγιζε διακριτικά. Όταν πήγε η ώρα αργά, εκεί ευτυχώς ήμουνα με το αμάξι, αυτή με το δικό της, οπότε...μπορούσα να ξεκουμπιστώ νωρίτερα και να γυρίσω σπίτι να κάνω καμιά δουλειά για την εταιρεία και να τεζάρω νωρίτερα. Αλλά αυτή μου πετάει το κλασικό "Κάτσε μωρέ λίγο ακόμα, μη φύγεις από τώρα" (που είναι και IOI).

Να χωθώ?
Τα γούστα μου είναι HB 8-10. Η τύπισσα είναι μια περίπτωση που "μυρίζομαι" ότι δεν θα πάει καλά. Κι αυτό γιατί όσο κι αν έχει δείξει μικρά σημάδια ενδιαφέροντος δεν με έχει πείσει ότι κάνει για σπίτι. Παρότι είναι HB 7.5 για τα δικά μου προσωπικά γούστα ως σύνολο θα μπορούσε να πέσει και στο HB7.

Δε ξέρω γιατί, ίσως επειδή από τα ξενύχτια οι ρυτίδες κάνουν "party" στο πρόσωπό της. Αν ήμουνα 40 θα σκεφτόμουνα πιο εύκολα να χωθώ. Αλλά είμαι 28. Οπότε λίγο η εμφάνιση που ψιλοχάνει, λίγο τα σημάδια ψώνιου, λίγο η ηλικία, όλα αυτά με κάνουν να το σκέφτομαι και να μένω αμετακίνητος. Μήπως τελικά έχω υψηλές απαιτήσεις; Μήπως όλοι μας έχουμε; Το τελευταίο επίσης που σκέφτομαι είναι ότι αν κάνω κάτι, πάρω αυτό που θέλω και μετά από κάνα μήνα την χωρίσω, μετά η μνηστή του ξαδέρφου μου θα μου κρατάει μούτρα και δεν θα μου ξανακάνει εύκολα κονέ.

Να χωθώ ή όχι?

Η μέθοδος των ποδιών

Πότε οι γκόμενες πρέπει να στρώνουν ή να παίρνουν πούλο.

Πολλές αναρωτιέστε για το κατά πόσο "οι άντρες είναι ξενέρωτοι" ειδικά όταν δεν δείτε ενδιαφέρον από αυτούς που έχετε βάλει στο μάτι. Η απάντηση είναι απλή. Αν στα μαθηματικά έχουμε την μέθοδο των τριών, στο σεξ έχουμε την μέθοδο των ποδιών.

Πόρισμα: Για να γυρίσει ένας άντρας να σας κοιτάξει θα πρέπει τα πόδια σας να είναι μικρότερα και όχι ίσα ή μεγαλύτερα από τα δικά του.

Στον κανόνα αυτόν εξαιρούνται όσοι γουστάρουν πιασίματα.

Στην πράξη, στις περισσότερες περιπτώσεις όπου θα γουστάρετε κάποιον και θα έχετε πιο χοντρά πόδια από αυτόν, απλά ξεχάστε τον. Οι πιθανότητες είναι ελάχιστες. Θα πρέπει να έχει να μαμήσει κάνα χρόνο και να τον στριμώξετε άσχημα. Αλλά και πάλι δύσκολα θα τον κρατήσετε.

Γιατί έχουμε τέτοια γούστα; Γιατί πολύ απλά στο sex ο άντρας πρέπει να επιβάλλεται. Κι όταν βάζεις κάποια κάτω, δεν γίνεται να της επιβάλλεσαι όταν τα πόδια της είναι μεγαλύτερα από τα δικά σου. Ο μεγαλύτερος όγκος δείχνει ποιος είναι ο ηγέτης, ποιος έχει το πάνω χέρι στο κρεβάτι. Πέρα από αυτό, όσες έχετε αδύνατα πόδια έχετε και λιγότερη κοιταρίτιδα. Κι όπως ξέρετε, σύμφωνα πάλι με το DNA, οι άντρες θέλουν να τεκνοποιήσουν και να δημιουργήσουν όμορφους απογόνους.

Είχα υπάρξει με κάποια όταν ήμουν 21 σε φάση "πιο κυταρρίτιδα πεθαίνεις". Είχε πρόβλημα ολόκληρο το σόι της δηλαδή. Μάνα, αδερφή και φυσικά η ίδια. Κι επειδή ο σωματότυπός μου είναι πάντα κομπλέ, αναγκαστικά μετά από καιρό το έληξα το παραμύθι γιατί πολύ απλά μου άξιζε κάτι καλύτερο. Θα μου πείτε "δεν το ήξερες από την αρχή"; Όχι, ήταν η πρώτη μου μεγάλη σχέση, οπότε δεν ήξερα ακόμα τι θέλω. Την στεναχώρησα την συγκεκριμένη αλλά ήταν προτιμότερο να γίνουν έτσι τα πράγματα παρά να έχουμε χωρισμούς αργότερα. Αυτό είναι ένα μάθημα προς όσες έχουν αμφιβολίες για το σώμα τους. Φτιάξτε το πρώτα ώστε να μην γκρινιάζετε μετά για το δήθεν "γράψιμο" που φάγατε. Απλά δεν σας το λένε κατάμουτρα για να μην σας προσβάλουν.

Κάτι ανάλογο πάει να συμβεί και σε φίλο, μόνο που τώρα στην ηλικία που είμαστε την "μυριζόμαστε" την δουλειά από νωρίς. Τη μία του την πέφτει μία 9 χρόνια μικρότερη, μελαμψό αλλά με χοντρά πόδια, την άλλη η αδερφή ενός φίλου του, 5 χρόνια μικρότερη, με απίστευτα μάτια αλλά επίσης χοντρά πόδια. Οι δύο γκόμενες του έχουν πρίξει τα παπάρια στα τηλέφωνα για να βγούνε. Και το παλικάρι πάει γυμναστήριο κι έχει φτιάξει τρελό σώμα. Δηλαδή πραγματικά, τα χάλια τους από τη μέση και κάτω δεν τα βλέπουνε; Δεν τις βαφτίζεις "χοντρές" αλλά τα χοντρά πόδια είναι γεγονός.

Το συμπέρασμα είναι απλό. Για να γυρίσουν να σας κοιτάξουν περισσότεροι άντρες θα πρέπει να είστε ΑΔΥΝΑΤΕΣ. Ακολουθήστε την μέθοδο των ποδιών για να μπορέσετε να στεριώσετε σχέση. Διαφορετικά θα αναρωτιέστε "πόσο μαλάκες είμαστε που πηδηχτήκαμε και μετά σας αφήσαμε". Όχι, δεν μας χάλασε ο χαρακτήρας σας. Δεν είμαστε γυναίκες. Η εμφάνισή σας μας χάλασε. Πάρτε το χαμπάρι.

KFC: Kamaki Fucking Chump

Η ελληνική μετεξέλιξη του AFC!

Επειδή πολλοί έχετε απορία για τις ορολογίες του PickUp, καιρός να κάνουμε μια επανάληψη και να δημιουργήσουμε μια νέα, δική μας ορολογία.

PickUp Artist
Καταρχήν PickUp Artist είναι ο τύπος που μπορεί να επιλέγει ("να κάνει pickup") σε οποιαδήποτε γκόμενα. Είναι ο "επαγγελματίας καμάκιας". Για να μπορέσετε να μάθετε τεχνικές προσέγγισης και όλους τους όρους που pickup κάντε κλικ εδώ. Κυρίως θα πρέπει να δείτε τις δύο τηλεοπτικές σειρές για να καταλάβετε τι παίζει. Κατεβάστε τις από εδώ επιλέγοντας το δεύτερο link.

AFC
Ο AFC είναι ο "Average Frustrated chump" δηλαδή το "Μέσο Τσαντισμένο Κούτσουρο" όπως λένε οι λέξεις. Με απλά λόγια, ο μέσος άντρας που στέκεται σαν...αγγούρι και κολώνει να πάει να μιλήσει. Γιατί εδώ που τα λέμε, λίγοι είναι αυτοί που μιλάμε. Καλά και που μιλάμε τι καταλαβαίνουμε; Στη γάτα τους μας γράφουνε.

KFC
Από σήμερα σας παρουσιάζουμε με υπερηφάνεια τον KFC! Όχι, δεν απέκτησα χορηγό την γνωστή αλυσίδα fast food. Είναι μια λέξη που προκύπτει από τα αρχικά "Kamaki Fucking Chump". Δηλαδή ο τσαντισμένος καμάκιας που μετά θα σταθεί σαν κούτσουρο απ' τη χυλόπιτα που θα φάει.

Είναι ο μέσος ελληναράς ή ιταλός που κάνει καμάκι από ένστικτο και πάει direct για μπουρτζόβλαχος περιμένοντας 1 στις 10 να του τύχει γκόμενα ΟΦΑ (Όπου Φυσάει ο Άνεμος). Ανέφερα και τους ιταλούς γιατί κυρίως αυτές οι δύο χώρες κάνουμε καμάκι. Έχω ξαναπεί ότι οι ιταλίδες είναι οι πιο όμορφες παγκοσμίως αλλά ταυτόχρονα και οι πιο δύσκολες. Δεύτερες σε δυσκολία (κατά πολλούς και σε ομορφιά) έρχονται οι έλληνιδες. Άρα είναι λογικό ότι με την μεγαλύτερη δυσκολία οι άντρες να το ρίχνουν σε περισσότερο καμάκι.

Ο KFC είναι ένα είδος που γεννιέται και αναπτύσσεται σε χώρες της Μεσογείου και της Αμερικής. Δεν ξέρει να μιλήσει σε μια γυναίκα και δεν έχει μελετήσει την τύφλα του από το pickup. Πλησιάζει, συστήνεται με το όνομά του, ρωτάει το δικό της, την ταράζει στις ερωτήσεις, ώσπου η γκόμενα ξενερώσει γιατί ακούει τα ίδια από το Λύκειο. Πιστεύει ότι όλοι αυτοί οι "pickup artists" είναι μαλάκες, είναι πέφτουλες, ότι δεν δείχνουν έλεος και όπου βρουν θηλυκιά γάτα ορμάνε. Ναι, αλλά όταν βρεθούν οι ίδιοι σε φάση να παιχτεί eye contact σε ένα bar με γκόμενα και να έχει τρελαθεί να τους κοιτάει λες και είναι φινάλε σε ταινία του Hollywood, αυτοί δεν ξέρουν τι να πούνε.

Η διαφορά των KFC με τους AFC, είναι ότι οι AFC ΔΕΝ μιλάνε. Οι KFC ανήκουν στην κατηγορία "Kamaki" οπότε μιλάνε σχεδόν πάντα. Αλλά επίσης σχεδόν πάντα λένε μαλακίες! Εκτός κι αν το νέτο είναι open-minded και τους βοηθήσει κάπως στη συζήτηση. Γιατί θα έχετε καταλάβει πολύ καλά ότι  τα τελευταία 10 χρόνια το να πας να μιλήσεις σε άγνωστη σε bar και ακόμη χειρότερα club και να την ρίξεις, έχει τις ίδιες πιθανότητες με το να κατακτήσει ελληνική ομάδα ευρωπαϊκή κούπα. Εκτός κι αν παίζεις σε επίπεδο Europa League ή Intertoto (καταργήθηκε αυτή η μαλακία νομίζω), δηλαδή πας βουρ για τις φέτες.

Για να πάψει κάποιος να είναι KFC θα πρέπει να μελετήσει κανένα βιβλίο, καμιά σειρά, κανένα βίντεο στο Youtube ρε αδερφέ και να ανοίξει τα μάτια του και κυρίως το μυαλό του. Να καταλάβει ότι το παιχνίδι που κάνουμε όταν βγαίνουμε έξω δεν σημαίνει "υποκρισία" (γιατί έστω 5% να υποκριθείς σε μυρίζονται). Σημαίνει να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και να εννοούμε αυτά που λέμε. Π.χ. την είδες ψωνάρα; Ρίξτεις 2-3 negs να της κατεβάσεις το value. Η κάνε opener με neg. Μην κολώνεις. Στα παπάκια σου. Αθήνα μένεις, 5 εκατομμύρια κόσμος είναι εδώ, δεν θα σε ξαναπετύχει καμία.

Ο fake businessman!
Θα κλείσω με μια μίνι ιστοριούλα που άκουσα τις προάλλες. Ένας γνωστός μου πήγε να ρίξει ένα HB9 σε ένα bar. Ήταν με την παρέα του και πετυχαίνει μια άλλη παρέα. Δύο γυναίκες κι ένας φίλος του. Ο φίλος του ήταν βοσκός, τις πηγαινόφερνε, καμιά φορά κέρναγε κτλ. Τον βγάζει από την παρέα του και τον φέρνει στη δικιά του να γνωρίσει τις γκόμενες. Η μία HB9 όπως σας είπα και η άλλη HB7. Το HB9 ήταν τρελό ψώνιο. Του λέει ο φίλος του "Μαλάκα δεν την ρίχνεις που να χτυπιέσαι, άστο! Είναι μόνη της ένα χρόνο κι έχει ρίξει άκυρα σε ότι τύπους φαντάζεσαι". Οπότε πριν πάνε στην παρέα, μιλάει σε μια φίλη του (από την πρώτη παρέα), της ψιθυρίζει κάτι στο αυτί και ξεκινάει για την γνωριμία. Η φίλη του μένει πίσω αλλά θα ερχόταν σε δύο λεπτά.

Businessman: Καλησπέρα.
Κονέκτορας: Από εδώ ο φίλος μου ο (τάδε).
ΗΒ9: Χάρηκα (αδύναμη χειραψία).
HB7: Γεια σου! Είστε φίλοι;
Businessman: Ναι, μισό λεπτό (Εδώ μπαίνει στο set η φίλη του και τον χαιρετάει!)
Φίλη: Τι λέει ρε συ; Καλά είσαι;
Businessman: Καλά, εδώ.
Φίλη: Τι έγινε με την εταιρεία σου που μου έλεγες; Έκλεισε τελικά;
Businessman: Όχι ρε, χαλαρά. Απλά τα μετέφερα στην άλλη Off-shore και την έκλεισα.
Φίλη: Α, οκ. Όλα καλά δηλαδή. Η αδερφή σου;
Businessman: Όλα κομπλέ.
Φίλη: Οκ, άντε τα λέμε, να μη σας ενοχλώ....
(Η γκόμενα φεύγει και πάει στην παρέα του, την οποία σημειωτέον το HB9 δεν την είχε δει γιατί ήταν στην άλλη μεριά του μπαρ!)
HB9: Έχεις εταιρεία;
Businessman: Ναι μωρέ, δύο. Εισαγωγές κάνω, είδη σπιτιού, και η άλλη σκάφη. Καλά την δεύτερη τελευταία την ξεκίνησα, μη νομίζεις. (να μην καρφωθεί κιόλας!)
HB9: Άαααντε! Κι έχεις και σκάφος και ταξιδεύεις στα νησιά;
Businessman: Ε σιγά μωρέ τώρα, ταξιδεύω...εντάξει. Αυτά τα έκανα παλιά. Φέτος πήγα λίγο Ibiza μια εβδομάδα να ξεσκάσω και γύρισα γιατί είχα πολλές δουλειές. Και πολύ έκατσα.
HB9: Ibiza; Σοβαρά μιλάς; Δεν έχω πάει ποτέ.
Businessman: Ναι....εσύ που πήγες φέτος;
HB9: Εεε Μύκονο, μια εβδομάδα έκατσα κι εγώ...με δύο φίλες μου. Ε και μετά λέγαμε να πάμε Πάρο αλλά άκυρο.
Business: Ελλάδα;; Πήγες διακοπές Ελλάδα;;;
HB9: Ναι, γιατί;
Business: (Γυρνάει προς το φίλο του με απορία) Πήγε διακοπές Ελλάδα;
HB9: (Έχει κοκκινίσει) Ε εντάξει καλοκαίρι είναι.
Business: Να σε ρωτήσω. Που μένεις;
HB9: Χαλκίδα.
Business: ΧΑΛΚΙΔΑΑΑΑ;;;

Ο τύπος άφησε το ποτό του όπως ήταν και μετά πήγε στην παρέα του. Η γκόμενα έμεινε κάγκελο!

Δεν έκανε τίποτα γιατί την έκοψε ότι ήταν καβαλημένη. Gucci φόρεμα, ψωνέ υφάκι, την έφερε στα ίσια της. Ακόμα θα το θυμάται.

Δεν λέω να κάνετε πάντοτε το ίδιο ακριβώς, αλλά όπως και να 'χει το συμπέρασμα είναι το εξής:
Όταν βλέπετε ψωνάρες πρέπει να τις παίζετε. Ξυπνήστε κι αρχίστε τις στο δούλεμα!

Οι γυναίκες έγιναν ανεξάρτητες

Και δεν τις νοιάζει τίποτα.

(email αναγνώστη)
Οι σημερινές γυναίκες μου θυμίζουν ακροβάτες που προσπαθούν να ισορροπήσουν σε τεντωμένο σκοινί, χωρίς να ξέρουν στην τελική το αν όντως θέλουν να ισορροπήσουν.

Ανταγωνίζονται εμάς τους άνδρες στα ίσια σε όλα τα επίπεδα και, όχι μόνο αυτό, αλλά έχουν αποκτήσει και όλα τα αρνητικά στοιχεία της ανδρικής συμπεριφοράς (μαγκιά, επιθετικότητα, άσχημη γλώσσα, τουπέ κλπ)! Ανταγωνίζονται τους άνδρες στις σπουδές, στη δουλειά (οκ μέχρι εδώ), αλλά και στο τσιγάρο, στο ποτό, στο δρόμο (σε προσπερνούν με το αυτοκίνητό τους και σε μπινελικώνουν επειδή πήγαινες πιο σιγά από αυτές και δεν τις άφηνες να κάνουν σφήνες!-μου έχει συμβεί ουκ ολίγες φορές), στο βρίσιμο κλπ

Δεν έχουν πλέον κανένα σεβασμό προς τους άνδρες. Η γιαγιά μου και μετέπειτα η μητέρα μου δεν είχαν αυτοκίνητο αγορασμένο από τον προπάππου μου ή τον παππού μου αντίστοιχα για να κάνουν βόλτες, ούτε τις έστελναν οι πατεράδες τους διακοπές στη Μύκονο! Δεν τριγυρνούσαν στο χωριό τους με μίνι και αποκαλυπτικά τοπ, ούτε συζητούσαν φωναχτά τα γκομενικά τους στην πλατεία του χωριού!

Ο στόχος τους ήταν να παντρευτούν σε μικρή ηλικία και να κάνουν οικογένεια. Η γιαγιά μου είχε ανάγκη τον παππού μου (που την πήρε στα 20 της με προξενιό) γιατί ο παππούς έπαιρνε το μουλαράκι του και πήγαινε για δουλειά στο χωράφι, για να θρέψει την οικογένεια, ενώ εκείνη μεγάλωνε τα παιδιά στο σπίτι. Η μητέρα μου δούλευε η ίδια, αλλά είχε ανάγκη τον πατέρα μου γιατί το στάτους της εποχής δεν ήταν να σπουδάζει 20 χρόνια σε μεταπτυχιακά, διδακτορικά κλπ και να γίνει γριά με πτυχία, αλλά να παντρευτεί και να κάνει οικογένεια το πολύ μέχρι τα 30.

Γι αυτό αυτές οι γυναίκες σεβόντουσαν τους άντρες. Σήμερα, όμως, καμία τέτοια πιεστική κοινωνική ή οικονομική ανάγκη δεν υπάρχει στις γυναίκες (άλλωστε σήμερα οι άνδρες δεν είναι σε ανώτερο επίπεδο κοινωνικά και οικονομικά από τις γυναίκες, αλλά στο ίδιο επίπεδο, το ίδιο ανεξάρτητες είναι και αυτές).

Έτσι, οι σημερινές γυναίκες συμπεριφέρονται απέναντι στους άντρες σαν να μην τους έχουν ανάγκη (και δεν τους έχουν) . Κανένα δέος και κανένα σεβασμό δεν νιώθουν απέναντί τους και όταν οι άνδρες τις πλησιάζουν, αυτές τους φέρονται συχνά με αγένεια και χλευασμό ή (στην καλύτερη) με αδιαφορία.

Γι αυτό και οι σημερινοί άνδρες δύσκολα τις πλησιάζουν, ή δεν τις πλησιάζουν καθόλου αν δεν τους δώσουν πρώτες αυτές το σήμα ότι τους θέλουν, οπότε αυτές καταλήγουν να λένε στο ίντερνετ, στην τηλεόραση, σε εκπομπές, κλπ, ότι χάθηκαν οι άνδρες, δεν υπάρχουν άνδρες πια, δεν φλερτάρουν κλπ.

Μήπως, όμως, η σωστή διαπίστωση είναι ότι δεν υπάρχουν πια γυναίκες? Μήπως έχουν μπεί σε τόσο βαθιά κρίση που ψάχνουν να βρούν την ταυτότητά τους? Πώς η σημερινή γυναίκα να προσελκύσει έναν άνδρα όταν πολλές φορές η ίδια δεν ξέρει αν ο εαυτός της είναι τελικά αρσενικό ή θηλυκο

Όχι στις αλλοδαπές!

Πάρτε δρόμο, τώρα!

Από τον τίτλο καταλάβατε το περιεχόμενο του σημερινού κειμένου.

Καταρχάς να σας πω ότι δεν έχω ψηφίσει ποτέ Χρυσή Αυγή και δεν είμαι κανένας φασίστας. Έχω όμως αγανακτίσει όταν βλέπω τους λαθρομετανάστες να αυξάνονται και τους φίλους μου να αρχίζουν να τα φτιάχνουν με αλλοδαπές. Λες και χαθήκανε οι ελληνίδες. Οκ, αυτές είναι ξενέρωτες, το ξέρουμε. Αλλά όσοι έχουν δοκιμάσει και τα εισαγόμενα φρούτα, θα έχουν καταλάβει ότι και οι ξένες είναι ξενέρωτες. Είπαμε, κατά μέσο όρο είναι πιο εύκολες απ' τις δικές μας αλλά αν έχετε πάει στα Μάλλια, τη Χερσόνησο, τον Λαγανά και τον Κάβο, ξέρετε πολύ καλά ότι δεν σας ανοίγουν τα πόδια με το καλημέρα (όπως σας είχανε πει οι φίλοι σας πριν πάτε).

Λαθρομετανάστες
Όλα ξεκινούν κάπως έτσι. Υπάρχει η νόμιμη μετανάστευση και η παράνομη μετανάστευση. Οι Έλληνες κατά 99% μεταναστεύουμε νόμιμα. Ταυτοτητούλα, αεροπλάνο κι εντός Ευρώπης πάμε όπου γουστάρουμε και δουλεύουμε όπου θέλουμε. Η κρίση μας έχει χτυπήσει κι αν δούμε στο εξωτερικό ότι παίρνουμε έστω τα διπλάσια και πάνω, ε δεν θα το καλοσκεφτούμε.

Αν ήμουν άνεργος για πάνω από χρόνο, άνετα θα έμενα Λονδίνο ή Παρίσι (Βερολίνο όχι και τόσο). Η μετανάστευση είναι μανίκι αλλά για κάποια επαγγέλματα είναι αναγκαίο κακό. Όσους μετανάστες κι αν ρωτήσετε θα σας πουν ότι αγαπούν την πατρίδα τους αλλά έπρεπε να πάρουν το πούλο. Δυστυχώς. Κάθε χώρα παράγει διαφορετική βιομηχανία κι εμείς είμαστε για τον πέοντα ή αν θέλετε μας κατάντησαν για τον πέοντα (να αγναντεύουμε το Αιγαίο με τα πετρέλαιά του εδώ και 40 χρόνια).

Απ' την άλλη υπάρχει και μια άλλη κατηγορία που είναι οι λαθρομετανάστες. Το ότι κάθε φανάρι στην Αττική έχει πλέον από ένα Πάκι, το ότι ανά 500 σπίτια θα συναντήσουμε και μια παράνομη υπηρέτρια, είναι πλέον πραγματικότητα. Εδώ λοιπόν θα πρέπει να διαχωρίσουμε τους νόμιμους από τους παράνομους. Άλλο ο ευρωπαίος που μεταναστεύει εδώ για να πιάσει δουλειά σε μια εταιρεία ως στέλεχος και άλλο η κάθε Ρωσίδα που δουλεύει παράνομα σε μπουδέλα ή κωλόμπαρα με απώτερο στόχο να τυλίξει έλληνα για να νομιμοποιηθεί, όπως φυσικά τελευταία κατηγορία είναι ο κάθε Αφρικανός που εισβάλει επίσης παράνομα στη χώρα μας με την βαρκούλα του...κύριος. Οκ, κι αυτοί άνθρωποι είναι αλλά παρανομούν εις βάρος μας. Και στην τελική εγώ ούτε πήγα στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν να κλέψω πετρέλαια, ούτε πήγα στην Ουκρανία να βιάσω κανένα 15χρονο επειδή είχα καύλες.

Σχέσεις με αλλοδαπές
Φτάνουμε λοιπόν στη ταμπακιέρα. Έχω ένα φίλο που αν γράψει βιβλίο για την οικογένειά του θα είναι καλύτερο κι από επιστημονικής φαντασίας. Θα σας αποδείξω λοιπόν μόνο με παραδείγματα πόσο καριόλες είναι οι αλλοδαπές κι ότι ήρθανε για να μας τα φάνε. Χοντρά.

Οι γονείς του φίλου μου έχουν χωρίσει εδώ και 5 χρόνια. Αιτία για αυτό λέγεται ότι ήταν μια ρωσίδα, την οποία ο πατέρας του παντρεύτηκε δύο χρόνια μετά. Της ρίχνει 25 χρόνια. Βέβαια ο ίδιος αρνείται ότι χώρισε εξαιτίας της. Δεν θα τον συνέφερε κιόλας τον παπάρα στο δικαστήριο να το πει γιατί θα πλήρωνε...διπλή διατροφή μετά (καθώς τότε είχε κι ένα ανήλικο παιδί).

Η μάνα του φίλου μου τα έχωνε κανονικά στον πρώην άντρα της και με το δίκιο της. Ώσπου μια μέρα...είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα! Γνώρισε στις διακοπές έναν αλβανό, τα φτιάξανε και τα έχουν ένα χρόνο. Κι όχι μόνο αυτό αλλά τον φέρνει και μέσα στο σπίτι που είναι ο φίλος μου με τον μικρότερο αδερφό του. 2-3 φορές έχουνε παιχτεί και τσαμπουκάδες γιατί αυτός είναι λίγο ντούκι παρά τα 50 του χρόνια. Τουλάχιστον τους σέβεται και έχει πει ότι δεν πρόκειται να τους φάει τίποτα, σε αντίθεση με τη ρωσίδα που προσπαθούσε να βάλει χέρι στα περιουσιακά για ένα διάστημα. Τώρα επί του θέματος, το τι ζόρι τραβάει η μάνα του και θέλει να γαμηθεί με τον αλβανό...πραγματικά ιδέα δεν έχω. Το ότι έχει 2 παιδιά δε σημαίνει ότι θα πρέπει να μείνει στη ξηρασία μια ζωή, αλλά ρε πούστη, 11 εκατομμύρια έλληνες έχει η χώρα, στο 1 εκατομμύριο αλλοδαπούς πήγες για να βρεις γκόμενο; Η μήπως στα 45 σου δεν μετράς ακόμα; Γυναίκα είσαι, επιλέγεις όποιον θες. Ή έστω από την ηλικία σου και πάνω.

Και συνεχίζουμε το δράμα. Ο παππούς κι η γιαγιά του φίλου μου έχουν μία υπηρέτρια να τους φροντίζει. Είναι 24/7 μέσα στο σπίτι. Βουλγάρα. Το λοιπόν αυτή μαγειρεύει για τα γερόντια κάθε μέρα. Πότε εκείνη, πότε η γιαγιά του, ανάλογα τα κέφια. Ο φίλος μου έχει συνηθίσει να τρώει που και που κι εκεί. Μια μέρα λοιπόν πέρασε μια βόλτα και πετυχαίνει την υπηρέτρια στην κατσαρόλα. Όταν πήγε να δοκιμάσει από το φαγητό του λέει "Φύγε από δω, δουλειά σου. Και δεν είμαι εδώ μέσα για να μαγειρεύω για σένα". Της λέει "Τι είπες μωρή; Για αυτό σε πληρώνουν εδώ αν δεν το κατάλαβες" για να πάρει την απάντηση "Όχι δεν με πληρώνουν για να σε ταϊζω". Οπότε της σκάει μια σφαλιάρα που η κάρια έφυγε τρέχοντας. Και φυσικά οι γέροι δεν πήραν το μέρος κανενός έτσι όπως έγινε νιμου η κατάσταση, γιατί σε άλλη περίπτωση θα μπορούσαν να είχαν πάρει το μέρος του εγγονού τους.

Και για να μη νομίζετε ότι ο φίλος μου είναι ο μόνος που τα περνάει αυτά, σας έχω άλλο ένα "μπουμπούκι". Έχω ένα δεύτερο θείο που πραγματικά είναι φαινόμενο στο σόι. Θέλει να χτυπήσει ρεκόρ Γκίνες για το "Σε πόσες χώρες έχεις σκοράρει". Δεν εξηγείται αλλιώς η μαλακία του. Έχει κάνει 4 γάμους που έχουν πάει κάπως έτσι:
- 1ος γάμος: Με ελληνίδα. Έκανε δύο παιδιά.
- 2ος γάμος: Με Γαλλίδα. Έκανε επίσης δύο παιδιά. Σημείωση: Η Γαλλίδα ήταν πρώην ενός ξαδέρφου του!
- 3ος γάμος: Με Ουκρανίδα. Ευτυχώς δεν έκανε παιδί. Η τύπισσα ήρθε χωρισμένη με τα δύο παιδιά της στην Ελλάδα, τα πήρε αυτός, τα σπούδασε κι έφτασε στο σημείο να πουλήσει μέχρι και το ένα από τα δύο σπίτια του για να μπορέσει να τα βγάλει πέρα. Μιλάμε για ΤΟ ζώον δηλαδή. Φυσικά αυτή τον χώρισε αφού του είχε φάει...κάτι χιλιάδες ευρώ.
- 4ος γάμος: Με ασιάτισα. Κινέζα, γιαπωνέζα, δε ξέρω τι είναι. Βασικά αρραβωνιασμένος είναι και όπου να 'ναι θα παντρευτεί. Αυτή καλά κρατιέται για την ηλικία της αλλά δεν της τον σφύραγα ούτε με σφαίρες. Όπως και σε όλες τις πρώην γυναίκες του, ακόμα κι αν ήταν στα νιάτα τους. Με αυτά που έχω δει; Αλλάζω πεζοδρόμιο. Η μάλλον αλλάζω περιοχή εντελώς.

Τα σχόλια δικά σας
Σήμερα είπα να μιλήσω μόνο με παραδείγματα. Αυτή είναι η αληθινή ζωή και είναι γύρω μας. Αύριο-μεθαύριο μπορεί να είναι ένας δικός σας άνθρωπος, αν όχι ήδη. Ακόμα και εσείς ο ίδιος αν αγνοήσετε αυτό το κείμενο.

Δεν πάμε πουθενά αν συνεχίσουμε έτσι. Έχουμε υπογεννητικότητα κι αν αρχίσουμε να κοιτάμε και τις αλλοδαπές στο τέλος θα καταλήξουμε σε αλλοίωση πληθυσμού. Να πω όμως ότι είμαι υπέρ των πολιτισμένων σχέσεων. Δηλαδή στη χειρότερη θα μπορούσα να τα φτιάξω με μια ιταλίδα, με μια ισπανίδα, με μια αγγλίδα, γαλλίδα, λατίνα ή και γερμανίδα (wtf, δε μου χρωστάει η ίδια 500 δις απ' το Β' παγκόσμιο, η χώρα της τα χρωστάει). Αλλά ρε πούστη όχι με βόρειες. Όχι με αυτές που μας κοιτάνε σαν ευρώ. Όχι με τους σλάβους και τους σοβιετικούς που έχουν μάθει να ζουν στα βουνά και στην αγριότητα. Δεν θα σας "το δώσουμε". Αρκετά. Κι αν δεν σας το δώσουμε δεν θα αλλοιώσετε έτσι εύκολα τον πολιτισμό μας. Δεν θα παντρευτούν οι Ρωσίδες, οι Ουκρανές και οι Ρουμάνες τους Πακιστανούς. Κάθε χώρα κουβαλάει στην Ελλάδα διαφορετικό φύλο και μένει ξέμπαρκη. Ε δεν θα γίνουμε εμείς ο συνδετικός τους κρίκος για να αναπαράγουνε. Το πούλο.

Ναι, έχω φίλους και φίλες από πολλές ξένες, βόρειες χώρες, αλλά δεν θα παντρευόμουνα καμία από εκεί πάνω. Το DNA μου δεν μου το επιτρέπει. Τώρα θα σκεφτεί κάποιος "Ρε μαλάκα στην Ελλάδα είμαστε 94% Έλληνες και στην Αγγλία 87.5% Άγγλοι". Ναι, μόνο που εμείς είμαστε 11 εκατομμύρια κι αυτοί 53 εκατομμύρια! Εμείς μειωνόμαστε κι αυτοί αυξάνονται. Άλλο οι πολιτισμένες χώρες που δέχονται μετανάστες κι άλλο εμείς. Εμείς δεχόμαστε *λαθρο*μετανάστες να σας θυμίσω. Που φτάσανε στο σημείο να κάνουνε αντι-ρατσιστικές πορείες και να μαζεύονται 3.000 Πάκια το καλοκαίρι στο κέντρο της Αθήνας να μας πούνε ΤΙ; Ότι είναι παράνομοι κι ότι θέλουν νομιμοποίηση; Αυτά γίνονται στο εξωτερικό; Η μήπως σκάνε κάτι δίμετρα άλογα στο Great Britain και σε "ισιώνουν" με τη μία;

Είχα κάνει κάτι στο παρελθόν και με ρωσίδα και με αλβανίδα αλλά δεν κράτησαν πάνω από μήνα. Ξέρω πολύ καλά που πατάω εγώ και που πατάνε "αυτές". Δεν είμαι κανένα ακροδεξιό στοιχείο κρυμμένο πίσω από blog ούτε το έκανα hack για να κάνω προπαγάνδα. Αλλά ρε πούστη όσο ξενέρωτες κι αν είναι οι ελληνίδες, όσο ψωνάρες κι αν είναι, όσο κι αν θέλουν να το παίξουν ανεξάρτητες, είναι περισσότερο της οικογένειας. Κι αν θέλει κάποιος να κάνει κάτι σωστό στη ζωή του ξέρει ότι έχει περισσότερες πιθανότητες μαζί τους. Έχω και φίλο 30άρη που έχει παντρευτεί Ουκρανίδα, έναν άλλο 40άρη που έχει Βουλγάρα, αλλά το ότι τα πάνε καλά μέχρι τώρα δεν με πείθει κι ούτε πρόκειται να με πείσει. Είμαι αγύριστο κεφάλι.

Το θέμα το έχω αφήσει ελεύθερο. Περιμένω τα σχόλιά σας, τις δικές σας προσωπικές εμπειρίες ή τις ιστορίες από τους φίλους σας. Θα πέσουν πολλά σχόλια και trolling, το ξέρω, αλλά...καιρός ήταν να πέσουν οι μάσκες.

Καλοκαιρινό pickup σε 4set

Με neg για opener!

Ένα από τα καλύτερα pickup το κάναμε με ένα φίλο σε ένα απ' τα νησιά που πήγα φέτος διακοπές.

Μπαίνουμε στο μπαρ, πετυχαίνουμε ένα 4set, τις κόβουμε για Αθηναίες και σκεφτόμαστε πως θα χωθούμε. Εκτός απ' το φίλο που ήξερε τα πολύ βασικά περί wingman κτλ. όλοι οι άλλοι απ' την παρέα ήταν AFC.  Το 4set είχε μέσα HB8.5 (ψηλό, μελαχρινό και ελαφρώς ψωνάρα), HB 8.5 (ξανθιά), HB8 και HB7.

Του λέω την ατάκα για opener που ήτανε neg. Μου λέει "Αν το πεις αυτό και μείνουμε πάνω από 5 λεπτά σου κερνάω ποτό!" Τελικά ξηλώθηκε γιατί η ατάκα ήταν η παρακάτω (και όντως για την περίπτωση αυτή ίσχυε).

Ξ: Καλησπέρα, να ρωτήσω κάτι, σήμερα βγήκατε όλες με τα νυχτικά σας; (neg)
HB8.5 ξανθό: Τι εννοείς; (γελάει)
Ξ: Να, εσύ φοράς το μπουρνούζι σου (όντως είχε ένα ροζ φόρεμα με τέτοια υφή, της λέω την ατάκα και της το πιάνω. Cocky funny εντελώς!), εσύ το νυχτικό σου (της το πιάνω) κι εσύ το νυχτικό σου με κάτι αστεράκια...τι είναι αυτά που έχει (επίσης της το πιάνω);
HB8.5 μελαχρινό, HB 7.5: (Γελάνε, το HB8 απορεί).
Φίλος: Εσύ μάλλον είσαι η μόνη με σοβαρό φόρεμα απόψε.
HB 8.5 ξανθό: Και τι έπρεπε να βάλουμε δηλαδή;
Ξ: Ε καλά δεν είπα να φορέσετε καμιά βραδινή τουαλέτα, σε νησί για διακοπές είστε. Αλλά τέλος πάντων κανένα μίνι ή καμιά φούστα κι από πάνω μια ωραία μπλουζίτσα. Ε, κάτι απλό.
HB 8.5 ξανθό: Οκ, θα το έχουμε υπόψη μας λοιπόν.
Ξ: Πάντως από το ντύσιμο δεν σας κόβω για ντόπιες. Σίγουρα από Αθήνα είστε (cold reading)

(Σημείωση: Το νησί έχει πολλούς ντόπιους και πολλές ντόπιες οπότε η ατάκα κολλούσε, μην την δοκιμάσετε σε καμιά Μύκονο!)

HB 8.5 μελαχρινό: Ναι, εσείς;
Ξ: Από Αθήνα.
(παύση 3", πάμε για cold reading να το σώσουμε)
Ξ: (προς το HB8) Εσύ πρέπει να είσαι πολύ ντροπαλή, δε βλέπω να μιλάς πολύ. (cold reading)
HB8: Εεε, ναι.. (κοκκινίζει και χαμογελάει αλλά σοβαρεύει γρήγορα).
Ξ: Βασικά από την μία πλευρά έχετε κάτσει οι πιο social κι από την άλλη οι πιο μαζεμένες! (cold reading. Όντως απ' τη μία πλευρά ήταν τα HB 8.5 που παραδόξως μιλούσαν περισσότερο, κι απ' την άλλη τα HB8 και HB 7.)
HB8.5 ξανθό: Ναι, είμαστε πιο κοινωνικές εμείς.
Φίλος: Και πως κι αποφασίσατε να έρθετε (insert όνομα νησιού here) ;
HB 8.5 μελαχρινό: Μας φιλοξενεί η (όνομα της HB 8.5 ξανθό) στο εξοχικό της.
HB 8.5 ξανθό: Ναι, έχω καταγωγή από εδώ. Και από τους δύο γονείς.
Ξ: (Λέω την σχέση μου με το νησί και που μένω κτλ).
Φίλος: Μου είπες το όνομα της φίλης σου οπότε πρέπει να συστηθούμε (εδώ συστηνόμαστε όλοι).
Ξ: (Προς το HB 8.5 ξανθό) Εσύ μοιάζεις πολύ με την (όνομα διάσημης)...δεν ξέρω αν στο έχουν πει.
HB8.5 ξανθό: Άντε πάλιιι! (γελάει) Ναι, μου το έχουν πει.
Ξ: Και πόσο θα κάτσετε;
HB 8.5 ξανθό: Αύριο φεύγουμε. Καθήσαμε μια εβδομάδα.
Ξ: Ααα, μάλιστα. Τελευταία μέρα δηλαδή...
HB 8.5 ξανθό: Ναι.
Ξ: Ωραία....από το 1 έως το 10 πόσο καλά περάσατε;
HB8: 9.
HB 8.5: Δέεεεκαααα! (χαμογελώντας)
HB 7: Δέκα!

Εν τω μεταξύ όση ώρα μιλάω με το ξανθό HB 8.5, ο φίλος μου (πιο ψηλός) μίλαγε με το HB 8.5 που ήταν 1.80 αλλά μαζί με τα τακούνια πήγαινε στο 1.90 οπότε μου έριχνε σχεδόν μισό κεφάλι (αλλά για αυτόν ήταν ότι πρέπει.)

Ξ: Με τι ασχολείστε;
(Εδώ λέμε ο καθένας με τι ασχολείται, ερωτήσεις περί των επαγγελμάτων κτλ. κτλ. Η κουβέντα παίρνει κάνα δεκάλεπτο. Σε κάποια φάση το HB7 βγαίνει έξω για να μιλήσει στο κινητό του. Όταν μετά από 10 λεπτά γυρνάει στην παρέα...)

Ξ: Σε βλέπω ανήσυχη, κάτι σου συμβαίνει...
HB7: Ε, διάφορα...
Ξ: Κάποιος πρέπει να σε βασανίζει απ' ότι έχω καταλάβει (cold reading)
HB7: Ναι, ας το πούμε έτσι.
Ξ: Ε, διακοπές είσαι, μη μασάς. Πες του να σταματήσει να ζηλεύει γιατί αύριο γυρνάς.
HB7: Βασικά δεν έχει λόγο να ζηλεύει γιατί είναι πλέον πρώην, οπότε...
Ξ: Αααα, μάλιστα. Έτσι εξηγείται! Κάτι μου λέει ότι θα ζήλεψε και που θα έρθεις εδώ με τις φίλες σου.
HB7: Μέσα έπεσες και σε αυτό!
Ξ: Κακό πράμα η ζήλια. Μη μου πείτε ότι και οι δικοί σας ζηλεύουν έτσι! (το HB 8.5 μελαχρινό μίλαγε με το φίλο μου, οπότε απάντησαν οι άλλες δύο)
HB 8.5: Εμένα δε ζηλεύει...μια χαρά.
HB8: Κι εγώ είμαι ΟΚ σε αυτό.

Κάπως έτσι ψάρεψα αν είχαν γκόμενο. Όχι κι η πλέον ενδεδειγμένη μέθοδος αλλά δούλεψε.

Από εκεί και πέρα η κουβέντα δεν έχει καν νόημα να πω πως εξελίχθηκε. Μίλησα λίγο με το HB7 που ήταν το μόνο free, ανταλλάξαμε Facebook με αυτήν και το HB 8.5 και ο φίλος μου αντάλλαξε τηλέφωνο και Facebook με το HB 8.5. Κάνοντάς την add το ίδιο βράδυ είδε ότι και αυτή έχει γκόμενο, δηλαδή με άλλα λόγια κατά 3/4 η παρέα ήταν πιασμένη. Εν τω μεταξύ και ο φίλος μου είχε γκόμενα. Πάντως δεν του έκατσε κάτι παράνομο γιατί η κοπελιά δεν ψηνόταν (και φυσικά την δικαιολογούμε απόλυτα και της δίνουμε +1 που δεν έκανε τον δικό της Τάρανδο).

Μετά από αυτή την εμπειρία, έμαθα να μπαίνω σε 4set πολύ πιο φορτσάτος. Αλλά όπως έχει πει κι ο τρισμέγιστος Αποστόλης Ζαρχανής "Από 4 και πάνω θες Wingman". Ισχύει.